Η καταστροφή στον 3.000 ετών ελαιώνα της Άμφισσας

 

Ο ιστορικός αρχαίος ελαιώνας της Άμφισσας αποτελεί κατά ένα μεγάλο μέρος παρελθόν. Το Documento πραγματοποίησε οδοιπορικό στην περιοχή που εκτείνεται από τους πρόποδες του Παρνασσού και της Γκιώνας μέχρι τον Κορινθιακό κόλπο και κατέγραψε τις εικόνες της καταστροφής. Η ζημιά, πέρα από τα οικονομικά προβλήματα που αυτονόητα θα προκαλέσει στον πληθυσμό της περιοχής, αποτελεί πλήγμα στην ιστορική κληρονομιά.

Πάνω από 12.000 στρέμματα γης, εκ των οποίων οι 3.000 αποτελούσαν μέρος του αρχαίου ελαιώνα που εκτείνεται από τους πρόποδες του Παρνασσού και της Γκιώνας μέχρι τον Κορινθιακό κόλπο στον νομό Φωκίδας, έγιναν στάχτη. Αυτό είναι το τραγικό αποτέλεσμα της μεγάλης πυρκαγιάς που ξέσπασε στην περιοχή μεταξύ της Ιτέας και της Άμφισσας το βράδυ της 4ης Ιουλίου και προτού τεθεί υπό έλεγχο έσβησε από τον χάρτη μεγάλο μέρος του ιστορικού ελαιώνα, του αρχαιότερου και μεγαλύτερου στην Ελλάδα. Το Documento βρέθηκε στην περιοχή λίγα μόνο εικοσιτετράωρα μετά την καταστροφή και κατέγραψε τις θλιβερές εικόνες. Η άλλοτε μαγευτική ορεινή διαδρομή, με τη θέα στο Κρισσαίο Πεδίο και στον απαράμιλλης ομορφιάς Κορινθιακό κόλπο, προκαλεί σήμερα θλίψη. Κατεβαίνοντας κανείς από τους Δελφούς, το κέντρο του δήμου στον οποίο υπάγονται η πρωτεύουσα της Φωκίδας Άμφισσα και η παραλιακή Ιτέα, μπορεί ακόμη να αντικρίσει τον ελαιώνα. Μόνο που το άλλοτε καταπράσινο τοπίο είναι πια σε μεγάλο βαθμό κατάμαυρο. Η κατεστραμμένη περιοχή ήταν μέρος ζώνης απόλυτης προστασίας, όπως αυτή έχει οριοθετηθεί εδώ και πάνω από 30 χρόνια.

Απέραντες καμένες εκτάσεις

Σε ολόκληρη τη διαδρομή η μυρωδιά της καμένης γης είναι έντονη. Στα αριστερά και τα δεξιά του δρόμου που συνδέει τα χωριά με την Άμφισσα αντικρίζει κανείς απέραντες καμένες εκτάσεις. Οι ελιές, δέντρο το οποίο σε αντίθεση με το πεύκο καίγεται δύσκολα, είναι νεκρές. Το κίτρινο χρώμα των φύλλων τους μαρτυρά την καταστροφή. Όπως άλλωστε και οι πεσμένοι και κατεστραμμένοι τεράστιοι κορμοί καταδεικνύουν την ιστορικότητα του χώρου. Δέντρα τα οποία άρχισαν να καλλιεργούνται κυριολεκτικά πριν από χιλιάδες χρόνια χάθηκαν για πάντα.

Η θλίψη που προκαλεί το τοπίο και εκφράζεται από τους κατοίκους της περιοχής είναι έντονη. Πολλοί είδαν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται. Ακόμη κι εκείνοι όμως που δεν βιοπορίζονταν από τον ελαιώνα αντιλαμβάνονται το μέγεθος της τραγωδίας. Εξάλλου η καταστροφή της περιοχής –η δεύτερη από το 2013, όταν μια άλλη πυρκαγιά κατέστρεψε μέρος του δελφικού τοπίου– έχει αναμφίβολα και πολιτιστικές συνέπειες. Πρόκειται άλλωστε για μια περιοχή την οποία τόσο τους καλοκαιρινούς όσο βέβαια και τους χειμερινούς μήνες επισκέπτονται χιλιάδες ταξιδιώτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ώστε όχι μόνο να απολαύσουν άλλοτε τη γοητεία της θάλασσας και άλλοτε εκείνη του βουνού, αλλά κυρίως για να επισκεφθούν αρχαιολογικά μνημεία σπουδαίας ιστορικότητας.

Το καλό νέο είναι ότι η μεγάλη φωτιά έγλειψε τα γραφικά χωριά της περιοχής αλλά χάρη στην επέμβαση των πυροσβεστικών δυνάμεων –εναέριων και επίγειων– ο περαιτέρω κίνδυνος αποσοβήθηκε. Ομως οι συνέπειες για τον αγροτικό πληθυσμό της περιοχής θα είναι δυσβάστακτες. Οι κάτοικοι της Φωκίδας ανήκουν πια στην άτυπη, αλλά πάντως μεγάλη, ομάδα των πυρόπληκτων που είδαν τον τόπο τους και τις περιουσίες τους να σβήνονται από τον χάρτη σε μόνο μία νύχτα.

 

Περισσότερα..Documento

Κατασκεύασε ηλεκτρικό κόσκινο που ξεφυλλίζει 5 τσουβάλια ελιές σε 5 λεπτά

 

Πολυμηχάνημα που κατασκεύασε Ιεραπετρίτης αγρότης «ξεφυλλίζει» και σακιάζει πέντε τσουβάλια ελιές σε πέντε λεπτά

Κατασκεύασε ηλεκτρικό κόσκινο που ξεφυλλίζει 5 τσουβάλια ελιές σε 5 λεπτά

Ο 58χρονος αγρότης Παναγιώτης Πατσιάς από την Ιεράπετρα, γνωστός για τις αμέτρητες πατέντες και τις εφευρέσεις του στη Γρα Λυγιά, όπου μένει, κατάφερε μέσα σε λίγες μέρες, χρησιμοποιώντας μεταχειρισμένα υλικά, φαντασία, μεράκι και τέχνη, να κατασκευάσει ένα πολυ - μηχάνημα που δουλεύει με ηλεκτρικό ρεύμα ή με γεννήτρια και έχει τη δυνατότητα να δέχεται ταυτόχρονα 5 τσουβάλια ελιές τις οποίες «ξεφυλλίζει», ραβδίζει τα κλαδιά πάνω στα οποία μένουν ελιές και τις σακιάζει καθαρές χωρίς φύλλα στα τσουβάλια.

Ένας μόνο άνθρωπος, μπορεί με αυτήν την εφεύρεση του Παναγιώτη Πατσιά, που έχει εργαστεί για πολλά χρόνια (πριν γίνει αγρότης) ως επαγγελματίας οδηγός φορτηγών αυτοκινήτων και ως ταξιτζής, να «ξεφυλλίσει» 5 τσουβάλια ελιές και να τα σακιάσει μόλις σε 5 λεπτά της ώρας.

Ακολουθήστε τη fb σελίδα του Αγροτών Ανάγνωσμα ΕΔΩ

Στην κατασκευή του έχει χρησιμοποιήσει και έχει συναρμολογήσει πολλά και διαφορετικά κομμάτια, όπως μοτέρ, μειωτήρες, γρανάζια, ταινία μεταφοράς, λαμαρίνες, τρέιλερ μεταφοράς και τροχούς κάποιου παλιού δικού του αυτοκινήτου, αφιερώνοντας αρκετές ώρες οξυγονοκόλλησης, προκειμένου να κολλήσει όλα αυτά τα μικρά κομμάτια, για να δημιουργήσει το μηχάνημα που είχε σχεδιάσει στο μυαλό του, ώστε να μπορεί να ''ξεφυλλίζει'' σωστά και γρήγορα μόνος του τις ελιές του, χωρίς να απασχολεί τους εργάτες του, που την ίδια ώρα ραβδίζουν με τα ελαιοραβδιστικά μηχανήματα τα ελαιόδεντρά του.

«Έκανα μια σκέψη κάποια μέρα, να φτιάξω ένα μηχάνημα που να ''ξεφυλλίζει'' τις ραβδισμένες ελιές και να τις ξεχωρίζει από τα φύλλα, ώστε να μπαίνουν καθαρές μέσα στα τσουβάλια πριν τα μεταφέρω στο ελαιουργείο. Έτσι δε χάνω καμία ελιά και γλιτώνω τα εργατικά χέρια που απαιτούνται για να κοσκινίσω τις ελιές στην κλασική κοσκινίστρα.

