Η ιστορία του καρτέλ του Φαρμάκου

 

1911, 15 Μαΐου

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ κρίνει

τον Τζον Ροκφέλερ και το Trust του, ένοχο για διαφθορά, παράνομες επιχειρηματικές πρακτικές και ρακέτες. Ως αποτέλεσμα αυτής της απόφασης, ολόκληρη η Rockefeller Standard Oil-Trust, η μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο της εποχής της, καταδικάστηκε σε διάλυση. Αλλά ο Ροκφέλερ ήταν ήδη υπεράνω από το Ανώτατο Δικαστήριο και δεν τον ένοιαζε αυτή η απόφαση.

1913

Για να διαλύσει τη δημόσια και πολιτική πίεση σε αυτόν και άλλους ληστές-βαρόνους, ο Ροκφέλερ χρησιμοποιεί ένα τέχνασμα που ονομάζεται "φιλανθρωπία", όπου τα παράνομα κέρδη από τις ληστρικές του πρακτικές στην επιχείρηση πετρελαίου χρησιμοποιούνται για την ίδρυση του Ιδρύματος Ροκφέλερ. Αυτός ο φορολογικός παράδεισος χρησιμοποιήθηκε για να αναλάβει στρατηγικά τον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στις ΗΠΑ.

Το Ιδρυμα Ροκφέλερ ήταν ο πρώτος οργανισμός για ένα νέο παγκόσμιο επιχειρηματικό εγχείρημα του Ροκφέλερ και των συνεργών του. Αυτό το νέο εγχείρημα ονομάστηκε επιχείρηση φαρμακευτικών επενδύσεων. Οι δωρεές από το Ιδρυμα Ροκφέλερ πήγαν μόνο σε ιατρικές σχολές και νοσοκομεία. Αυτά τα ιδρύματα είχαν γίνει ιεραπόστολοι ενός νέου είδους εταιρειών: των κατασκευαστών πατεντών, συνθετικών φαρμάκων.

Αυτή ήταν επίσης η εποχή που ανακαλύφθηκαν οι πρώτες βιταμίνες. Σύντομα έγινε σαφές ωστόσο ότι αυτά τα φυσικά μικροθρεπτικά συστατικά είχαν ζωτικά οφέλη για την υγεία και ότι ήταν σε θέση να αποτρέψουν πολλές χρόνιες καταστάσεις υγείας. Τα πρώτα βιβλία σχετικά με τα οφέλη για την υγεία των βιταμινών εμφανίστηκαν με έρευνες, που στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν. Αυτά τα νεοανακαλυφθέντα μόρια είχαν μόνο ένα μειονέκτημα: ήταν μη κατοχυρώσιμα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.

Έτσι, στα πρώτα χρόνια της ύπαρξής της, η φαρμακευτική επενδυτική επιχείρηση αντιμετώπιζε ήδη μια θανατηφόρα απειλή: οι βιταμίνες και άλλα μικροθρεπτικά συστατικά που προωθούνται ως προγράμματα δημόσιας υγείας θα απαγορεύουν την ανάπτυξη οποιωνδήποτε σημαντικών επενδυτικών επιχειρήσεων που βασίζονται σε κατοχυρωμένα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας φάρμακα. Η εξάλειψη αυτού του ανεπιθύμητου ανταγωνισμού από φυσικά μικροθρεπτικά συστατικά έγινε επομένως ζήτημα ζωής και θανάτου για τη φαρμακευτική επιχείρηση.

1918

Το Ιδρυμα Ροκφέλερ χρησιμοποιεί την επιδημία της ισπανικής γρίπης και τα μέσα ενημέρωσης (που είχε ήδη ελέγξει μέχρι τότε) για να ξεκινήσει ένα κυνήγι μαγισσών σε όλες τις μορφές φαρμάκων που δεν καλύπτονταν από τις πατέντες του.

Μέσα στα επόμενα 15 χρόνια, όλες οι ιατρικές σχολές στις ΗΠΑ, τα περισσότερα νοσοκομεία και η Αμερικανική Ιατρική Ένωση έγιναν ουσιαστικά πιόνια στη σκακιέρα της στρατηγικής του Rockefeller να υποτάξει ολόκληρο τον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης υπό το μονοπώλιο της φαρμακευτικής του επένδυσης.

Μεταμφιεσμένο ως «Μητέρα Τερέζα», το Ιδρυμα Ροκφέλερ χρησιμοποιήθηκε επίσης για την κατάκτηση ξένων χωρών και ολόκληρων ηπείρων για τη φαρμακευτική επένδυση - όπως ακριβώς είχε κάνει ο ίδιος ο Ροκφέλερ μερικές δεκαετίες νωρίτερα με τις επενδύσεις πετροχημικών του.

1925

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στη Γερμανία, ιδρύεται το πρώτο χημικό / φαρμακευτικό καρτέλ προκειμένου να ανταγωνιστεί την προσπάθεια του Ροκφέλερ για έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς φαρμάκων. Με επικεφαλής τις γερμανικές πολυεθνικές Bayer, BASF και Hoechst, ιδρύθηκε το καρτέλ IG Farben με συνολικό αριθμό υπαλλήλων που ξεπερνούν τους 80.000. Ο αγώνας για τον παγκόσμιο έλεγχο είχε ξεκινήσει.

29 Νοεμβρίου 1929, 

Το καρτέλ Rockefeller (ΗΠΑ) και το καρτέλ IG Farben (Γερμανία) αποφάσισαν να χωρίσουν ολόκληρο τον πλανήτη σε σφαίρες συμφερόντων - το ίδιο έγκλημα που είχε καταδικαστεί ο Rockefeller για 18 χρόνια νωρίτερα, όταν η εμπιστοσύνη του είχε διαιρέσει τις ΗΠΑ σε «ζώνες ενδιαφέροντος» Το

1932 /33

Το καρτέλ IG Farben, εξίσου αχόρταγο, αποφασίζει να μην δεσμεύεται πλέον από τους περιορισμούς του 1929. Υποστηρίζουν έναν εξεγερμένο Γερμανό πολιτικό, ο οποίος υπόσχεται στην IG Farben να κατακτήσει στρατιωτικά τον κόσμο για αυτούς. Με εκατομμύρια δολάρια σε δωρεές προεκλογικής εκστρατείας, αυτός ο πολιτικός κατέλαβε την εξουσία στη Γερμανία, μετέτρεψε τη γερμανική δημοκρατία σε δικτατορία και κράτησε την υπόσχεσή του να ξεκινήσει τον πόλεμο κατάκτησής του, πόλεμος που σύντομα έγινε γνωστός ως Β 'Παγκόσμιος Πόλεμος.

Σε κάθε χώρα που εισέβαλε η βέρμαχτ του Χίτλερ, η πρώτη πράξη ήταν να ληστέψει τις χημικές, πετροχημικές και φαρμακευτικές βιομηχανίες και να τις αναθέσει - δωρεάν - στην αυτοκρατορία της IG Farben.

1942 - 45

Προκειμένου να εδραιώσει την παγκόσμια ηγεσία του με κατοχυρωμένα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας φάρμακα, το καρτέλ IG Farben δοκιμάζει τις πατενταρισμένες φαρμακευτικές του ουσίες σε κρατούμενους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Άουσβιτς, στο Νταχάου και σε πολλές άλλες τοποθεσίες. Οι αμοιβές για τη διεξαγωγή αυτών των απάνθρωπων μελετών μεταφέρθηκαν απευθείας από τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Bayer, της Hoechst και της BASF στους τραπεζικούς λογαριασμούς των SS, οι οποίοι λειτουργούσαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

1945

Το σχέδιο της IG Farben για τον έλεγχο των παγκόσμιων αγορών πετρελαίου και φαρμάκων απέτυχε. Οι ΗΠΑ και οι άλλες συμμαχικές δυνάμεις κέρδισαν τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρ 'όλα αυτά, πολλοί στρατιώτες των ΗΠΑ και των συμμάχων είχαν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης και η ανταμοιβή των συμμάχων ήταν μικρή σε σύγκριση με την ανταμοιβή των άλλων. Οι μετοχές των εταιρειών των ηττημένων, IG Farben, πήγαν στο Τράστ Rockefeller (ΗΠΑ) και Rothschild / JP Morgan (Ηνωμένο Βασίλειο).

1947

Στο δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου της Νυρεμβέργης, 24 διευθυντές από την Bayer, την BASF, τη Hoechst και άλλα στελέχη του καρτέλ IG Farben δικάστηκαν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Αυτά τα εγκλήματα περιλάμβαναν: την ηγεσία επιθετικών πολέμων, την καθιέρωση της δουλείας και τη διάπραξη μαζικών δολοφονιών. Στην τελική του αγόρευση, ο επικεφαλής εισαγγελέας των ΗΠΑ Telford Taylor συνόψισε τα εγκλήματα που διέπραξαν αυτοί οι εταιρικοί εγκληματίες με τα ακόλουθα λόγια: "Χωρίς την I.G. Farben, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν θα ήταν εφικτός".