Ο 58χρονος αγρότης Παναγιώτης Πατσιάς από την Ιεράπετρα

Με στενοχωρούσε το γεγονός ότι στα λιόκλαδα και στα φύλλα που έμεναν από το ''ξεφύλλισμα'' στην κοσκινίστρα παρέμεναν πολλά κλαδάκια με ελιές και πήγαιναν στα αιγοπρόβατα για ζωοτροφή. Θεωρούσα ότι δεν ήταν σωστό, να κάνω τόσο κόπο να περιποιηθώ τα δέντρα μου για να κάμουν ελιές, να τις μαζέψω, να τις βάλω στα τσουβάλια, και στο κοσκίνισμα να τις αφήνω πάνω στα κλαδάκια για να τις φάνε τα πουλάκια ή τα αιγοπρόβατα. Έτσι σκέφτηκα να κάνω αυτήν την κατασκευή, με την οποία δε χάνω καμιά ελιά, κερδίζω τα εργατικά χέρια και μεταφέρω την ίδια μέρα στο ελαιουργείο γεμάτα τσουβάλια με ελιές, χωρίς φύλλα, προκειμένου να γίνει άμεσα η άλεσή τους», είπε στη neakriti ο Παναγιώτης Πατσιάς.

Ζωή γεμάτη πατέντες

''Πιο εύκολη και διασκεδαστική η δουλειά''

«Το μηχάνημα έχει κατασκευαστεί εξ ολοκλήρου από εμένα, με απλά μεταχειρισμένα υλικά. Το έχω μόνο για να εξυπηρετώ τις ανάγκες του δικού μου ελαιώνα και δε με ενδιαφέρει να κατοχυρώσω την πατέντα, αν και γνωρίζω ότι δεν έχει κατασκευαστεί ποτέ κάτι παρόμοιο.

Γίνετε μέλος της fb ομάδας του Αγροτών Ανάγνωσμα ΕΔΩ

Έτσι έμαθα να λειτουργώ σε όλη μου τη ζωή. Το μυαλό μου εφευρίσκει πάντα κάποιες πατέντες, με τις οποίες μπορώ να κάνω την αγροτική εργασία πιο εύκολη και συνάμα πιο ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική. Με λίγα λόγια όλη μου η ζωή είναι γεμάτη με πατέντες», καταλήγει ο 58χρονος εφευρέτης, αγρότης, ραδιοερασιτέχνης και τέως επαγγελματίας οδηγός ταξί και φορτηγού αυτοκινήτου Παναγιώτης Πατσιάς, από τα Τρίκαλα, ο οποίος ζει τα τελευταία 37 χρόνια ως «ερωτικός μετανάστης» στη Γρα Λυγιά Ιεράπετρας.

(Πετάσης Νίκος - neakriti.gr)

Κηφισός, το κλιματιστικό της Αθήνας: Μπορεί να ξαναγεννηθεί; Και όμως… ναι, όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία!

Αποκατάσταση ποταμού Cheonggyecheon, Σεούλ.

Η ολοκληρωτική τσιμεντοποίηση του κάποτε γραφικού ποταμού της Αθήνας δημιουργεί στους κατοίκους της πρωτεύουσας τη βεβαιότητα ότι η κατάσταση είναι μη αντιστρεπτή. Ωστόσο υπάρχουν τα παραδείγματα πόλεων του εξωτερικού, που κάποια στιγμή στο παρελθόν έθαψαν στο τσιμέντο τα δικά τους ποτάμια, αλλά το μετάνιωσαν και με ειδικές παρεμβάσεις πέτυχαν θαύματα. Έκριναν ότι τοι υδάτινοι δρόμοι μέσα στις πόλεις δεν μπορεί να γίνουν αυτοκινητόδρομοι, αγωγοί λυμάτων, εγκιβωτισμένοι υπόγειοι οχετοί και ρυπογόνες εστίες. Μια νέα προσέγγιση ανοίγματος, απελευθέρωσης και επαναφοράς των φυσικών χαρακτηριστικών των ποταμιών που βρίσκονται μέσα στις πόλεις, αναπτύσσεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Ασίας. Γιατί όχι και στον Κηφισό μας, τον ποταμοθεό που τσιμεντώσαμε; Ομάδα Ελλήνων επιστημόνων, με διεθνή εμπειρία στο θέμα, έχει καταθέσει πρόταση, που αναζητά την προσοχή της κοινής γνώμης και το ενδιαφέρον της Πολιτείας.

Γράφει ο Μενέλαος Χρόνης

Η διεθνής εμπειρία

Το τόλμημα της Σεούλ

Αξιοθαύμαστη είναι η ανάπλαση του ποταμού Cheonggyecheon της Σεούλ, στη Νότια Κορέα. Το 1980 καλύφθηκε και μετατράπηκε σε υπερυψωμένη λεωφόρο 12 λωρίδων, όπως στην Αθήνα ο Κηφισός κατά τη δεκαετία του 1990. Ωστόσο στην κορεατική μεγαλούπολη δημιουργήθηκε ένα κίνημα πολιτών για την αποκατάσταση του ποταμού και στις δημοτικές εκλογές το 2002 ένας από τους υποψήφιους δημάρχους το έκανε βασικό άξονα του προεκλογικού του αγώνα. Κέρδισε τις εκλογές και μέσα σε τρία χρόνια πέτυχε το γκρέμισμα της λεωφόρου και η ανάπλαση του ποταμού.

Ο Cheonggyecheon ξαναγεννήθηκε. Πλέον στο κέντρο της Σεούλ βρίσκεται ένα κατάφυτο πάρκο, δημοφιλές ανάμεσα σε ντόπιους και τουρίστες. Κατά μήκος του ποταμού βρίσκονται χώροι αναψυχής, προκυμαίες, έργα τέχνης, ενώ κάποιες παλιές γέφυρες λειτουργούν ως ενθύμια του παρελθόντος. Η ποιότητα των υδάτων και του αέρα βελτιώθηκε αισθητά, με πιο αξιοσημείωτο γεγονός την πτώση την θερμοκρασίας στις γύρω περιοχές κατά 3,6 βαθμούς Κελσίου. Ο νέος υδρότοπος έφερε οικονομική ανάπτυξη, προσέλκυσε πλήθος τουριστών και οδήγησε σε άνοδο των αξιών των ακινήτων. Ο Cheonggyecheon αποτελεί πλέον κέντρο οικονομικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Φυσικά ένα τέτοιο έργο δεν έγινε από τη μία μέρα στην άλλη ούτε χωρίς αντιδράσεις.

Η περίπτωση της Σιγκαπούρης

Rochor Canal, Σιγκαπούρη.

Ένα άλλο ενδιαφέρον παράδειγμα αφορά στην ανάπλαση των ανοιχτών οχετών της Σιγκαπούρης, μιας πόλης που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λειψυδρίας. Το πρόγραμμα ανασυγκρότησης του υδάτινου δικτύου της ασιατικής μεγαλούπολης περιλαμβάνει ένα συνολικό σύστημα διαχείρισης, καθαρισμού και ανακύκλωσης του βρόχινου νερού και επεκτείνεται στην ανάπλαση της κοίτης των ανοιχτών οχετών. Τα μπετονένια τοιχώματα των καναλιών αντικαθίστανται από νέα φυτεμένα πρανή τα οποία αποκαθιστούν το φυσικό τοπίο. Όπου δεν υπάρχει επαρκής χώρος για την αποκατάσταση των πρανών, προτείνεται η δημιουργία περιπάτων μέσα στα κανάλια και η ενίσχυση των φυτεύσεων παράλληλα με την κοίτη, όπως στη φωτογραφία.

«Ανοίγουν» εγκιβωτισμένα ποτάμια στα αστικά κέντρα της Ε.Ε.

Σύμφωνα με μελέτη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, σε τουλάχιστον 17 ευρωπαϊκές πόλεις έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια παρεμβάσεις για την ανάδειξη των υδάτινων διαδρομών, σε μια ριζικά διαφορετική κατεύθυνση από τις προηγούμενες δεκαετίες. Οι βελτιώσεις στην επεξεργασία των λυμάτων και η μείωση των βιομηχανικών δραστηριοτήτων κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, έχουν αναβαθμίσει την ποιότητα των υδάτων και έχουν φέρει στο προσκήνιο το αίτημα για μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Το πιο χαρακτηριστικόι παράδειγμα είναι ο Τάμεσης, αλλά δεν είναι ο μόνος. Ενδεικτικά:

Στη Μαδρίτη, το 1970 δημιουργήθηκε στις δύο όχθες του ποταμού Μανθανάρες ένας μεγάλος αυτοκινητόδρομος, με αποτέλεσμα οι γύρω περιοχές να μαραζώσουν. Το 2003 ξεκίνησε το έργο υπογειοποίησης των δύο ρευμάτων του αυτοκινητοδρόμου και ανάδειξης των οχθών του ποταμού. Σήμερα οι όχθες έχουν παραδοθεί στους πολίτες και για εννιά χιλιόμετρα, από το Rio Park υπάρχουν παιδικές χαρές, πάρκα, ποδηλατόδρομοι και μια παιδική πισίνα γνωστή ως «παραλία». Φυτεύτηκαν 30.000 δέντρα.

Στο Oσλο πολλά από τα ρέματα που διασχίζουν την πόλη είχαν μετατραπεί σε υπόγειους οχετούς. Η ποιότητα των υδάτων ήταν πολύ άσχημη, η βιοποικιλότητα είχε πληγεί και τα ψάρια δεν πλησίαζαν. Σήμερα, ύστερα από ένα μεγάλο πρόγραμμα αποκατάστασης όλων των ποταμών και των ρεμάτων που κατεβαίνουν από τα περιαστικά δάση και καταλήγουν στο Φιόρδ του Οσλο, όπου καθαρίστηκαν τα νερά, ο ατλαντικός σολομός έχει επιστρέψει ακόμα και στον ποταμό Ακερσέλβα, που διασχίζει το κέντρο του Οσλο.

Στο Άαρχους, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Δανίας, το ομώνυμο ποτάμι είχε καλυφθεί από το 1930 και είχε μετατραπεί σε αγωγό αποβλήτων. Το 2010 υπολογιζόταν πως το μισό από το νερό που διέτρεχε την κοίτη του ήταν επεξεργασμένο νερό αποβλήτων. Τα τελευταία χρόνια ο δήμος προχώρησε στην αποκάλυψη του ποταμού, λαμβάνοντας μέτρα για την αντιπλημμυρική προστασία (δημιουργώντας δεξαμενές συγκέντρωσης του νερού της βροχής), αλλά και την απορρύπανση των υδάτων με φυσικές μεθόδους και σε αναβαθμισμένη συνεργασία με το σύστημα αποχέτευσης. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό: μια μπλε λωρίδα νερού διατρέχει το κέντρο της πόλης, δημιουργώντας νέες δυνατότητες αναψυχής στις όχθες του, ενώ τα νερά του λιμένα του Ααρχους, του μεγαλύτερου της Δανίας, έγιναν κατάλληλα για κολύμβηση!

Η Βιέννη διασχίζεται από τον ποταμό Δούναβη και τους μικρότερους Βιέν και Λίζινγκ. Από τον 19ο αιώνα είχαν προχωρήσει σε μεγάλες επεμβάσεις στις κοίτες τους, με βάση την τότε αντίληψη για την αντιμετώπιση πλημμυρικών φαινομένων. Τον 20ό αιώνα προχώρησαν στον εγκιβωτισμό πολλών παραποτάμων και δημιουργήθηκαν κανάλια με τεχνητές όχθες, με αποτέλεσμα να παρατηρηθούν καταστάσεις ευτροφισμού. Τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει ένα μεγάλο πρόγραμμα, με ορίζοντα το 2027, σύμφωνα με το οποίο σπάνε τα τεχνητά τοιχώματα στις όχθες και δίνεται η φυσική τους μορφή, πέφτουν τείχη και φράγματα ώστε να μπορούν να μετακινούνται τα ψάρια και άλλοι οργανισμοί. Το φιλόδοξο πρόγραμμα προχωρά βήμα βήμα, απ’ έξω από την πόλη προς τα μέσα, καθώς εντός της Βιέννης τα εν λόγω έργα είναι πιο δύσκολα.

Μια πρόταση για τον Κηφισό

Η μελετητική ομάδα αποτελείται από αρχιτέκτονες, πολεοδόμους, μηχανικούς περιβάλλοντος και αρχιτέκτονες τοπίου  όλοι τους  μέλη του Συνδέσμου Αποφοίτων Βρετανικών Πανεπιστημίων (British Graduates Society– BGS) με συντονιστή τον Βασίλη Ζώτο, αρχιτέκτονα-πολεοδόμο και πρόεδρο του BGS. Πλαισιώνεται με σύμβουλους από διάφορες επιστημονικές ειδικότητες.

Για τον Βασίλη Ζώτο, όπως λέει ο ίδιος,  η πρόκληση για την ανάπλαση του Κηφισού ποταμού ήρθε σαν μία φυσική συνεχεία μίας καριέρας όπου η ανάπλαση αστικών ποταμών έχει αφήσει ένα δυνατό σημάδι στην επαγγελματική του ζωή. Ξεκίνησε αρχικά στα μέσα της δεκαετίας του 1960 με τη διδακτορική του  διατριβή με  θέμα τον ποταμό Τάμεση στο Λονδίνο (ειδικότερα: πως αλλάζει ο ρόλος του ποταμού σε μία πόλη που αλλάζει). Η διατριβή του είχε βραβευτεί, ενώ θυμάται τα λόγια που άκουσε στο Λονδίνο  ότι «… χρειάστηκε ένας Έλληνας για να μας δείξει τι θα πρέπει να κάνουμε με τον Τάμεση…».

Δεν ήταν τόσο θέμα πρότασης ανάπλασης, επισημαίνει, γιατί αυτό ακολούθησε μετά, όσο ήταν η αλλαγή της νοοτροπίας σχετικά με το τι θα πρέπει να γίνει στις παραποτάμιες ζώνες και ποιος θα έχει την αρμοδιότητα ελέγχου για τον ποταμό, δηλαδή ένας Φορέας που θα έχει αρμοδιότητα για οικοδομικές άδειες, για τον καθαρισμό… για τα πάντα, ώστε να μπορεί να ελέγχει τον σημαντικό αυτό πνεύμονα της πόλης.

Η πρόταση

Σκοπός της μελέτης είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού και η δημιουργία πλαισίου για την αποκατάσταση του ποταμού και την ανάπλαση των παραποτάμιων περιοχών.

Η πρόταση αναπτύσσεται σε δύο μέρη.  Αρχικά έγινε μια περιβαλλοντική ανάλυση όλου του Κηφισού όπου εξετάζονται περιοχές καθ’ όλο το μήκος του ποταμού και εντοπίζονται ζώνες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και μοναδικά προβλήματα. Ως στρατηγική αντιμετώπισης καθορίζονται τρεις χαρακτηριστικές περιοχές:

Περιοχή Α, εντός της υφιστάμενης ζώνης προστασίας του ποταμού. Αυτό το τμήμα, που είναι σε φυσική μορφή, μπορεί να το χαρακτηρίσει κανείς σα φυσικό δρυμό. Η περιοχή αυτή παρ’ όλα τα γνωστά προβλήματα δεν έχει μεγάλες καταστροφές. Μπορούν να γίνουν ήπιες παρεμβάσεις και φύτευση δέντρων, όπου χρειάζεται.

Περιοχή Β που περνάει μέσα στον αστικό ιστό (στις περιοχές Νέα Φιλαδέλφεια, Αγ. Ανάργυροι, Περιστέρι) Αυτό το τμήμα έχει μελετηθεί σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Περιλαμβάνεται το τμήμα της Νέας Φιλαδέλφειας στο οποίο προτείνεται ανάπλαση. Και προβλέπεται δημιουργία αστικών πάρκων, με πόλους πρασίνου, ανοιχτούς χώρους, υπαίθρια αναψυχή, διαμόρφωση του ποταμού, σύνδεση με το κατοικημένο περιβάλλον κ.ά. Αυτό φυσικά θα καθορίσει μια βιώσιμη ανάπτυξη και μια βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων των παραποτάμιων περιοχών. Γίνεται ένταξη του ποταμού στον αστικό ιστό με διαβάσεις πεζών, γέφυρες, σκάλες, ράμπες προς το νερό και ειδικό φωτισμό με χρήση εναλλακτικών πηγών ενέργειας.

Περιοχή Γ αφορά το τμήμα του ποταμού που δυστυχώς βρίσκεται κάτω από την υπερυψωμένη λεωφόρο Κηφισού. Εκεί προτείνεται να γίνει μια πλατφόρμα για δραστηριότητες ώστε ο ποταμός να ενώνει, αντί να χωρίζει, τις εκατέρωθεν περιοχές. Θα μπορούσαν να γίνουν εκεί υπαίθρια αγορά, πάρκο για αθλητικά δρώμενα, υπαίθρια γλυπτοθήκη και εκθεσιακοί χώροι ή χώροι εκδηλώσεων κ.ά.

Το δεύτερο μέρος της μελέτης επικεντρώνεται στην περιοχή Κόκκινος Μύλος στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η επιλογή της οφείλεται στο ότι είναι εκτός της καθορισμένης ζώνης προστασίας, μία παραμελημένη ζώνη πρασίνου μέσα στον αστικό ιστό. Μετά από μία πλήρη ανάλυση του τοπίου και καταγραφή των αναγκών του, η  πρόταση για την ανάπλαση του ποταμού, ενώ απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι, μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλες παραποτάμιες περιοχές ανάλογων περιπτώσεων. Βασικοί στόχοι της πρότασης είναι:

· Να γίνει ο Κηφισός ένα επίμηκες μητροπολιτικό πάρκο μήκους 25 χλμ. με επιφάνεια 2.500 στρεμμάτων, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει και ως πόλος τουρισμού που θα τονώσει την αξία γης των ζωνών που διασχίζει το ποτάμι. Συγχρόνως να αποτελέσει ένα διάδρομο κλιματισμού για την Αθήνα. Αυτό είναι σήμερα πιο αναγκαίο από ποτέ.