Παραδόξως, οι πραγματικοί ένοχοι για τον θάνατο 60 εκατομμυρίων ανθρώπων στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο - τα στελέχη της I.G. Farben - έλαβαν τις πιο ήπιες ετυμηγορίες. Ακόμα και τα στελέχη που ήταν άμεσα υπεύθυνα για τα εγκλήματα στο I.G. Άουσβιτς έλαβαν μόνο δώδεκα χρόνια φυλάκιση το πολύ. Εκπλήσσεστε; Δεν θα έπρεπε.

Μέχρι το 1944 ο Νέλσον Ροκφέλερ είχε ήδη εισέλθει στον εκτελεστικό κλάδο της αμερικανικής κυβέρνησης. Ξεκίνησε ως υφυπουργός Εξωτερικών και κατέληξε λίγα χρόνια αργότερα ως ειδικός σύμβουλος του προέδρου Τρούμαν για ειδικές υποθέσεις. Με άλλα λόγια, σε κρίσιμες καμπές του 20ού αιώνα, τα συμφέροντα των Ροκφέλερ ανέλαβαν άμεσα την ευθύνη. Αποφάσισαν τη μεταπολεμική μορφή του κόσμου και τη διανομή του πλούτου του.

Ως εκ τούτου, υπό την επιρροή του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, οι αποφάσεις στη Νυρεμβέργη κατά των διευθυντών της IG Farben μπορούν εύκολα να εξηγηθούν. Σε αντάλλαγμα για την ανάληψη των εταιρικών μετοχών της I.G. Farben, και κατ' επέκταση του παγκόσμιου ελέγχου των επιχειρήσεων πετρελαίου και φαρμάκων, ο Νέλσον Ροκφέλερ φρόντισε να μην κρεμαστούν οι πραγματικοί ένοχοι του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στην πραγματικότητα, και όπως θα δούμε, τους χρειαζόταν.

1949

Ιδρύεται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Αυτή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που το σύνταγμα και η κοινωνία ενός βιομηχανικού έθνους μπορούσαν να σχεδιαστούν και να διαμορφωθούν ως φρούριο των φαρμακευτικών επενδυτικών επιχειρήσεων - ένα υπερατλαντικό φυλάκιο των συμφερόντων Ροκφέλερ.

Μέσα σε λίγα μόνο χρόνια, οι διευθυντές της I.G. Farben που καταδικάστηκαν στη Νυρεμβέργη αποφυλακίστηκαν και επανήλθαν στις προηγούμενες θέσεις τους ως μέτοχοι των συμφερόντων Ροκφέλερ. Ο Fritz Ter Meer, για παράδειγμα, που καταδικάστηκε σε δώδεκα χρόνια φυλάκιση για τα εγκλήματά του στο Άουσβιτς, επέστρεψε ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της μεγαλύτερης γερμανικής φαρμακευτικής πολυεθνικής, της Bayer, το 1963!

1945 - 49

Ο ρόλος των αδελφών Ροκφέλερ δεν περιορίστηκε στην ανάληψη των παγκόσμιων μονοπωλίων των επιχειρήσεων πετρελαίου και φαρμάκων. Χρειάστηκε επίσης να δημιουργήσουν το πολιτικό πλαίσιο για να ευδοκιμήσουν αυτές οι επιχειρήσεις. Υπό την επιρροή τους, λοιπόν, τα Ηνωμένα Έθνη ιδρύθηκαν το 1945, στο Σαν Φρανσίσκο. Για να καταλάβουν τον πολιτικό έλεγχο του μεταπολεμικού κόσμου, τρεις χώρες - οι κορυφαίες χώρες εξαγωγής φαρμάκων - είχαν τον λόγο, και 200 ​​άλλα έθνη αποδείχθηκαν απλοί θεατές.

Ιδρυμένοι ως οργανισμοί που υποτίθεται ότι εξυπηρετούσαν την ευημερία των λαών του κόσμου, οι επικουρικοί οργανισμοί του ΟΗΕ, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ), σύντομα αποδείχθηκε ότι δεν ήταν τίποτα περισσότερο από τους πολιτικούς βραχίονες των παγκόσμιων συμφερόντων πετρελαίου και ναρκωτικών.

1963

Για λογαριασμό των συμφερόντων Ροκφέλερ, η κυβέρνηση της φαρμακευτικής μπανανίας της Γερμανίας πρωτοστάτησε σε μια από τις πιο διαβόητες προσπάθειες που έγιναν ποτέ στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών. Υπό το πρόσχημα της προστασίας των καταναλωτών, ξεκίνησε μια σταυροφορία τεσσάρων δεκαετιών για να θέσει εκτός νόμου τις βιταμινοθεραπείες και άλλες φυσικές, μη κατοχυρωμένες με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας προσεγγίσεις υγείας σε όλες τις χώρες μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Ο στόχος ήταν απλώς να απαγορευτεί κάθε ανταγωνισμός για την επιχείρηση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων με τα πατενταρισμένα φάρμακα. Το σχέδιο ήταν απλό: αντιγραφή για ολόκληρο τον κόσμο αυτού που είχε ήδη επιτευχθεί στην Αμερική τη δεκαετία του 1920 - ένα μονοπώλιο στην υγειονομική περίθαλψη για την επενδυτική επιχείρηση με τα πατενταρισμένα φάρμακα.

Δεδομένου ότι η αγορά των φαρμακευτικών επενδύσεων εξαρτάται από τη συνεχιζόμενη ύπαρξη ασθενειών, τα φάρμακα που ανέπτυξε δεν προορίζονταν για την πρόληψη, τη θεραπεία ή την εξάλειψη ασθενειών.Έτσι, ο στόχος της παγκόσμιας στρατηγικής ήταν να μονοπωλήσει την υγεία για δισεκατομμύρια ανθρώπους, με χάπια που σχεδόν καλύπτουν τα συμπτώματα, αλλά σχεδόν ποτέ δεν αντιμετωπίζουν τη βασική αιτία της ασθένειας. Η στέρηση της πρόσβασης δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε σωτήριες για τη ζωή τους πληροφορίες σχετικά με τα οφέλη των φυσικών προσεγγίσεων για την υγεία, ενώ ταυτόχρονα εγκαθίδρυσε ένα μονοπώλιο με σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματικά και συχνά τοξικά πατενταρισμένα φάρμακα, προκάλεσε ασθένειες και θανάτους σε γενοκτονικές διαστάσεις.

Αυτή η επιδημία περιττής αναπηρίας και θανάτου από τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις με ασθένειες δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία.

Ο Linus Pauling και άλλοι επιφανείς επιστήμονες αξίζουν τα εύσημα που κράτησαν ανοιχτή την πόρτα της γνώσης σχετικά με τα οφέλη των βιταμινών για την υγεία και άλλες αποτελεσματικές προσεγγίσεις φυσικής υγείας. Αν δεν υπήρχαν αυτοί, θα ζούσαμε ήδη σήμερα σε μια φυλακή υγείας, φυλασσόμενοι από τους φύλακες των πυλών της φαρμακευτικής επιχείρησης με την ασθένεια στην ιατρική, την πολιτική και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ο Linus Pauling θα πρέπει επίσης να πιστωθεί ότι αναγνώρισε τη σημασία της πρώιμης έρευνας του Dr. Rath στις βιταμίνες και τις καρδιαγγειακές παθήσεις και ότι προσκάλεσε τον Dr. Rath να τον ακολουθήσει κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του για να συνεχίσει το έργο της ζωής του.

1990 - 92

Τα χρόνια αυτά θα μείνουν στην ιστορία ως η αρχή του τέλους της φαρμακευτικής επιχείρησης με τις ασθένειες. Σε μια σειρά επιστημονικών δημοσιεύσεων, σε ορισμένες από τις οποίες ο Dr. Rath κάλεσε τον Linus Pauling να τον ακολουθήσει ως συν-συγγραφέας, ο Dr. Rath αναγνώρισε την έλλειψη μικροθρεπτικών συστατικών ως την πρωταρχική αιτία των ασθενειών. Οι ασθένειες αυτές περιλαμβάνουν καρδιακές προσβολές, υψηλή αρτηριακή πίεση, διαβητικά κυκλοφορικά προβλήματα, καρκίνο, ακόμη και ασθένειες ανοσολογικής ανεπάρκειας, συμπεριλαμβανομένου του AIDS.

Σαν ένας Σέρλοκ Χολμς της επιστήμης, ο Δρ Rath εντόπισε την πραγματική αιτία αυτών των ασθενειών και διαπίστωσε ότι είχαν σκόπιμα νεφελοποιηθεί ή και κρυφτεί από εκατομμύρια ανθρώπους για έναν και μόνο σκοπό: για να τροφοδοτηθεί η ακόρεστη απληστία των φαρμακευτικών επιχειρήσεων με ασθένειες.

πηγή

https://www.dr-rath-foundation.org/2007/05/the-history-of-the-pharma-cartel/

http://sinomosiologos.blogspot.com/2021/10/blog-post_62.html#more

 

Έλληνες εναντίον Cosco «κεφάλι του δράκου» του Πεκίνου

 

 Έλληνες εναντίον Cosco «κεφάλι του δράκου» του Πεκίνου

Το έτος 2016, παρουσία του τότε πρωθυπουργού της Ελλάδος Αλέξη Τσίπρα, πραγματοποιήθηκε η υπογραφή της σύμβασης για τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς (Ο.Λ.Π) μεταξύ του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας (Τ.Α.Ι.Π.Ε.Δ) και της China Cosco Shipping Corporation.