· Η δημιουργία παραποτάμιου υπερτοπικού πεζόδρομου και ποδηλατοδρόμου καθ΄όλο το μήκος του Κηφισού και σύνδεση με τον προτεινόμενο παραλιακό ποδηλατοδρόμο Ν. Φαλήρου – Βάρκιζας.

· Η δημιουργία παραποτάμιου μονοπατιού καθ’ όλο το μήκος του Κηφισού.

· Η βιώσιμη ανάπτυξη και βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων των παραποτάμιων περιοχών.

· Η σύνδεση με το κατοικημένο περιβάλλον και ένταξη στον αστικό ιστό (διάβαση πεζών, γέφυρες, σκάλες, ράμπες)

· Η δημιουργία πόλων πρασίνου υπαίθριας αναψυχής.

· Εναλλακτικές αθλητικές και πολιτιστικές λειτουργίες.

· Φωτισμός με τη χρήση εναλλακτικής ενέργειας.

· Ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των κατοίκων και φορέων της περιοχής μέσω εκθέσεων και εκδηλώσεων για θέματα περιβαλλοντολογικά και οικολογικά

· Μείωση ηχορύπανσης από παρακείμενες οδούς (ιδιαίτερα Εθνική οδός)

· Πυκνή φύτευση

Το πρώτο επίπεδο του σχεδιασμού προβλέπει, μεταξύ άλλων, εκτενείς φυτεύσεις ενδημικών φυτών, εξυγίανση της κοίτης του ποταμού, συλλογή, επανάχρηση όμβριων υδάτων για άρδευση, διαχείριση απορριμμάτων και χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας όπως για παράδειγμα φωτοβολταϊκά για τον φωτισμό.

Το δεύτερο επίπεδο περιλαμβάνει τη δημιουργία συνδετήριων αξόνων με περιμετρικούς χώρους όπως πλατείες, εκκλησίες και σχολεία. Επιπλέον, δημιουργούνται πεζόδρομοι, ποδηλατόδρομοι και πεζογέφυρες αλλά και συγκοινωνιακές ρυθμίσεις και χώροι στάθμευσης οχημάτων.

Το τρίτο επίπεδο αφορά τη δημιουργία χώρων τέχνης και πολιτισμού (υπαίθριοι κινηματογράφοι και θέατρο, μουσεία ιστορίας Κηφισού κ.ά.), αναψυκτηρίων και χώρων περιβάλλοντος και τεχνολογίας.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, οι χώροι αυτοί θα αναπτυχθούν από ιδιώτες οι οποίοι διαθέτοντας μέρος των εσόδων τους από τη λειτουργία της επιχείρησης θα είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση και συντήρηση του περιβάλλοντος χώρου και τμήματος του πάρκου.

Στο όριο με την εθνική οδό τα φυτά μπορούν να προστατεύσουν την περιοχή από τον θόρυβο. Παράλληλα, προτείνεται η ανάπτυξη συστήματος συλλογής, διαχείρισης και ανακύκλωσης του νερού εντός του πάρκου, με το οποίο θα ελέγχεται η ποσότητα του νερού του ποταμού τον χειμώνα και θα συλλέγονται τα όμβρια ύδατα από τις οδούς των παράπλευρων περιοχών για άρδευση αλλά και δροσισμό το καλοκαίρι.

Η σημασία των ρεμάτων

Σημαντική θέση στον ανασχεδιασμό της πόλης κατέχουν τα ρέματα με ανοιχτές τις κοίτες τους. Πλέον, σύμφωνα με τους ειδικούς, έχει αποδειχθεί ότι η διευθέτησή τους ήταν πολύ καλή ιδέα. Κι αυτό επειδή όταν κλείνεις το ρέμα, η ζέστη από το χώμα αντανακλάται πολύ πιο εύκολα στους τσιμεντένιους όγκους. Τα ξεμπαζωμένα ρέματα δημιουργούν διαύλους για να κυκλοφορούν τα αέρια ρεύματα. Επίσης το κλείσιμό τους ευθύνεται για τις πλημμύρες των περιοχών που γειτνιάζουν με αυτά.

Στη μελέτη για την ανάπλαση του Κηφισού, ο σχεδιασμός προβλέπει η φύτευση να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέπει στους επικρατούντες βόρειους – βορειοανατολικούς ανέμους του Λεκανοπεδίου να κινηθούν κατά μήκος του ποταμού και να φθάσουν στην καρδιά της πόλης.

Τα ρεύματα αέρα που δημιουργούνται ψύχονται περνώντας διά μέσου της φύτευσης αλλά και των συστημάτων δροσισμού και επιστρέφουν στην πόλη σε χαμηλότερη θερμοκρασία, μειώνοντας τις επιπτώσεις της αστικής θερμικής νησίδας.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι από εδώ και πέρα ίσως να έχουμε μικρότερο αριθμό έντονων βροχοπτώσεων αλλά μεγαλύτερες ποσότητες νερού. Αυτό, σε συνδυασμό με την έλλειψη χώματος από την έντονη τσιμεντοποίηση που παρατηρείται σχεδόν παντού στο Λεκανοπέδιο και ιδίως στα δυτικά προάστια, δημιουργεί ορμητικούς χείμαρρους που παρασύρουν τα πάντα στο διάβα τους.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, πριν από χρόνια – προτού εντατικοποιηθεί η τσιμεντοποίηση – το 80% της βροχής το απορροφούσε το χώμα και μόλις το 20% κατέληγε στη θάλασσα. Σήμερα, το ποσοστό αυτό έχει αλλάξει σημαντικά.

Οπως αναφέρει ο ομότιμος καθηγητής Πολεοδομίας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) Γιάννης Πολύζος, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι δομημένες επιφάνειες της Αθήνας κάλυπταν περίπου το 25% της έκτασης του Λεκανοπεδίου. Μετά το 1975 το 75% καλύφθηκε από δομημένες επιφάνειες και δρόμους – δίκτυα, ενώ οι ελεύθεροι χώροι αποτελούν μόλις το 4%.

Αριστεία

Το Βασιλικό Πολεοδομικό Ινστιτούτο της Βρετανίας ζήτησε από τους μελετητές να υποβάλουν τη μελέτη για να συμπεριληφθεί με άλλες μελέτες στην κατηγορία Διεθνώς Αριστες Πολεοδομικές Μελέτες (Projects of International Planning Excellence).


ΠΗΓΗ

25 εκπληκτικές φωτογραφίες όπως ήταν παλιά τα ποτάμια στην Αθήνα

 

 

Ο Ιλισός στη σημερινή Συγγρού, ο Κηφισός κάτω από την Εθνική, και ο Ηριδανός που κελαρύζει ακόμα στο Μοναστηράκι, σε 25 εκπληκτικές φωτογραφίες

 

Έχει ποτάμι η Αθήνα; Απλή ερώτηση, σωστά; Δεν έχει, όμως, μία απλή απάντηση.  Εξαρτάται από το ποιον ρωτάτε, τι θεωρείτε ποτάμι, και τι ορίζετε ως Αθήνα. Για να ξεκινήσουμε από το τέλος: Αθήνα είναι, ας πούμε, ο Δήμος Αθηναίων, ή περιλαμβάνει και όλα τα προάστια, από την Κηφισιά ως τον Πειραιά; Ποτάμι είναι, κατά τη γνώμη σας, κάτι που μοιάζει στον Σηκουάνα, ή μετρά και ο Ηριδανός, όπως φαίνεται μερικά μέτρα κάτω από την πλατεία στο Μοναστηράκι; Αν είστε κάπως ευέλικτοι με τις αποδεκτές απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις, η Αθήνα έχει μια χαρά ποτάμια τρία, για την ακρίβεια.  Τον Ηριδανό, που βλέπετε να κελαρύζει κάτω από το Μοναστηράκι, τον Κηφισό, που κινείται παράλληλα με την Αθηνών-Λαμίας (την οποία οι παλαιότεροι παροικούντες τον Πειραιά αποκαλούν ακόμα «Το Ποτάμι») και τον Ιλισό, που μπορεί να μην τον βλέπετε πουθενά, κυλά όμως υπόγεια σε αρκετά σημεία της πόλης κάτω από τη διασταύρωση της Μιχαλακοπούλου με τη Μεσογείων, για παράδειγμα. Εκτός από τα ποτάμια, κάτω από την Αθήνα κυλούν περίπου 700 ρέματα, από τα οποία τα 70 φαίνονται σε διάφορα σημεία της πόλης. Ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα είναι ο Ποδονίφτης της Νέας Ιωνίας. Περισσότερες λεπτομέρειες για τα ποτάμια της Αθήνας, όπως ήταν στην αρχαιότητα, έχει το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.  