To ΤΑΙΠΕΔ και η κυβέρνηση σημειώνουν ότι δεν πωλείται το λιμάνι, το οποίο παραμένει στην ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου, αλλά η εταιρία που διαχειρίζεται τις λιμενικές υποδομές.

Ο ΟΛΠ είναι παραχωρησιούχος του λιμένος μέχρι το 2052.

Η συνολική αξία της συμφωνίας αναλύεται ως εξής:

-368,5 εκατ.ευρώ προσφορά της COSCO για το 67% του ΟΛΠ.

-350 εκατ.ευρώ υποχρεωτικές επενδύσεις την επόμενη δεκαετία.

-410 εκατ.ευρώ τα αναμενόμενα έσοδα του Ελληνικού Δημοσίου από τη Σύμβαση Παραχώρησης.

-400 εκατ.ευρώ από τα αναμενόμενα μερίσματα για το υπολειπόμενο ποσοστό του 7%, το οποίο το ΤΑΙΠΕΔ θα συνεχίσει να κατέχει, τόκους και εκτιμώμενες νέες επενδύσεις μέχρι τη λήξη της παραχώρησης το 2052.

Ο διαγωνισμός για την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ αφορούσε το 67% του μετοχικού κεφαλαίου του με αρχική μεταβίβαση του 51% των μετοχών στην COSCO και διακράτηση του 16% από το Δημόσιο επί μια πενταετία για να υλοποιηθούν οι δεσμευτικές επενδύσεις. Η προθεσμία για την υλοποίηση των επενδύσεων αυτών λήγει φέτος τον Αύγουστο. Τώρα η COSCO ζητά να της αποδοθεί το 16% του μετοχικού κεφαλαίου της εισηγμένης εταιρίας Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς, αν και δεν έχουν ολοκληρωθεί οι υποχρεωτικές επενδύσεις που προέβλεπε η συμφωνία, επιρρίπτοντας στο Δημόσιο την ευθύνη για την καθυστέρηση. Από το 2016 έως και τα μέσα του 2019, ελάχιστες από τις απαραίτητες αδειοδοτήσεις για την εκκίνηση όλων των δεσμευτικών επενδύσεων δρομολογήθηκαν. Αλλά ακόμα και όσες τελικά χορηγήθηκαν, οι περισσότερες προσέκρουσαν είτε σε προσφυγές είτε σε άλλα προσκόμματα.

Από την μία η κυβέρνηση αφενός φαίνεται να αναζητά μια καλύτερη συμφωνία για το Ελληνικό Δημόσιο και αφετέρου οι τοπικές κοινωνίες, οι εργοδοτικές και εργατικές ενώσεις και φορείς για τους δικούς τους λόγους αντιμετωπίζουν την επέκταση της COSCO με ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα ή ακόμη και εχθρότητα.

Στον αντίποδα, το Πεκίνο χαρακτηρίζει τον Πειραιά «κεφάλι του δράκου», του νέου θαλάσσιου δρόμου του μεταξιού, του βασικού βραχίονα άσκησης οικονομικής επιρροής της Κίνας.

Πόση φερεγγυότητα έχει να επιδείξει η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας στις συναλλαγές και τους χειρισμούς της; Και πόσο είναι διατεθειμένη να σεβαστεί την πόλη, την κοινωνία και τους τοπικούς θεσμούς;

Η ποιότητα των υποδομών του λιμανιού και ο τρόπος διαχείρισής τους επηρεάζει άμεσα ή έμμεσα την οικονομική δραστηριότητα χιλιάδων επιχειρήσεων που απασχολούν πολύ μεγάλο αριθμό εργαζομένων ενώ συνδέεται και με την ποιότητα ζωής των κατοίκων των παραλιμένιων δήμων και της ευρύτερης περιφέρειας. Οι χειρισμοί της COSCO χαρακτηρίζονται από μια μονοπωλιακή συμπεριφορά αποσκοπώντας στη συγκέντρωση όλης της οικονομικής δραστηριότητας. Επίσης πολλά προβλήματα έχουν προκύψει και από έργα που έχουν ξεκινήσει να πραγματοποιούνται, τα οποία όμως μπορούν να οδηγήσουν σε υποβάθμιση της ποιότητας ζωής στην περιοχή.

Η γενικότερη εκτίμηση είναι ότι οι σχέσεις των Κινέζων με την κοινωνία του Πειραιά και των όμορων δήμων παραμένουν τεταμένες.

Συγκεκριμένα, το «Παρατηρητήριο Πειραϊκής» – «Ενεργοί πολίτες Α’ Κοινότητας» μιλούν για οικολογική καταστροφή στη θαλάσσια περιοχή της Πειραϊκής.

Επιρρίπτονται ευθύνες στην ΟΛΠ Α.Ε. ότι προβάλλει τα συμφέροντά της πάνω από τη ζωή και το περιβάλλον. Οι εργασίες που διενεργούνται γίνονται εις βάρος του πολιτιστικού και φυσικού περιβάλλοντος του Πειραιά και μιλά για την απληστία της για τα συνεχιζόμενα κέρδη και την διαρκή επέκτασή της στον Πειραιά.

Συγκεκριμένα αναφέρουν ότι η COSCO με δικόγραφό της δηλώνει ότι δεν υποχρεούται να σεβαστεί την πολιτιστική κληρονομιά του Πειραιά και ότι ζητά στις 12/2/21 από το δικαστήριο του Πειραιά την άδεια προκειμένου να συνεχίσει τις εργασίες της στην Πειραϊκή, ΡΥΠΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ, ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ.

Επίσης αναφέρουν ότι η ΟΛΠ-COSCO δεν προέβη σε καμία ενέργεια προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων που της είχαν επιβληθεί με την απόφαση του δικαστηρίου στις 16/12/20 για την προστασία των μνημείων, την ανάδειξη του ταφικού μνημείου του Θεμιστοκλή και του Κονώνειου τείχους, δηλώνοντας ότι δεν είναι προϋπόθεση αυτές οι υποχρεώσεις ώστε να συνεχίσει το έργο της. Όχι μόνο απαξιώνει τις αποφάσεις του Υπουργείου Πολιτισμού που ελήφθησαν και συμπεριελήφθησαν στους όρους εκτέλεσης του λιμένα κρουαζιέρας στην Πειραϊκή από το 2012 μέχρι σήμερα, αλλά επιπροσθέτως προειδοποιεί το δικαστήριο ότι θα προκύψει ζημία εις βάρος της αν δεν συνεχιστούν οι εργασίες της διότι αν εκπνεύσει η προθεσμία εκτέλεσης του έργου δεν θα περιέλθουν σε αυτήν το 16% των μετοχών του ΤΑΙΠΕΔ και θα υποχρεωθεί επίσης να καταβάλλει υπέρογκες αποζημιώσεις στην κατασκευάστρια εταιρεία ΤΕΚΑΛ.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι το λιμεναρχείο Πειραιά διαβιβάζει τα πάντα στον ΟΛΠ-COSCO προς έγκριση, ακόμη και τα αιτήματα που του υποβάλλει το πανεπιστήμιο Πειραιά προκειμένου να διενεργήσει μελέτες για τη ρύπανση της θάλασσας, ο λιμενάρχης τα διαβιβάζει στον ΟΛΠ-COSCO.

Το κοινοτικό συμβούλιο της Α΄ δημοτικής κοινότητας Πειραιά καταδικάζει επίσης την COSCO για την αυθαίρετη και παράνομη ενέργειά της με την οποία μετατρέπει τον τερματικό σταθμό κρουαζιέρας (Παλατάκι) σε σταθμό παραμονής και μεταφόρτωσης αυτοκινήτων, κατά παράβαση του πλαισίου νομιμότητας και της Σύμβασης Παραχώρησης (ν.4404/2016).

Ο συνδυασμός «Πειραιάς για όλους» καταγγέλλει και ενημερώνει τις δημοτικές αρχές και τους πολίτες της Δραπετσώνας- Κερατσινίου και του Πειραιά ότι ο ΟΛΠ, με την απόφαση ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/3283/215 που υπεγράφη στις 23/2/2021, μετατρέπει την ακτή της Ε1 – δίπλα στο πάρκο Λιπασμάτων – σε εργοτάξιο για τα τοξικά βυθοκορήματα* της νότιας επέκτασης. Σε απόσταση 300 μέτρων από τις κατοικίες και 50 μέτρων από την είσοδο του πάρκου.

Επίσης σύμφωνα με δημοσίευμα της naftemporiki.gr, ποικίλες συγκρούσεις συμβαίνουν και μεταξύ των Κινέζων και διαφόρων φορέων από τον «παραναυτιλιακό» τομέα.

Αυτό που λέγεται από πολλές πλευρές είναι ότι η COSCO δεν αρκείται στον ρόλο του διαχειριστή του λιμανιού, αλλά έχει ιδρύσει μια σειρά θυγατρικών με αντικείμενο σε επιμέρους ναυτιλιακές και παραναυτιλιακές δραστηριότητες, ενώ επιχειρεί να αξιοποιήσει και τη θέση που έχει ως «οργανισμός λιμένος», και κάνουν λόγο για μονοπωλιακές καταστάσεις.

Π.χ. το θέμα της ίδρυσης ή μη ναυπηγείου από την COSCO αποτελεί μόνιμο θέμα «κόντρας» μεταξύ Κινέζων και ναυπηγοεπισκευαστών.

Επιπλέον, πέρυσι ξέσπασε μια μεγάλη διένεξη μεταξύ της COSCO και εταιριών του Πειραιά γύρω από την πρόθεση του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά (ΣΕΠ – θυγατρική της COSCO που ελέγχει τους προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ) να δημιουργήσει μια ηλεκτρονική πλατφόρμα συλλογής δεδομένων (Port Community System). Τελικά παρενέβη η κυβέρνηση και με πρωτοβουλία του υπουργείου Ναυτιλίας νομοθετήθηκε η δημιουργία πληροφοριακού συστήματος (National Integrated Port Community System) υπό κρατική ιδιοκτησία για την ηλεκτρονική υποβολή δεδομένων για όλα τα λιμάνια της χώρας, και για τον ΟΛΠ.

Και τέλος, η πρόθεση της COSCO SHIPPING LINES (GREECE), άλλης θυγατρικής του Κινεζικού ομίλου, να ασχοληθεί με τις διαδικασίες εφοδιασμού πλοίων και να ζητήσει από τον πρόεδρο της ΑΑΔΕ (Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων), τον «εκσυγχρονισμό» τους, περνώντας όμως όλη τη δουλειά μέσα από την ελεύθερη ζώνη που τη διαχειρίζεται η ίδια.

Αξίζει επίσης να αναφέρουμε ότι ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Ναυπηγικής Βιομηχανίας (ΣΕΝΑΒΙ) έστειλε εξώδικη διαμαρτυρία στον υπουργό Ναυτιλίας σχετικά με την παράδοση και διαχείριση των αποβλήτων των πλοίων που βρίσκονται στη ναυπηγοεπισκευαστική, δίνοντας τη δυνατότητα παροχής αυτών των υπηρεσιών σε όσες εταιρείες πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις σπάζοντας το μονοπώλιο των ναυπηγοεπισκευαστών στη διαδικασία διαχείρισης. Έτσι δίνει τη δυνατότητα σε τρίτους να επιλέγουν δικούς τους παρόχους για την παράδοση των αποβλήτων λέγοντας χαρακτηριστικά «τελικά ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο; Δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις ή δικηγόροι Κινεζικών πολυεθνικών;». Ένας επίσης ακόμα λόγος που ο ΣΕΝΑΒΙ βρίσκεται σε διαμάχη με την COSCO είναι το γεγονός ότι στην περιοχή του μώλου που βρίσκεται στο εργοστάσιο της ΔΕΗ στη Δραπετσώνα, η COSCO θέλει να δημιουργήσει car terminal. Στον μώλο δραστηριοποιούνται πάνω από είκοσι εταιρίες ναυπηγοεπισκευαστών οι οποίες αν προχωρήσει το σχέδιο της COSCO θα υποχρεωθούν να κλείσουν.

Από την άλλη, το λιμάνι του Πειραιά με βασικό άξονα τον Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων αναπτύσσεται δυναμικά και πλέον διαθέτει την πρώτη θέση στη Μεσόγειο σε σχέση με τον όγκο των διακινούμενων εμπορευματοκιβωτίων, ενώ λέγεται πως βρίσκεται στα τέσσερα μεγαλύτερα της Ευρώπης, έχοντας καταφέρει να γίνει κόμβος διαμεταφοράς για την Ευρώπη, εξυπηρετώντας καθημερινά τις μεγαλύτερες διεθνείς ναυτιλιακές εταιρίες. Υπό το πρίσμα της παρούσας ανάπτυξης, μέσα από διαγωνιστική διαδικασία η Vodafone Ελλάδος σχεδίασε, κατασκεύασε και παρέδωσε σε χρήση το πρώτο mobile δίκτυο στην Ελλάδα, για λογαριασμό των εταιριών Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (0ΛΠ) και Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά (ΣΕΠ). Το ιδιωτικό αυτό δίκτυο εξυπηρετεί κίνηση δεδομένων και καλύπτει όλους τους σταθμούς εμπορευματοκιβωτίων και τις προβλήτες του Πειραιά. Η τεχνολογική αναβάθμιση του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά συμβάλει στην αναβάθμιση των υπηρεσιών που παρέχει στους τελικούς του πελάτες, και καθώς λέγεται αυτό επιτυγχάνεται με κορυφαία ασφάλεια στα δεδομένα που μεταφέρει.

Ο ΣΕΠ είναι μια πλήρως ελεγχόμενη θυγατρική εταιρία της COSCO, που παρέχει παγκόσμιας κλίμακας υπηρεσίες διακίνησης εμπορευμάτων και λιμενικές υπηρεσίες.

Κάποιοι στο λιμάνι ισχυρίζονται ότι οι Κινέζοι του ΟΛΠ αλλά και της Κινεζικής πρεσβείας έχουν βάλει μπροστά σχέδιο εξομάλυνσης των σχέσεων του ΟΛΠ με την ευρύτερη επιχειρηματική κοινότητα του Πειραιά. Το σχέδιο αυτό λέγεται πως υλοποιείται επειδή οι Κινέζοι συνειδητοποίησαν ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να κάνει πίσω στο θέμα της δημιουργίας τέταρτης προβλήτας καθώς και της απόδοσης του 16% των μετοχών του ΟΛΠ στην COSCO. O υφυπουργός Ναυτιλίας επιδιώκει να συμβάλει στην εξομάλυνση των σχέσεων.

Ο πρόεδρος της ΟΛΠ Α.Ε. κ. Γιου Τζενγκάνγκ συναντήθηκε πρόσφατα με τον Δήμαρχο Πειραιά κ. Ιωάννη Μώραλη, παρουσία του Υφυπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Κώστα Κατσαφάδου στο Δημαρχείο Πειραιά και παρουσίασε μια πρόταση έργου ενός νέου χώρου αναψυχής που περιλαμβάνει την κατασκευή ενός νέου σύγχρονου πάρκου 10 στρεμμάτων με μια πρότυπη παιδική χαρά και ενός ποδηλατοδρόμου εντός της λιμενικής ζώνης στην πύλη Ε12 στην περιοχή της κρουαζιέρας (Παλατάκι), με ελεύθερη πρόσβαση σε όλους.

Η ΟΛΠ Α.Ε. όπως φαίνεται θέλει να εμφανίσει το πρόσωπο της επιχείρησης που συμμετέχει ενεργά στην τοπική κοινωνία και λαμβάνει σοβαρά υπόψη την Εταιρική Κοινωνική της Ευθύνη.

Ποιες είναι όμως οι αντιδράσεις που προκάλεσε αυτή η τόσο ελκυστική προσφορά της COSCO προς τους κατοίκους του Πειραιά;

Η Α΄ κοινότητα Πειραιά των 55.000 κατοίκων υποστηρίζει πως τα 140 στρέμματα της περιοχής Παλατάκι μέσα στα οποία βρίσκονται τα 10 στρέμματα που παραχωρεί η COSCO για την δημιουργία του πάρκου αναψυχής ανήκουν στο Δήμο Πειραιά και ζητούν από τον Δήμαρχο να ενημερώσει το Δημοτικό συμβούλιο σχετικά με την «παραχώρηση», όπου αντί να διεκδικήσει την απόδοση ολόκληρης της έκτασης στο Δήμο, αποδέχεται την υποτιθέμενη “δωρεά’’.

Η Δημοτική παράταξη «Ανταρσία στο Λιμάνι» λέει χαρακτηριστικά:

«Υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με αποφάσεις του Υπ. Πολιτισμού (2018 και 2020) η ΟΛΠ-COSCO υποχρεούται να προχωρήσει στη “σύνδεση του αστικού ιστού της πόλης του Πειραιά με τις αρχαιότητες μέσω κατάλληλης διαμόρφωσης της ζώνης κατά μήκος της όδευσης προς το ταφικό μνημείο του Θεμιστοκλή και των αδόμητων περιοχών που περιβάλλουν το Κονώνειο τείχος. Η ζώνη αυτή να διαμορφωθεί με ποιοτικά στοιχεία περιπάτου και αστικού πρασίνου”. Όσο για το 1 εκατομμύριο που θα κοστίσει υποτίθεται το πάρκο, να θυμίσουμε τα 130 εκατομμύρια που έχει πάρει η COSCO από την περιφέρεια Αττικής (με τις υπογραφές Δούρου και Πατούλη) για να φτιάξει το λιμάνι στην Πειραϊκή» σημειώνει η παράταξη.

Ανατρέχοντας πίσω στο έτος 2014 (διότι αυτή η συνεργασία είχε αρχίσει από το 2010) επί πρωθυπουργίας Αντώνη Σαμαρά υπεγράφη η συμφωνία μεταξύ της ΖΤΕ Hellas Telecommunications S.A με την COSCO, παρουσία του κ. Σαμαρά και αφορούσε τη χρήση του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά ως κέντρου Logistics για τα προϊόντα της ΖΤΕ για την ευρύτερη περιοχή της Νοτίου Ευρώπης που δημιούργησε 600 θέσεις εργασίας.