 

 

Οι καταρράκτες του Ιλισού, Αθήνα 1801-1806. Έργο του βρετανού ζωγράφου Edward Dodwell. Τυπώθηκε στο Λονδίνο το 1821

 

 

Η πηγή Καλλιρρόη, του Ιλισού, Αθήνα, 7 Μαρτίου 1891.Δεξιά ο αμερικανός ποδηλάτης William Sachtleben. Φωτογράφος: Thomas Gaskell Allen Jr

 

     Η πηγή Καλλιρρόη και ο Ιλισός, όπως ήταν το 1844Λιθογραφία από το αρχικό έργο του Harry John Johnson. Δημοσιεύτηκε στο "London Illustrated News" το 1863

 

Ο Ιλισός το 1844. Έργο του Βρετανού ζωγράφου Harry John Johnson

 

Η Ρωμαϊκή γέφυρα του Ιλισού και τα ερείπια του Παναθηναϊκού Σταδίου

Έργο του Γάλλου αρχιτέκτονα και αρχαιολόγου Julien-David Le Roy | Από έκδοση του 1758

 

   Η γέφυρα του Ιλισού στη θέση του σημερινού Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, το 1938 Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ

 

Το τρίτοξο γεφύρι που χτίστηκε πάνω από τον Ιλισό το 1874, δαπάνη Γεωργίου Αβέρωφ. Αθήνα, 1896

 

 

Το γεφύρι από διαφορετική γωνία λήψης, με το Πανόραμα Θων (που χτίστηκε το 1895 και κατεδαφίστηκε το 1921) στα αριστερά του Αθήνα, 1906

 

 

Ο Ιλισός στο ύψος του Καλλιμάρμαρου, περί το 1937. Ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ

 

Αθήνα 11 Φεβρουαρίου 1937. Η κάλυψη του Ιλισού

 

Το Μετς και ο Ιλισός, φωτογραφημένοι από τον λόφο του Αρδηττού, στις αρχές του 20ου αιώνα

 

 

Η κοίτη του Ιλισού, το 1905 Φωτογράφος: Ναύαρχος Νικόλαος Κ. Μακκάς

 

Φωτογραφικό Αρχείο Ελιά

 

 

Γεφυράκι του Ιλισού, στη σημερινή Λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας

 

 

Ο Ιλισός, όταν κυλούσε στη μέση της Καλλιρόης  Αθήνα, 1963. Φωτογράφος: Δημοσθένης Μπούκης

 

 

Το ρωμαϊκό υδραγωγείο του Αδριανού, πάνω από τον Ποδονίφτη, στη Φιλοθέη Léon Joubert, τέλη 19ου αρχές 20ου αιώνα. Σημερινή τοποθεσία: στο τέλος της Λεωφόρου Καποδιστρίου, μεταξύ Καλογρέζας, Περισσού και Νέας Ιωνίας.

 

 

Ο Ηριδανός περνά δίπλα από τον Ναό του Ηφαίστου στο Θησείο Αθήνα 1832. Έργο του Σκωτσέζου ζωγράφου Hugh William "Grecian" Williams

 

 

            Ο Ηριδανός σήμερα κυλά στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού              

      

 

Κι εδώ, από μια άλλη οπτική γωνία

 

 

Ο Κηφισός και η Γέφυρα στο προάστιο Κολοκυνθού | Αθήνα, 1904

 

 

Ο Κηφισός των αρχών του αιώνα

 

Και πάλι ο Κηφισός

 

 

Η πηγή Κεφαλάρι του Κηφισού, που έδωσε το όνομά της στη γνωστή γειτονιά της Κηφισιάς

 

Ο Κηφισός στο σημείο που σήμερα αποκαλούμε Τρεις Γέφυρες (και τότε είχε όντως τρεις γέφυρες)

 

Αθήνα 1927.Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ

 

 

Ο Κηφισός φωτογραφημένος κάτω από την εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας .Αθήνα, 26 Απριλίου 2009

 

Περισσότερες φωτογραφίες και ενδιαφέρουσες ιστορίες από τα ποτάμια της Αθήνας όπως ήταν, θα βρείτε στην εκπληκτική σελίδα Η Αθήνα Μέσα στο Χρόνο και ό,τι απομένει από τα αθηναϊκά ποτάμια στο Facebook Group Τα Ποτάμια της Αθήνας

 

Πηγή

Utroba - Το σπήλαιο κόλπος

 

Το σπήλαιο #Utroba στην οροσειρά της Ροδόπης στην Βουλγαρία, ένα θρακικό ιερό λαξευμένο στο βουνό γύρω στον 9ο ή 10ο αιώνα π.Χ., απεικονίζει τον κόλπο της θεάς. Υπάρχουν και άλλες σπηλιές που διαμορφώνονται έτσι στη Βουλγαρία, αλλά καμία δεν είναι τόσο θεαματική.

Στα 22 μέτρα βάθος βρίσκεται ένας βωμός, που πιθανώς αντιπροσωπεύει τον τράχηλο ή τη μήτρα της θεάς. Το μεσημέρι, το φως μπαίνει στο σπήλαιο από ένα άνοιγμα στην οροφή, προβάλλοντας την εικόνα ενός φαλλού στο έδαφος.

Όταν ο ήλιος βρίσκεται στη σωστή γωνία, τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο, ο φαλλός απλώνεται για να φτάσει στο βωμό (ή τον τράχηλο), γονιμοποιώντας συμβολικά τη μήτρα της θεάς πριν από την σπορά της άνοιξης.

Archaeology Bulgaria

Θεά Γαία> θήλυ (γυνή-μήτηρ)

ΠΗΓΗ

Νέο είδος φυτού παγκοσμίως στην Κεντρική Μακεδονία

 Ο κ. Θωμάς Γιαννάκης σε μια εξόρμησή του στη φύση παρατήρησε ένα μικρό μωβ μικροσκοπικό λουλούδι που ήταν διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Έμοιαζε με τον κρόκο Κοζάνης όμως τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν κάτι άγνωστο ακόμη και για τους επιστήμονες.

ΠΗΓΗ

Η «Ελιά της Όρσας»: Το δέντρο 2500 ετών στη Σαλαμίνα που έζησε τη μεγάλη Ναυμαχία του 480 π.χ.

 

Ο μοναδικός ζωντανός οργανισμός που επιβιώνει από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας μέχρι σήμερα! 

 Στη Σαλαμίνα, στην Κοινότητα Αιαντείου, υπάρχει μια γέρικη, πολύ μεγάλη ελιά, γνωστή ως «Ελιά της Όρσας». Πριν από μερικά χρόνια το δέντρο χρονολογήθηκε από τους ειδικούς του Ινστιτούτου Klorane, στα πλαίσια της αναζήτησης και βράβευσης των αρχαίων ελαιοδένδρων στην Ελλάδα, οι οποίοι υπολόγισαν πως η ηλικία του είναι 2.500 χρόνια.

Ο φιλόλογος-λαογράφος κ. Παναγιώτης Βελτανισιάν και ο Αναπληρωτής Καθηγητής της Φαρμακευτικής Σχολής Αθηνών κ. Προκόπης Μαγιάτης μίλησαν στο lifo για την ιστορία της.

Το 1987, ένα χρόνο πριν φύγει από τη ζωή, ο Νίκος Σαλτάρης δημοσιεύει στο βιβλίο του «Αρβανίτικες ιστορίες και θρύλοι της Σαλαμίνας» την ιστορία για την Ελιά της Όρσας. Η Όρσα ήταν μια κοπέλα που έζησε τον 17ο αιώνα και είχε ως μοναδική προίκα τη συγκεκριμένη ελιά. 

Η κοπέλα αυτή είχε ένα τραγικό τέλος, ερωτεύτηκε έναν Τούρκο, ενώ ήταν παντρεμένη και ο σύζυγός την αποκεφάλισε και ήρθε στο νησί με το κεφάλι της μέσα σε ένα ταγάρι… 

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα λεγόμενα της γιαγιάς Γεροντιώταινας, την Ελιά της Όρσας την είχε φυτέψει ένας πολύ μεγάλος βασιλιάς, ο Στράτος, γι΄αυτό και είναι η πιο μεγάλη και η πιο παλιά του νησιού. Τότε είχα γράψει ένα μικρό άρθρο γι΄αυτήν την προφορική παράδοση, στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Ρυθμοί της Σαλαμίνας, όπου ανέφερα πως, πίσω από το όνομα του Στράτου, κρυβόταν το όνομα του Τυράννου των Αθηνών Πεισίστρατου, ο οποίος έδρασε το 6ο αι. π.Χ. Εδώ πρέπει να πούμε πως ο Πεισίστρατος έδωσε μεγάλη ώθηση  στην αγροτική πολιτική, μοίρασε σπόρους, έδωσε χρήματα στους αγρότες και ρίζες ελιών για να φυτευτούν στην, άγονη τότε, Αττική.