O Kινέζος τότε πρέσβης κ. Σιαολί έκανε την εξής δήλωση:

«Έχω ένα όνειρο. Ονειρεύομαι τις COSCO, ΖΤΕ και HUAWEI να επεκτείνουν τις επενδύσεις τους στην Ελλάδα. Ένα άλλο όνειρο είναι ένα Κινεζικό πολιτιστικό κέντρο στη χώρα σας. Ένα τρίτο όνειρο είναι τα Ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά ινστιτούτα να γίνουν πιο ανοιχτά σε Κινέζους φοιτητές».

Η Κίνα γίνεται πρωταγωνιστής στην παγκόσμια οικονομία

Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg, τα δεδομένα του ΔΝΤ δείχνουν ότι ο ιός θα ωθήσει την ανάπτυξη του ΑΕΠ της Κίνας πέρα από τις ΗΠΑ.

Η πανδημία Covid-19 θα οδηγήσει σε διαρκείς μετατοπίσεις στην παγκόσμια ανάπτυξη, ωθώντας την Κίνα ακόμη περισσότερο στην πρώτη γραμμή.

Το ποσοστό της παγκόσμιας ανάπτυξης που προέρχεται από την Κίνα αναμένεται να αυξηθεί από 26,8% το 2021 σε 27,7% το 2025, σύμφωνα με υπολογισμούς του Bloomberg χρησιμοποιώντας δεδομένα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Το ΔΝΤ εκτιμά ότι η Κίνα θα αυξηθεί κατά 8,2% το επόμενο έτος αντιπροσωπεύοντας περισσότερο από το ένα τέταρτο της παγκόσμιας ανάπτυξης, ενώ οι ΗΠΑ αναμένεται να αυξηθούν κατά 3,1%, ποσοστό το οποίο θα αντιστοιχεί στο 11,6% της παγκόσμιας ανάπτυξης το 2021 σε όρους ισοτιμίας της αγοραστικής δύναμης.

Τι διαφαίνεται στον ορίζοντα – ποιες είναι οι απώτερες βλέψεις του καθεστώτος της Κίνας;

Σύμφωνα με δημοσίευμα της War news 247, το ΝΑΤΟ θέτει επίσης θέμα COSCO και λιμάνι Πειραιά και «καίγεται» να διακόψει τον χερσαίο (Τουρκία) και θαλάσσιο διάδρομο (Ελλάδα) του «Δρόμου του Μεταξιού», διαβλέποντας τις προθέσεις της Κίνας να περάσουν στην πρώτη θέση της παγκόσμιας κυριαρχίας. Διότι ο θαλάσσιος διάδρομος περνά μέσα από την COSCO και το λιμάνι του Πειραιά και επίσης η Τουρκία περνά στον συνασπισμό της Ευρασίας.

Επίσης τεράστιας σημασίας συμφωνία έκλεισε και η Τουρκία με την Κίνα, γεγονός που θα την μετατρέψει σε Κινεζικό λιμάνι και έδρα του Πεκίνου στην Μεσόγειο.

Σχετικά με τη ναυτική επέκταση της Κίνας

Η COSCO και η CHINA MERCHANTS, δύο εταιρίες που έχουν λάβει ηγετική θέση στις λιμενικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό και στην διεθνή ναυτιλιακή εφοδιαστική, υπόκεινται σε αυστηρό έλεγχο από το Κομουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ) και είναι – όλο και περισσότερο – πρόθυμες να προστατεύσουν τα συμφέροντα του κόμματος στο εξωτερικό.

Το 1/3 των υπαλλήλων της COSCO είναι μέλη του κόμματος.

Οι Κινεζικές εταιρίες υποχρεούνται από το εθνικό δίκαιο της χώρας να βοηθούν στη συλλογή πληροφοριών και στην κινητοποίηση της εθνικής άμυνας.

Το ΚΚΚ προωθεί τα στρατιωτικά του συμφέροντα μέσω της κατοχής ενός εκτεταμένου δικτύου λιμανιών.

Ο Charlie Lyons Jones, ερευνητής στο Αυστραλιανό Ινστιτούτο Στρατηγικής (ASPI) και ο Raphael Veit, διευθύνων σύμβουλος της Ασίας-Ειρηνικού, στην εταιρία NAMEA Group, προειδοποιούν για ένα κρυφό εμπορικό δίκτυο που χρησιμοποιείται από το Πεκίνο για να υποστηρίξει την εμφανή στρατιωτική στρατηγική του Κινεζικού καθεστώτος.

«Αυτές οι κρατικές επιχειρήσεις λειτουργούν με υβριδικό τρόπο, αναζητώντας επιχειρηματικές δραστηριότητες που αποφέρουν κέρδη ενώ εκτελούν τα συμφέροντα του Κινεζικού κράτους», παρατηρούν οι αναλυτές.

Σημειώνουν ότι αυτές οι κρατικές επιχειρήσεις είναι νομικά υποχρεωμένες να υποβάλλουν εκθέσεις σε ένα μέλος του κόμματος, με εκπροσώπους του κόμματος να κατέχουν ανώτερες θέσεις στο διοικητικό τους συμβούλιο.

Η COSCO και η CHINA MERCHANTS μαζί λειτουργούν 36 λιμάνια σε όλο τον κόσμο. Εάν οι Κινεζικές κρατικές επιχειρήσεις αναλάβουν τον έλεγχο άλλων λιμένων, το Πεκίνο θα έχει ασφαλή πρόσβαση σε μερικούς από τους πιο κρίσιμους κόμβους ναυτιλίας και κόμβους εφοδιασμού στον κόσμο.

Και όπως προειδοποιούν οι αναλυτές Charlie Lyons Jones και Raphael Veit «η προσπάθεια του προέδρου Xi Jinping για τον απόλυτο έλεγχο» στις κρατικές επιχειρήσεις θα έχει «βαθιές επιπτώσεις» για τις χώρες που δέχονται επενδύσεις από το καθεστώς.

* Βυθοκορήματα ονομάζονται τα προϊόντα των θαλάσσιων εκσκαφών (λάσπη, πέτρες, κλπ.).

* ΚΚΚ= ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΚΙΝΑΣ 

ΠΗΓΗ: https://theepochtimes.gr/ellines-enantion-cosco/

 

“Θέλουν να εξαφανίσουν την ιστορία της Ολυμπιακής Αεροπορίας”

(ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ)

Στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, στις 5 Μαΐου 2021 (αίθουσα 8 και ώρα 09.00), συζητείται η προσφυγή της ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε. κατά του ΠΟΛΚΕΟΑ (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) για εκποίηση αεροσκαφών, ιδιοκτησίας μας, που αγοράστηκαν από το ΠΟΛΚΕΟΑ με δικά μας χρήματα όλων των πρώην εργαζομένων στην Ολυμπιακή, και με προορισμό το Μουσείο Πολιτικής Αεροπορίας στο Ελληνικό.

Με το άρθρο 943, παρ.3 του ΚΠολΔ, βγάζουν σε πλειστηριασμό πράγματα από διαμέρισμα ενός κακοπληρωτή (!!!), όχι τα αεροσκάφη. ΔΕΝ θα το επιτρέψουμε αυτό.

Η απάντηση πως το Μουσείο Πολιτικής Αεροπορίας δεν περιλαμβάνεται στο επιχειρησιακό σχέδιο του επενδυτή ΔΕΝ είναι αποδεκτή.

Το   Σχέδιο   Ολοκληρωμένης   Ανάπτυξης  (ΣΟΑ_ΑΠΠ/ΦΕΚ35_01.03.2018)   προβλέπει   Μουσείο Πολιτικής Αεροπορίας και χωροθέτησε το χαρακτηρισμένο εργοστάσιο του ΚΕΑ (κτίριο του 1938). Επίσης, προβλέπει ΚΑΙ την παραμονή των ιστορικών αεροσκαφών!

Υπενθυμίζουμε πως το Σχέδιο Ρυθμιστικού Αθήνας εισηγείται Μουσείο. Τα αρμόδια θεσμοθετημένα Όργανα προτείνουν Μουσείο, αποδεχόμενα την εισήγηση μας, μία προσπάθεια που διαρκεί 26 χρόνια.  

Θέλουν να μας κλέψουν τα ιστορικά αεροσκάφη. Θέλουν να εξαφανίσουν την ιστορία της Ολυμπιακής Αεροπορίας.

Η Κυβέρνηση πρέπει να θέσει τα όριά της στο επενδυτικό σχήμα. Αλήθεια, είναι δυνατόν στην Ελλάδα του 2021 να μας διώκουν γιατί υπερασπιζόμαστε τον πολιτισμό;

Το ΠΟΛΚΕΟΑ είναι ο μοναδικός φορέας που προωθεί τη δημιουργία Μουσείου Πολιτικής Αεροπορίας στο Ελληνικό και δεν χρηματοδοτείται από πουθενά. Έχει διασώσει και συγκεντρώσει με δικό του προσωπικό κόστος πάνω από 23.000 εκθέματα που διατρέχουν την 90χρονη ιστορία της Πολιτικής Αεροπορίας στην χώρα μας, χωρίς να επιβαρύνουμε την Πολιτεία με ούτε ένα ευρώ!

20 χρόνια μετά το κλείσιμο του αεροδρομίου του Ελληνικού και 64 χρόνια από την ίδρυση της Ολυμπιακής Αεροπορίας τα «τιμούν» δια αυτού του τρόπου. Ίχνος σεβασμού!

Το Υπουργείο Πολιτισμού (κα Λίνα Μενδώνη), 22 μήνες τώρα δεν έχει πάρει θέση για την ανάγκη διάσωσης της νεότερης πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Επίσης, ενώ το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ) αποφάσισε και εισηγήθηκε τον χαρακτηρισμό των τριών (3) ιστορικών αεροσκαφών ως ΚΙΝΗΤΑ νεότερα μνημεία, η Υπουργός αρνείται να υπογράψει!

Πώς η Πολιτεία προχωρά ένα πλειστηριασμό σε αναγνωρισμένα κινητά νεοτερα μνημεία της πατρίδας μας;  Το Υπουργείο Πολιτισμού πάλι σιωπά;

Το αγγλικό υπόστεγο (Παγόδα), που χαρακτηρίστηκε μετά από αίτημα του ΠΟΛΚΕΟΑ, γιατί δεν πρέπει να αξιοποιηθεί για τον πολιτισμό και να στεγάσει άμεσα και ασφαλώς τη συλλογή των 23.000 εκθεμάτων που προορισμό έχουν το Μουσείο Πολιτικής Αεροπορίας;

Μιλάμε για τον πολιτισμό. Μιλάμε για το περιβάλλον.

Μιλάμε για πολιτιστική κληρονομιά.

Επίσης,  η απόφαση να πωληθούν τα αεροσκάφη μας ως scrap, εκτός από την ιστορική τους και συναισθηματική τους αξία, εγκυμονούν πολύ σοβαρούς κινδύνους για το περιβάλλον! Τα αεροσκάφη αυτά λόγω παλαιότητας περιέχουν απεμπλουτισμένο ουράνιο, εξ ου και οι ιδιαίτερα αυστηροί κανονισμοί της Ε.Ε.

Σε συνάντηση (27.04.2021) με τον Υπουργό Ανάπτυξης, κ.Άδωνι Γεωργιάδη, ζητήσαμε να αποτραπεί η προσπάθεια της ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε. να «κοπούν» τα αεροπλάνα για κατσαρόλες.

Η Πολιτεία μίας ευνομούμενης χώρας έχει ιστορική ευθύνη και καθήκον να προστατεύσει την ιστορία της, την ιστορικότητα του χώρου, το πολιτισμικό αποτύπωμα του Ελληνικού, της Ολυμπιακής Αεροπορίας, της Πολιτικής Αεροπορίας.

Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να σβήσει αυτό το αποτύπωμα.

Το αίτημα του ΠΟΛΚΕΟΑ στηρίζει το σύνολο της Κοινωνίας. Η Κυβέρνηση αναλαμβάνει την ευθύνη. Δεν βγάζεις στο σφυρί την ιστορία. Δεν διώχνεις έτσι τις αναμνήσεις της Ολυμπιακής Αεροπορίας από το Ελληνικό.

Η μάχη θα συνεχιστεί την Τετάρτη του Πάσχα (05.05.2021) στο Ειρηνοδικείο Αθηνών , αίθουσα 8 και ώρα 09.00. Αύριο θα καταθέσουμε τις 6.000 περίπου υπογραφές που συγκεντρώσαμε συνοδευόμενες με ψήφισμα για:

• Τη διάσωση των ιστορικών αεροσκαφών
• Το Μουσείο Πολιτικής Αεροπορίας στο Ελληνικό
• Τα 23.000 εκθέματα στην Παγόδα

Τονίζουμε για άλλη μία φορά πώς αν ο Όμιλος Λάτση δεν θέλει το Μουσείο, εμείς θα το κάνουμε εκτός οικοπέδου συμφερόντων Λάτση.

Θεσσαλονίκη: 'Επεσαν οι υπογραφές για τη μεταβίβαση της ΕΛΒΟ στο Ισραήλ

 Στην PLASAN - SK GROUP από το Ισραήλ και επίσημα η εταιρεία μετά από πολυετή αβεβαιότητα. Ικανοποίηση στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.
Υπεγράφη σήμερα στη Θεσσαλονίκη η η μεταβίβαση της ΕΛΒΟ στους Ισραηλινούς των PLASAN - SK Group.

Πρόκειται για την κοινοπραξία που τον περασμένο Ιούλιο κατέθεσε τη μοναδική δεσμευτική προσφορά για την απόκτηση της προβληματικής βορειοελλαδικής επιχείρησης.

Το συνολικό τίμημα ανέρχεται στα 3 εκατ. ευρώ, η εξόφληση θα γίνει σε τρεις δόσεις, ενώ ήδη έχει καταβληθεί η πρώτη.  

Σταϊκούρας: Γυρίζει σελίδα η ΕΛΒΟ

Την ικανοποίηση του για τη συγκεκριμένη εξέλιξη εξέφρασε με δήλωσή του ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας.

«Υπεγράφη, σήμερα, μετά από πολυετείς ατελέσφορες διαδικασίες, η σύμβαση μεταβίβασης της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων (ΕΛΒΟ) στους νέους μετόχους. Ολοκληρώνεται έτσι, με επιτυχία, μία μακρά και δύσκολη διαδικασία. Υπενθυμίζεται ότι η ΕΛΒΟ, μια εταιρεία με μεγάλη ιστορία στον τομέα της κατασκευής οχημάτων, είχε τεθεί σε ειδική εκκαθάριση από το 2014.
Στο διάστημα που ακολούθησε, διενεργήθηκαν, χωρίς αποτέλεσμα, δύο δημόσιοι πλειοδοτικοί διαγωνισμοί, ένας τον Απρίλιο του 2017 και ένας τον Αύγουστο του 2017. Ενώ, τον Φεβρουάριο του 2019 διενεργήθηκε ακόμα ένας διαγωνισμός, με ελεύθερη διαπραγμάτευση, που όμως ούτε αυτός τελεσφόρησε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σταϊκούρας.

Υπενθυμίζεται πως τον Μάρτιο του 2020, ο ειδικός εκκαθαριστής προχώρησε εκ νέου σε δημόσια πρόσκληση διεξαγωγής του διαγωνισμού εκποίησης βασικών περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, με ελεύθερη διαπραγμάτευση.

Ως όρος του διαγωνισμού, λόγω και του τομέα δραστηριοποίησης της εταιρείας, επιφυλάχθηκε στο Δημόσιο το δικαίωμα να μετέχει στη νέα εταιρεία κατά ποσοστό 21%.

«Μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, αφήσαμε πίσω μας έξι χρόνια παλινωδιών και άκαρπων διαδικασιών και η ΕΛΒΟ σήμερα γυρίζει σελίδα. Τα καταφέραμε! Πλέον, η εταιρεία μπορεί να αποτελέσει πυλώνα ανάπτυξης για τη Βόρεια Ελλάδα, αλλά και συνολικά για την εθνική οικονομία, καθώς και πόλο στήριξης της τοπικής κοινωνίας, με τη δημιουργία πολλών νέων θέσεων εργασίας», σημειώνει ο υπουργός Οικονομικών.

Πηγή: https://www.voria.gr/article/thessaloniki-epesan-simera-i-ipografes-gia-ti-metavivasi-tis-elvo?fbclid=IwAR2Fkn6kGLubiT-cqqaSAmLT3elpDev-Q0JQ02yw7p7xB38ihOJu7hEUzxw

Πικρό τέλος για την ελληνική ζάχαρη Ούτε κόκκος από την ΕΒΖ δεν θα φτάνει πλέον στο τραπέζι μας

 Πικρό τέλος για την ελληνική ζάχαρη Ούτε κόκκος από την ΕΒΖ δεν θα φτάνει πλέον στο τραπέζι μας

Από την υπογραφή της συμφωνίας με τη Royal Sugar

Του Απόστολου Λυκεσσά

Ούτε κόκκος από την ΕΒΖ δεν θα φτάνει πλέον στο τραπέζι μας ● Αποκαλυπτικός ο ιδιώτης ενοικιαστής των εργοστασίων για τις προθέσεις του ● Υπόλογος ο υπουργός Ανάπτυξης Αδωνης Γεωργιάδης.

Ελληνική ζάχαρη τέλος! Ούτε κόκκος της που θα έχει καλλιεργηθεί και παραχθεί στην Ελλάδα δεν θα υπάρχει πλέον στα ελληνικά σουπερμάρκετ. Τα ψέματα με τις παραπλανητικές ετικέτες, τέλος κι αυτά! Όποιες ποσότητες ελληνικών ζαχαρότευτλων έχουν καλλιεργηθεί και όσες παραδοθούν από τους αγρότες στον ιδιώτη υπενοικιαστή δύο εργοστασίων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζαχάρεως (Πλατύ, Σέρρες) θα χρησιμοποιηθούν για παραγωγή βιοαερίου και ζωοτροφών λόγω... κορoνοϊού.