Δέκα χρόνια αργότερα, λέει ο κ. Βελτανισιάν, έκανα μία προφορική συνέντευξη με μία ηλικιωμένη κάτοικο των Αμπελακίων Σαλαμίνας, τη Σοφία Παπαπαναγιώτου, γεννημένη το 1916, γνωστή με το μελωδικό προσωνύμιο Αλαλά, που το όφειλε στη συνήθειά της να τραγουδά όλη την ημέρα. Εκείνη μου μετέφερε μια προφορική παράδοση, την οποία γνώριζε από την υπεραιωνόβια γιαγιά της Αικατερίνη Γεροντιώτου, που γεννήθηκε το 1808 και πέθανε το 1923.Στην ουσία, το αξιοθαύμαστο είναι ότι ένα αρχαίο ιστορικό γεγονός επιβίωσε, μέσα από αυτήν την ελιά, μέχρι τις μέρες μας, χωρίς να έχουμε κάποια ιστορική καταγραφή, γιατί η προφορικότητα του λαού είναι πολύ δυνατή.

Έχω εδώ και μια δεκαπενταετία στο Πανεπιστήμιο που ασχολούμαι με το θέμα ελιά και λάδι, και πάρα πολύ συστηματικά από το 2007 και μετά, λέει ο κ. Μαγιάτης. Εμείς κάτσαμε και ψάξαμε, από τα αρχαία κείμενα, τι λέγανε οι αρχαίοι συγγραφείς για τη χρησιμότητα του λαδιού για την υγεία. Υπήρχε λοιπόν μια αναφορά του Διοσκουρίδη, που έλεγε ότι το καλύτερο λάδι για την υγεία είναι το «ομφάκινον» ή «ωμοτριβές», δηλαδή το αγουρέλαιο. 

Αναρωτηθήκαμε γιατί να λέει κάτι τέτοιο, αφού αν αναλύσει κανείς χημικά το λάδι από άγουρες και από ώριμες ελιές, κατά 99,9% είναι ίδιο. Αυτό το 0,1% της διαφοράς περιελάμβανε την ελαιοκανθάλη, που υπάρχει μόνο στο αγουρέλαιο και για την οποία, την ίδια περίοδο, μια δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Nature ανέφερε ότι είχε αντιφλεγμονώδη δράση, ανάλογη του Ibuprofen. Ο Διοσκουρίδης έγραφε ότι το αγουρέλαιο ενδείκνυται για τον πονοκέφαλο και τον πονόδοντο, γνώριζε δηλαδή αυτές του τις ιδιότητες!

Αρχίσαμε, στη συνέχεια, να αναρωτιόμαστε αν υπάρχουν διαφορές και ανάμεσα στις ποικιλίες ελιών, πράγμα που επίσης ισχυριζόταν ο Διοσκουρίδης και να αναζητάμε τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες. Καθίσαμε λοιπόν και χαρτογραφήσαμε όλες τις ελληνικές ποικιλίες, οι οποίες υπερβαίνουν τις πενήντα, με την κορωνέικη να κυριαρχεί. Εδώ, στη Σαλαμίνα, όπως σε όλη την αττικοβοιωτία, οι παλιές ελιές είναι μεγαρίτικες, της Ελιάς της Όρσας συμπεριλαμβανομένης.

Ο κεντρικός της κορμός είναι μεγαρίτικη ποικιλία και οι περιφερειακοί είναι άγριοι. Η συνολική της περίμετρος είναι δώδεκα μέτρα και ο κεντρικός κορμός είναι 5,70 μέτρα. Οι ελιές πάντα βγαίνουν άγριες και μετά τις μπολιάζουν. Στην Αρχαιότητα έπαιρναν τμήματα από τις «μορίες ελαίες», δηλαδή τις ιερές ελιές από το βράχο τις Ακρόπολης, και από εκεί μπόλιαζαν όλο τον αθηναϊκό ελαιώνα. Υποθέτουμε λοιπόν ότι και η Ελιά της Όρσας πρέπει να μπολιάστηκε εκείνη την εποχή, όπως και όλος ο αρχαίος ελαιώνας.

Σήμερα ο ελαιώνας αυτός έχει σχεδόν καταστραφεί, ελάχιστα δέντρα έχουν επιζήσει. Υπάρχει μία ελιά στους Αγίους Αναργύρους, γνωστή ως Ελιά του Πεισίστρατου, η οποία πέρσι αναγνωρίστηκε ως μνημείο της φύσης. Ο Πεισίστρατος έδωσε εντολή το 540 π.Χ. σε κάθε Αθηναίο πολίτη ακτήμονα να φυτέψει ελιές. Η Αττική δεν είχε δέντρα, ήταν χέρσα. Υπάρχουν γκραβούρες από την εποχή της Τουρκοκρατίας που δείχνουν τον αττικό ελαιώνα να ξεκινά από τον Πειραιά και να φτάνει μέχρι τους Αγίους Αναργύρους. Ο ελαιώνας καταστράφηκε από την αστική επέκταση της Αθήνας αλλά και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, όπως και ο πελοποννησιακός ελαιώνας καταστράφηκε από τον Ιμπραήμ. 

Αξίζει όμως να αναφέρουμε τον τρόπο με τον οποίο ο Πεισίστρατος συνδέεται με τη Σαλαμίνα. Ο Πεισίστρατος ανήκε στο γένος των Φιλαϊδών. Ο Φιλαίος ήταν είτε γιος ή εγγονός του Αίαντα, οι απόψεις διίστανται. Ο Φιλαίος, μαζί με τον Ευρισάκη, παρέδωσε τη Σαλαμίνα στους Αθηναίους, με αντάλλαγμα τον τίτλο του Αθηναίου πολίτη και πήγε να ζήσει στη Βραυρώνα. Όλοι οι απόγονοί του ήταν το γένος των Φιλαϊδών, ένας εκ των οποίων και ο Πεισίστρατος. Είχε επομένως καταγωγή από την Σαλαμίνα και αυτό ίσως συνέβαλε, μαζί με το γεγονός ότι απελευθέρωσε το νησί από τους Μεγαρείς, στη διατήρηση της προφορικής παράδοσης ότι εκείνος φύτεψε την Ελιά της Όρσας, παράδοση την οποία δείχνει να επιβεβαιώνει η χρονολόγηση του δέντρου, που συμπίπτει με την εποχή φύτευσης του αθηναϊκού ελαιώνα.

Να πω εδώ ότι το εντυπωσιακό είναι πως αντίστοιχης ηλικίας μεγαρίτικη ποικιλία ελιάς, όπως αναφέρει ο Δρ. Ιωάννης Ρούμπος, βρίσκεται στον βοτανικό κήπο της Κριμαίας, στην οποία υπήρξε αποικία των Μεγαρέων, η Χερσόνησος ή Ταυρική. Το δέντρο αυτό είναι το αρχαιότερο της Ουκρανίας και είχε ανακηρυχθεί εθνικό μνημείο της, τώρα βέβαια η περιοχή έχει περάσει στη Ρωσία. Η ακμή της Αθήνας ξεκίνησε με τη μεγάλη παραγωγή λαδιού, υπάρχουν μάλιστα και μύθοι για το ποιος ανακάλυψε τον τρόπο να βγάζουν το λάδι από την ελιά, γιατί δεν είναι αυτονόητο, θέλει ολόκληρη τεχνολογία.

Πολύ ωραία είναι η ιστορία του Κέκροπα, του μυθικού βασιλιά των Αθηνών, που ήταν μισός φίδι, μισός άνθρωπος και συνδέεται μυθολογικά με την Αίγυπτο, ο οποίος ήταν ο κριτής του αγώνα ανάμεσα στην Αθηνά και τον Ποσειδώνα και θεωρείται ότι έδειξε στους Αθηναίους την καλλιέργεια της ελιάς. Ο Πεισίστρατος όμως ήταν αυτός ο οποίος επέβαλε δια νόμου να φυτέψει ο κάθε Αθηναίος ελιές, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ελαιώνα που αποτελούνταν από τουλάχιστον 50.000 ελαιόδεντρα, ίσως ακόμα και 150.000. Η Σαλαμίνα, επίσης, πρέπει να είχε μεγάλη παραγωγή λαδιού, γεγονός που συμπεραίνουμε από την ύπαρξη πάρα πολλών ελαιοτριβίων, σε έναν τόσο μικρό τόπο.

Ακόμα και σήμερα διαθέτει αρκετά λιοστάσια και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια επιστροφή στην αξιοποίησή τους, ίσως και λόγω της Κρίσης. Αυτό που είναι εντυπωσιακό, στην ιστορία της Ελιάς της Όρσας, είναι η τεράστια δύναμη της προφορικής παράδοσης, η οποία διέσωσε το γεγονός, όπως αποδεικνύεται από τη χρονολόγησή του, της φύτευσης του δέντρου από τον Πεισίστρατο ή κατόπιν, έστω, εντολής του.

Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως πρόκειται για τον μοναδικό ζωντανό οργανισμό που επιβιώνει από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας μέχρι σήμερα!