Το δήλωσε καθαρά προχθές σε σερραϊκό σταθμό ο ιδιώτης ενοικιαστής. Η στιγμή είναι ιστορική, όπως κι αν το δει κανείς, είναι η κορύφωση ενός παρατεταμένου δράματος χωρίς λύτρωση, χωρίς κάθαρση, χωρίς μεσσίες.

Αξίζει στη χώρα μας, στο πολιτικό και διαχειριστικό δυναμικό της, το Βραβείο Καταστροφής. Είμαστε μοναδικοί: διαθέτουμε τρία ανενεργά πλήρη εργοστάσια παραγωγής ζάχαρης (Σέρρες, Πλατύ, Ορεστιάδα), δύο ενεργές μονάδες στη γειτονική Σερβία και όχι μόνο δεν παράγουμε κόκκο ζάχαρης, αλλά μετατρέψαμε τις μονάδες στο εσωτερικό σε... συσκευαστήριο εισαγόμενης ζάχαρης από το Σαλβαδόρ ή τη Βουλγαρία.

Κι όμως, δεν πέρασε ούτε μήνας (Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου) που δελτίο Τύπου του υπουργείου Ανάπτυξης μας πληροφορούσε πως σε σύσκεψη «υπό την προεδρία του υπουργού Ανάπτυξης & Επενδύσεων κ. Αδώνιδος Γεωργιάδη και τη συμμετοχή της υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων κ. Φωτεινής Αραμπατζή, του γενικού γραμματέα Ιδιωτικών Επενδύσεων και ΣΔΙΤ κ. Ορέστη Καβαλάκη, του προέδρου της Royal Sugar κ. Χρήστου Καραθανάση και εκπροσώπων της Intrum και τευτλοπαραγωγών συμφωνήθηκε ότι η Royal Sugar θα ξεκινήσει την παραλαβή των τεύτλων το αργότερο ώς την 1η Νοεμβρίου 2020 για παραγωγή ζάχαρης στο εργοστάσιο των Σερρών σε συμφωνημένη με τους παραγωγούς τιμή»!

Από τότε κόπηκε και το ρεύμα στο εργοστάσιο Πλατέος («Εφ.Συν.», 15.10.2020, «Εσβησαν τα φώτα στο Πλατύ Ημαθίας») και προχθές ο υπενοικιαστής των εργοστασίων σε Πλατύ και Σέρρες, ιδιοκτήτης της Royal Sugar, Χρήστος Καραθανάσης, ανήγγειλε σε συνέντευξή του (epiloges.tv) ότι την 1η Νοεμβρίου θα ανοίξει το εργοστάσιο στις Σέρρες, αλλά από τα παραδοτέα τεύτλα δεν θα παραχθεί ζάχαρη! Πού πήγε η «ζάχαρη» που το υπουργείο Ανάπτυξης ανακοίνωνε πριν από έναν μήνα ότι θα παραχθεί;

Ποιος θυμάται όσα λέγονταν έναν χρόνο πριν, όταν (7 Νοεμβρίου 2019) είχε ανακοινωθεί με τυμπανοκρουσίες ότι είχαν «αίσιο τέλος» οι διαπραγματεύσεις της ΕΒΖ, της Τράπεζας Πειραιώς, της Συνεταιριστικής Τράπεζας Κεντρικής Μακεδονίας και της Royal Sugar για τη μίσθωση των εργοστασίων σε Πλατύ και Σέρρες;

Κι ότι όλα τούτα τα ωραία είχαν συμβεί με πρωτοβουλία του υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Αδ. Γεωργιάδη; Οτι για τους επόμενους 28 μήνες ο κ. Καραθανάσης (από τον οποίο η ΕΒΖ διεκδικεί 1.700.000 ευρώ στα δικαστήρια) έναντι 490 χιλιάδων ευρώ (!) αναλάμβανε τα εργοστάσια προκειμένου να παραχθεί ζάχαρη «για πρώτη φορά από ιδιωτική εταιρεία στην Ελλάδα»; Τι έχουν να πουν όσοι είχαν δώσει τότε το «παρών» (υφυπουργός Ανάπτυξης Νίκος Παπαθανάσης, υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Σκρέκας, διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Χρήστος Πούρης, πρόεδρος της Συνεταιριστικής Τράπεζας Κεντρικής Μακεδονίας Αλέξανδρος Χατζηδημητρίου);

Η... λύση

Ο δε κ. Γεωργιάδης, περιοδεύοντας στο εργοστάσιο Πλατέος συνοδεία των προυχόντων της περιοχής (που τώρα είναι εξαφανισμένοι), δήλωνε ότι «ένα μεγάλο πρόβλημα που μας κληροδοτήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, ύστερα από δική μου επίπονη προσπάθεια, του κ. Σκρέκα και του κ. Παπαθανάση, βρήκε τη λύση του.

Ένας δυνατός Έλληνας επιχειρηματίας, ο κύριος Καραθανάσης, αποφάσισε να αναλάβει ένα σημαντικό ρίσκο, αλλά στο τέλος θα βγάλει και τους τευτλοπαραγωγούς και την ΕΒΖ ασπροπρόσωπους. Η Ελλάδα θα ξαναμπεί στον χάρτη της παραγωγής ζάχαρης». Ο δε κ. Καραθανάσης τόνιζε πως «ήρθαμε για να μείνουμε, δεν ήρθαμε για 28 μήνες μόνο. Κανείς σοβαρός επιχειρηματίας δεν θα έριχνε 5 εκατομμύρια για τη συντήρηση των εργοστασίων, για να αποχωρήσει έπειτα από μερικούς μήνες»!

Πόσα εκατομμύρια «έριξε» ο κ. Καραθανάσης μπορούμε μόνο να το υποθέσουμε βλέποντας το Πλατύ να σβήνει σαν καντήλι και τις Σέρρες να είναι εργοστάσιο «φάντασμα». Έχει ενδιαφέρον να μάθουμε πλέον τι θα πουν οι αγρότες που –όπως είχε ανακοινωθεί επισήμως– από την ίδια την εταιρεία θα έπαιρναν τιμές 22 με 36,5 ευρώ (ανάλογα με τον ζαχαρικό τίτλο), ενώ τώρα ο κ. Καραθανάσης ανακοίνωσε ότι θα δώσει τιμή 20 ευρώ!

Στους αγρότες απομένει δηλαδή μόνο η συνδεδεμένη για φέτος, διόλου άσχημα βέβαια (μαζί με την de minimis έφτασαν πέρυσι 255 ευρώ το στρέμμα), αλλά ήδη αγρότες που μίλησαν στην «Εφ.Συν.» εκφράζουν τη βαθιά τους ανησυχία καθώς τα συμβόλαιά τους αναφέρονται σε παραγωγή ζάχαρης και φοβούνται επέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για καταστρατήγηση αρχών. Η ανησυχία έχει χτυπήσει κόκκινο, γι’ αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει κανονιστεί σύσκεψη αύριο στην Αθήνα με τα εμπλεκόμενα υπουργεία, τον ιδιώτη, αγρότες και την Τράπεζα Πειραιώς για να βρεθεί λύση, αν και το πρόβλημα έχει μετατραπεί αυτή τη στιγμή σε Δήλιο... 

Γράφαμε σε παλιότερη ανάρτηση μας στην Εύφορη Πεδιάδα :Για την πλήρη απαξίωση και το κυριολεκτικό ξεπούλημα των υποδομών της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης πανηγυρίζει η κυβέρνηση, προσπαθώντας να παρουσιάσει τη συμφωνία που υπογράφηκε για την εκμίσθωση των δύο εργοστασίων σε Πλατύ Ημαθίας και Σέρρες ως το κλειδί για την «αναβίωση» της ΕΒΖ και τη διάσωση της τευτλοπαραγωγής στη χώρα μας...

 Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η απαξίωση της ΕΒΖ έχει μια μακρά ιστορία πίσω της. Ήδη από τη συμφωνία εισδοχής στην ΕΕ (τότε ΕΟΚ) είχε μπει πλαφόν 305.000 τόνοι για να ακολουθήσουν μια σειρά μεθοδεύσεις που οδήγησαν στο κλείσιμο των εργοστασίων και στον περιορισμό της παραγωγής. Επίσης θα πρέπει να θυμίσουμε ότι όλα έγιναν με τη σύμφωνη γνώμη των ελληνικών κυβερνήσεων, που για να εξυπηρετήσουν άλλα συμφέροντα της άρχουσας τάξης, ξεπούλησαν κανονικά και τους αγρότες και τους εργαζόμενους της ΕΒΖ.

ΠΗΓΗ: Εφσυν

Στο εργοστάσιο της «Αιγαίον» μέσα στο Λαύριο η Microsoft – Αλλάζει η εικόνα ολόκληρης της ΝΑ Αττικής (Βίντεο)

 

Μια πληροφορία που αναμένεται να αλλάξει την εικόνα της Νοτιοανατολικής Αττικής – και βέβαια και του Λαυρίου – έχει δημοσιοποιηθεί τις τελευταίες ώρες.

Σύμφωνα με αυτήν το πρώτο Data Center της Microsoft στη χώρα μας, μια επένδυση που ανακοινώθηκε πρόσφατα από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον πρόεδρο της Microsoft, Μπραντ Σμιθ, θα φιλοξενηθεί στο Λαύριο.