ΠΗΓΗ

Ένα μυστικό ποτάμι στα Άνω Πατήσια

 

Πως θα σας φαινόταν αν σας έλεγαν ότι στο κέντρο της πόλης υπάρχει ένα ποτάμι που κυλάει με ορμή, ότι έχει αμμουδερές όχθες, βλάστηση, δέντρα και στα νερά του φιλοξενεί ψάρια και χέλια;

Και όμως είναι αλήθεια! και δεν πρόκειται για άλλο από τον θρυλικό ποδονίφτη. Το ποτάμι έγινε γνωστό την δεκαετία του 90, όταν τα νερά του φούσκωσαν σε μια καταιγίδα και προκάλεσε αρκετά προβλήματα στους κατοίκους του λεκανοπεδίου. 

Με αφορμή το πρόσφατο lockdown και την απαγόρευση κυκλοφορίας των αυτοκινήτων, βρεθήκαμε να πεζοπορούμε στους δρόμους της Νέας Φιλαδέλφειας και εντελώς τυχαία στην κάθοδο μας προς τα Πατήσια, βρεθήκαμε σε μια παλαιά περιοχή με μισογκρεμισμένα σπίτια, μικρά γεφυράκια και τις όχθες του ποταμού που ήταν γεμάτος ψάρια και χέλια. 

Τα τρεχούμενα νερά, σε συνδυασμό με την λιακάδα και το θρόισμα των φύλλων, μας έκανε να χάσουμε για λίγο την αίσθηση της πόλης και να νιώθουμε πως με έναν μαγικό τρόπο, βρεθήκαμε σε κάποιο βουνό, η ακόμα καλύτερα σε ένα ποτάμι στα βάθη του δάσους.

 

Ο ποδονίφτης διασχίζει περιοχές μέσα στην πόλη την Νέα Φιλαδέλφεια και τα Πατήσια. Πήρε το όνομα του από τα συνθετικά 'πους' (πόδι) + 'νίπτω=τρίβω, πλένω' που σημαίνει 'πλένω τα πόδια μου'

Μια άλλη θεωρία λέει πως κάποτε τα νερά του ήταν λίγα που έφταναν για να βρέξει κάποιος μονο τα πόδια του, η επειδή πριν φτιαχτεί η γέφυρα του διασταυρούμενου εκεί δρόμου των Αχαρνών, οι κάτοικοι που ήθελαν να περάσουν απέναντι έβρεχαν υποχρεωτικά τα πόδια τους. 

Ένας χείμαρρος που πηγάζει από τις νοτιοδυτικές πηγές του Πεντελικού Όρους, πλουτίζει με πράσινο τις περιοχές που διατρέχει, πηγάζει από τις πηγές του Πεντελικού Όρους, κατέρχεται από το Χαλάνδρι από την οδό Δουκίσσης Πλακεντίας και από εκεί στη Φιλοθέη, χύνεται στον Κηφισό όπως το Ρέμα Πολυδρόσου.

Το μεγαλύτερο μέρος του έχει καλυφθεί και είναι πια υπόγειο, το σημείο όμως που παραμένει ελεύθερο μας δείχνει ότι η φύση πάντα βρίσκει τρόπο να δημιουργεί ζωή και όμορφες εικόνες, ότι μπορεί να φτιάχνει μικρές οάσεις ακόμα και μέσα στην γκρίζα τσιμεντένια πόλη.

Αν λοιπόν ποτέ βρεθείτε στα σύνορα της Νέας Φιλαδέλφειας με τα Άνω Πατήσια, ψάξτε το σημείο που κυλάει το μυστικό ποτάμι και σίγουρα η θέα του θα σας μαγέψει...

Δείτε το να κυλάει ορμητικά στο βίντεο που φτιάξαμε για εσάς

ΠΗΓΗ

Συνειδητά, στο όνομα του χρήματος και του κέρδους, διαπράττουν το απόλυτο έγκλημα!!!

 

Μας λένε Ψ Ε Μ Α Τ Α! Τι δεν καταλαβαίνουμε;

Η φυσική τοπιογραφία της Ελλάδας βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη ανθρωπογενή καταστροφή της ιστορίας της και εμείς ακόμη πιστεύουμε τα άθλια ψέματα τους;

Δαπανούν στις διαφημίσεις χιλιάδες ευρώ και πληρώνουν έμμισθες πένες δημοσιογράφων για να μας πουν ΨΕΜΜΑΤΑ!!!.

Μας δείχνουν ειδυλλιακές εικόνες από ένα ουτοπικό μέλλον, οργανώνουν πανάκριβα «οικολογικά» συνέδρια και «πράσινες» ημερίδες» για να δώσουν επιστημονικό υπόβαθρο στα ΨΕΜΑΤΑ τους.

Σκηνοθετούν μια παράλληλη πραγματικότητα και επιχειρούν με γκαιμπελίστικες μεθόδους να μας αποδείξουν ότι αυτή είναι η μόνη αλήθεια!

Μας βομβαρδίζουν καθημερινά χωρίς κανέναν ενδοιασμό με τηλεοπτικά σποτάκια που απεικονίζουν αιολικά πάρκα χωμένα σε πράσινα λιβάδια, περιτριγυρισμένα από λουλούδια με ελαφάκια να τρέχουν και παιδιά να κάνουν ξένοιαστα ποδήλατο. Μεθοδικά και συστηματικά μας εμπαίζουν αραδιάζοντάς μας ΨΕΜΜΑΤΑ!

Μα τελικά, αν η αλήθειά τους είναι τόσο οφθαλμοφανής γιατί ξοδεύουν τεράστια ποσά σε αλλεπάλληλα διαφημιστικά σποτ για να μας πείσουν για αυτήν;

Μας λένε ΨΕΜΑΤΑ εν γνώσει τους, γι’ αυτό και επενδύουν συστηματικά στην παραπληροφόρηση!



Την επέλαση του «Αρμαγεδδώνα» τη βαπτίζουν «πράσινη ανάπτυξη»

Είναι γεγονός! H φυσική τοπιογραφία της Ελλάδας βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη ανθρωπογενή καταστροφή της ιστορίας της!

Μια δράκα ανθρώπων, στα πλαίσια των «επενδύσεων» τους ετοιμάζονται να ρημάξουν τα περήφανα βουνά μας, να ξεπατώσουν τα δάση μας, να μπαζώσουν τις χαράδρες μας, να ισοπεδώσουν το παρθένο τοπίο των νησιών και των ακρωτηρίων μας για να στήσουν παντού στην Ελλάδα τα σιδερένια τους τέρατα. 

Αυτήν την επέλαση του «Αρμαγεδδώνα», τη βαπτίζουν χωρίς καμία αιδώ, «πράσινη ανάπτυξη».

Ξαφνικά άρχισαν να ανησυχούν για την Πτολεμαΐδα και τη Μεγαλόπολη -περιοχές που αυτοί οι ίδιοι με τις πρακτικές τους κατέστρεψαν- ενώ στα σχέδιά τους είναι να μετατρέψουν όλη την Ελλάδα σε Πτολεμαΐδα και Μεγαλόπολη.

Έγκριτοι επιστήμονες που τιμούν το καθήκον τους στην κοινωνία και σέβονται τον εαυτό τους, ορθώνουν τον επιστημονικό τους λόγο και με ακλόνητα επιχειρήματα αποδεικνύουν την Αλήθεια. 

Προτείνουν λύσεις εφαρμόσιμες που δεν θα πλήττουν με τέτοια βαναυσότητα το φυσικό μας περιβάλλον, μιλούν για σχεδιασμό, για χωροταξικό σχέδιο.

Αυτές τις φωνές λογικής, τα συστημικά ΜΜΕ κάνουν πως δεν τις ακούν, ή τις απαξιώνουν μεθοδικά.



Πληρωμένη «αλήθεια»

Πολυεθνικές εταιρείες ντόπιων και ξένων συμφερόντων πληρώνουν αδρά τους διαφημιστές τους για να σκηνοθετήσουν ένα εικονικό κόσμο και να μας πείσουν ότι το μαύρο που έρχεται είναι άσπρο, ή για να ακριβολογούμε «πράσινο» και «φιλικό» προς το περιβάλλον.

Μας λένε ΨΕΜΑΤΑ ότι θα απαλλαγούμε από τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια με το φθηνό ρεύμα των ανεμογεννητριών και μάλιστα μας παροτρύνουν να καταναλώνουμε ενέργεια άφοβα, καθώς τώρα πια θα είναι φθηνή!!!.

Δεν σέβονται ούτε τις τοπικές κοινωνίες που πλέον αντιδρούν, ούτε τις προστατευόμενες περιοχές Natura, τα Εθνικά Πάρκα και τους Εθνικούς Δρυμούς που με αγώνες και ευρωπαϊκές πιέσεις αναγκάστηκε να θεσπίσει η ελληνική πολιτεία.