Με βάση δημοσίευμα του ICTplus.gr, το Data Center πρόκειται να εγκατασταθεί στην έκταση του παλαιού εργοστασίου της κλωστοϋφαντουργίας «Αιγαίον» που βρίσκεται μέσα στον αστικό ιστό.
Το εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, το οποίο ανήκει στην οικογένεια Λαναρά, έχει έκταση άνω των 100 στρεμμάτων και βρίσκεται κοντά σε οικόπεδα αντίστοιχης έκτασης τα οποία ενδέχεται να αξιοποιηθούν επίσης από τη Microsoft για την ανέγερση «υποστηρικτικών» μονάδων όπως αποθηκών και κατοικιών εργαζομένων.

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, η συγκεκριμένη έκταση αλλά και περιοχή γενικότερα επιλέχθηκε για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων το ότι έχει καλές συνθήκες απαγωγής της θερμότητας που δημιουργείται από τη λειτουργία των υποδομών μεγάλης υπολογιστικής ισχύος, άμεση πρόσβαση σε ηλεκτρικό δίκτυο υψηλής τάσης, αλλά και σύνδεση με οδικά, σιδηροδρομικά και θαλάσσια δίκτυα.

Στα πλεονεκτήματα είναι επίσης το γεγονός ότι το Λαύριο βρίσκεται κοντά στο Αεροδρόμιο “Ελευθέριος Βενιζέλος” αλλά και στην Αθήνα.

Στην έκταση αυτή, πρόκειται να κατασκευαστούν κτίρια υψηλών απαιτήσεων, τα οποία θα αντικαταστήσουν τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της κλωστοϋφαντουργίας «Αιγαίον», που δεν πληρούν πλέον καμία προϋπόθεση σύγχρονης κατασκευής.

Μέσα σε δύο χρόνια από την έναρξη των οικοδομικών εργασιών, θα ακολουθήσει η εγκατάσταση όλων των ηλεκτρομηχανολογικών και υπολογιστικών συστημάτων, ώστε το Data Center να λειτουργήσει βάσει χρονοδιαγράμματος.

Οι παλαιές κτιριακές βιομηχανικές εγκαταστάσεις της κλωστοϋφαντουργίας «Αιγαίον» θα κατεδαφιστούν, καθώς δεν πληρούν πλέον καμία προϋπόθεση σύγχρονης κατασκευής.

Στη θέση των σημερινών ερειπίων ελληνικές και διεθνείς εξειδικευμένες κατασκευαστικές εταιρείες θα αναγείρουν σε χρόνο ρεκόρ κτιριακές υποδομές «βαρέων» απαιτήσεων.

Στην προαναφερθείσα διετία θα εγκατασταθούν όλα τα ηλεκτρομηχανολογικά και υπολογιστικά συστήματα, ώστε η «συστοιχία» των Data Centers να λειτουργήσει εντός των καθορισμένων προθεσμιών.

Η εγκατάσταση της Microsoft στο Λαύριο ανοίγει επιτέλους τον δρόμο για τα μεγάλα έργα αναβάθμισης της ευρύτερης περιοχής.

Μεταξύ αυτών είναι η επέκταση του Προαστιακού και της Αττικής Οδού από το Αεροδρόμιο μέχρι το Λαύριο, η επέκταση και ο εκσυγχρονισμός του λιμένος Λαυρίου, η ανάπλαση πολιτιστικών, αρχαιολογικών και τεχνολογικών χώρων και πάρκων και τέλος η ανάπτυξη σύγχρονων υποδομών ύδρευσης, αποχέτευσης, τηλεπικοινωνιών και ηλεκτρικής ενέργειας.

Την είδηση έσπευσε να υιοθετήσει και ο δήμαρχος Λαυρεωτικής, Δημήτρης Λουκάς ενώ πληροφορίες θέλουν να επιβεβαιώνεται και από τον υφυπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Νίκο Παπαθανάση.

Δείτε στο βίντεο του Lavrio Aerial που ακολουθεί τις εγκαταστάσεις όπου θα φιλοξενηθεί η Microsoft όπως είναι σήμερα:

 

Pitsos: Φεύγει μετά από 155 χρόνια από την Ελλάδα! Στην Τουρκία η παραγωγή

 

Μετά από παρουσία 155 ετών στην Ελλάδα, η PITSOS θα παράγεται πλέον στην Τουρκία.

Η αντίστροφη μέτρηση για το κλείσιμο του Εργοστασίου έχει ήδη ξεκινήσει, όπως τονίζει η η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου. Tο εργοστάσιο της Πίτσος στην Ελλάδα που ανήκει πλέον στην Bosch Siemens Hausegerate (BSH).

Αρχικά, η γερμανική διοίκηση της BSH είχε αφήσει να εννοηθεί ότι το ιστορικό εργοστάσιο της Πίτσος θα έκλεινε στο τέλος του 2018. Οι πιέσεις όμως των εργαζομένων, των πολιτικών και η αρνητική δημοσιότητα που έλαβε η συγκεκριμένη απόφαση οδήγησαν την εταιρεία να αναθεωρήσει, επιδιώκοντας μια πιο ομαλή έξοδό της από την εγχώρια παραγωγή οικιακών συσκευών.

Επιστολή προς τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς Ανάπτυξης και Οικονομικών, απέστειλε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου, ζητώντας τη λήψη πρωτοβουλιών, ώστε να μην σταματήσει η λειτουργία της BSH (PITSOS).

Στην επιστολή της ΠΟΕΜ αναφέρονται τα εξής: «Η Εταιρεία πρώην ΠΙΤΣΟΣ ιδρύθηκε το 1865 έχει μια ιστορία 155 χρόνων. Είναι θυγατρική της ΒSH η οποία ανήκε κατά 50% στη Siemens και κατά 50% στη Bosch. Από 1η Ιανουαρίου 2015 η ΒSH (pitsos) πέρασε εξ ολοκλήρου στη Bosch και η τιμή εξαγοράς ανήλθε στα 3 δις. Η εταιρία μέχρι και σήμερα είναι κερδοφόρα.

Η αντίστροφη μέτρηση για το κλείσιμο του Εργοστασίου έχει ήδη ξεκινήσει με την ανακοίνωση της εταιρίας ότι θα σταματήσει τη υπάρχουσα παραγωγή στο Ρέντη στις 31-12-2020.

Οι εργαζόμενοι της Πίτσος έχουν καταγγείλει την αθέτηση της συμφωνίας για επενδύσεις καθώς και τις αποχωρήσεις Οι εργαζόμενοι κοιτάζουν το μέλλον που έρχεται και το αύριο που θα τους στείλει στην ανεργία.

Μετά από παρουσία της ΠΙΤΣΟΣ 155 ετών στην Ελλάδα, η ΠΙΤΣΟΣ θα παράγεται πλέον στην Τουρκία.

Η αποχώρηση της παραγωγικής μονάδας από την Ελλάδα σημαίνει απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας και μείωση εξαγωγών.

Η εταιρεία BSH (PITSOS) χρησιμοποιήθηκε από τη SIEMENS-BOSCH ως αντάλλαγμα στο συμβιβασμό με τη κυβέρνηση, καθώς στη συμφωνία της σύμβασης, αναφέρεται σαφώς ότι, η Siemens θα εξετάσει την κατασκευή ενός εργοστασίου παραγωγής στην Ελλάδα αξίας 60 εκατ. ευρώ και δημιουργία 700 θέσεων εργασίας».

Στην ίδια επιστολή αναφέρεται ακόμη πως: «Η εν λόγω επένδυση από τη Siemens των 60 εκατ. ευρώ, αναφέρεται στη μεταφορά του εργοστασίου της BSH (pitsos) . Η νέα επένδυση που θα εξέταζε να πραγματοποιήσει η Siemens στην Ελλάδα ήταν μια ήδη προγραμματισμένη επένδυση και αφορούσε την μετεγκατάσταση του εργοστάσιου της BSH (pitsos) από την περιοχή του Ρέντη στην περιοχή της Ελευσίνας. Δυστυχώς μέχρι και σήμερα ο εξωδικαστικός συμβιβασμός με το Ελληνικό Δημόσιο παραμένει δίχως υλοποίηση, ενώ με τη «βούλα» των κυβερνήσεων η SIEMENS επέστρεψε στους διαγωνισμούς για δημόσια έργα.

Η ΠΙΤΣΟΣ είναι άμεσα συνδεδεμένη με την τοπική κοινωνία και είναι το Νο1 στην επιλογή των ελληνικών οικογενειών.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Γνωρίζοντας τις προσπάθειες σας για επενδύσεις και ανάπτυξη θα θέλαμε να ζητήσουμε την άμεση συμπαράσταση σας για να αποτρέψουμε το κλείσιμο ενός ιστορικού εργοστασίου και μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές μονάδες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στη χώρα.

Είναι στα χέρια της κυβέρνησης να παραμείνει το εργοστάσιο στην Ελλάδα, να γίνει επένδυση και να ενταχθεί στο σχέδιο και στις υποσχέσεις της κυβέρνησης για ανάπτυξη.

Ζητούμε την άμεση παρέμβαση σας καθώς και μία συνάντηση μαζί σας.

Ανάπτυξη με κλειστά εργοστάσια δεν υπάρχει».




ΠΗΓΗ