Ετοιμάζονται συνειδητά, στο όνομα του χρήματος και του κέρδους, να διαπράξουν το απόλυτο έγκλημα ενάντια στο φυσικό μας περιβάλλον, να υποβαθμίσουν σε σημείο αφανισμού τη βιοποικιλότητα τη στιγμή που απροκάλυπτα μας παραμυθιάζουν με ειδυλλιακές εικόνες όπου η φύση δένει αρμονικά με τη δικιά τους «πράσινη ανάπτυξη».



Κρύβουν τα ξεκοιλιασμένα βουνά πίσω από ρομαντικά ηλιοβασιλέματα

Δεν τολμούν να δείξουν ούτε μια εικόνα από την ξεκοιλιασμένη νότια Εύβοια που την έχουν μετατρέψει σε κρανίου τόπο.

 Δεν αφήνουν να κυκλοφορήσει ούτε μια φωτογραφία από το σεληνιακό τοπίο που δημιούργησαν στις κορυφογραμμές των άλλοτε υπερήφανων Ακαρνανικών ορέων με τα τεράστια, φαραωνικών διαστάσεων, εργοτάξια τους.

Πουθενά, στα φιλικά προς αυτούς ΜΜΕ, δεν θα δείτε να δημοσιεύονται φωτογραφίες από τα αποψιλωμένα δάση και τα χιλιάδες κομμένα δέντρα στο Βέρμιο, στη Ροδόπη, στο Άσκιο όρος, όπου παρθένα δάση κατακρεουργήθηκαν για να περάσουν τα θηριώδη μηχανήματα τους.

Αντίθετα, με σκοπό να μας αποκρύψουν την Αλήθεια, οργανώνουν διαγωνισμούς φωτογραφίας όπου διάφοροι ευκολόπιστοι συμμετέχουν παρουσιάζοντας μέσα από τον φακό τους ρομαντικά ηλιοβασιλέματα με φόντο τα μεταλλικά θηρία των 150 -180 μέτρων.



Λένε όχι στα μικρά μεγέθη και επενδύουν στις Β.Α.Π.Ε. Γιατί άραγε;

Όσοι είναι ακόμη δύσπιστοι ας αφήσουν τα λόγια «περί θεωριών συνωμοσίας», ας πάψουν να μιλούν για «οπισθοδρομικούς γραφικούς οικολόγους» και ας μπουν στον κόπο να πραγματοποιήσουν μια μονοήμερη εκδρομή σε τόπους που δέχθηκαν τη «φροντίδα» των «πράσινων» επενδυτών ώστε να διαπιστώσουν «ιδίοις όμασι» τι θα συμβεί λίαν συντόμως σε όλη τη χώρα, κοντά στο χωριό τους, στο νησί τους, στην πόλη τους, δίπλα στο σπίτι τους.

Φυσικά δεν αναφερόμαστε στην εγκατάσταση 2-3 ανεμογεννητριών που σε σύνδεσμο με άλλα έργα και σε συντονισμό με τις τοπικές κοινωνίες μπορούν να καταστήσουν ενεργειακά αυτόνομο ένα μικρό νησί, μια κωμόπολη, ένα εργοστάσιο, μια φάρμα. Όχι! 

Δεν εστιάζουν σε αυτού του είδους την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Το πολύ χρήμα είναι στις ΒΑΠΕ (Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) γιατί εκεί είναι μεγάλη η μπίζνα.



Σχεδιάζουν την καταστροφή της πατρίδας μας με τη δικιά μας επιδότηση

Η αλήθεια είναι ότι οι ανεμογεννήτριες παράγουν ασταθή ενέργεια η οποία δεν μπορεί να καταναλωθεί, αν δεν υπάρχει σταθερό σύστημα παραγωγής ενέργειας (βλέπε θερμοηλεκτρικά εργοστάσια) ή να αποθηκευτεί.

Ψεύδονται ανηλεώς ότι η παραγόμενη ενέργεια από ανεμογεννήτριες είναι φτηνή. Αν ήταν φθηνή, για πιο λόγο θα πρέπει να επιδοτείται;

Βέβαια το έλλειμμα στο ισοζύγιο από τα υπερκέρδη τους το φορτώνουν χωρίς δεύτερη σκέψη στην πλάτη των καταναλωτών αυξάνοντας τους λογαριασμούς του ρεύματος.

Παρατηρείστε λίγο πιο προσεκτικά τον λογαριασμό του ρεύματός σας. Δείτε στο περίφημο ΕΤΜΕΑΡ να μας χρεώνουν ποσό σχεδόν ίσο με αυτό που πληρώνουμε για την πραγματική κατανάλωση ρεύματος.

Προσέξετε την αυξητική του τάση στην πορεία των ετών για να καταλάβετε από που έρχονται οι συνέχεις ανατιμήσεις στον λογαριασμό του ρεύματος του σπιτιού σας. 

Αυτό είναι ένα «χαράτσι» που καταβάλουμε όλοι μας και πάει κατευθείαν σε αυτούς που σχεδιάζουν μεθοδικά την καταστροφή της πατρίδας μας με τη δικιά μας επιδότηση!



Θα υποβαθμιστεί το περιβάλλον, θα χαθούν περιουσίες

Λένε ψέματα στις τοπικές κοινωνίες τάζοντάς τους χάντρες και καθρεφτάκια που ευφάνταστα ονόμασαν «αντισταθμιστικά οφέλη» για να εξαγοράσουν τη σιωπή τους για το περιβαλλοντικό έγκλημα που θα επιτελέσουν στον τόπο τους.

Μας υπόσχονται ένα καλύτερο μέλλον, ενώ αποκρύπτουν εντέχνως την φθίνουσα πορεία της αξίας της γης μετα την εγκατάσταση ανεμογεννητριών βιομηχανικού τύπου. 

Δεν τολμούν να πουν ότι αυτές οι επεμβάσεις θα επηρεάσουν καθοριστικά τον τουρισμό, τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τις ήπιες εναλλακτικές δραστηριότητες στη φύση, θα καταστρέψουν τις μικρές επιχειρήσεις που ζουν από τη γη.

Τελικά έχει μπει κανείς στον κόπο να υπολογίσει πόσο κοστίζει ο οικολογικός πλούτος της χώρας μας; Πόσο αποτιμάται το καθαρό νερό της, ο αμόλυντος αέρας της, η παρθένα γη της, η σπάνια και πολυποίκιλη τοπιογραφία της;

Λένε ΨΕΜΑΤΑ ότι καταθέτουν περιβαλλοντικές μελέτες και θα σεβαστούν το φυσικό περιβάλλον. 

Η κατάσταση στην Κεφαλλονιά τους ξεσκέπασε, αλλά είναι ξεδιάντροποι και επενδύουν στρατηγικά στα ΨΕΜΜΑΤΑ τους, πληρώνοντας διαφημιστικές εταιρείες, δημοσιογράφους και επιστήμονες, να παραποιούν την αλήθεια.

Όταν κινήματα και φορείς διοργανώνουν μαζικές συγκεντρώσεις ενάντια στην καταστροφή του τόπου τους, τα κεντρικά ΜΜΕ αγνοούν επιδεικτικά την είδηση. Δυστυχώς αυτή είναι η πληρωμένη αλήθεια τους.



Θα αναπολούμε πως κάποτε ζούσαμε στην ομορφότερη χώρα του κόσμου

Όταν πια αποκαλυφθεί η τεράστια απάτη της δήθεν «φθηνής και φιλικής προς το περιβάλλον ενέργειας» που παράγεται από τα βιομηχανικού τύπου αιολικά πάρκα, θα είναι αργά για όλους μας, ακόμα και για αυτούς που έχαψαν το παραμύθι της «πράσινης» ενέργειας που θα έρθει έτσι απλά από τον άνεμο.

Τότε οι εμπνευσμένοι «πράσινοι» επενδυτές με τις αγνές προθέσεις, θα χαίρονται τις διακοπές τους στις βίλες τους ατενίζοντας τις Ελβετικές και Αυστριακές Άλπεις - όπου παρεμπιπτόντως κανείς δεν έχει διανοηθεί να τις ρημάξει, στήνοντας βιομηχανικού τύπου αιολικά πάρκα- ή θα απολαμβάνουν τη διαμονή τους σε τροπικούς παραδείσους και πεντάστερα ξενοδοχεία, μακριά από τα βιομηχανικά τοπία των Α.Π.Ε

Εμείς οι υπόλοιποι θα μείνουμε πίσω στον ρημαγμένο τόπο μας και θα αναπολούμε πώς ήταν κάποτε να ζούμε στην «ομορφότερη χώρα του κόσμου» όπως συνηθίζαμε υπερήφανα να αποκαλούμε την Ελλάδα μας, πριν την έλευση των ψευτοπράσινων επενδυτών.



Θα ενταθούν οι πυρκαγιές, τα πλημμυρικά φαινόμενα, θα αλλάξει το μικρόκλιμα

Θα μας αφήσουν εδώ να παλεύουμε με πλημμύρες και κατολισθήσεις, φαινόμενα που θα ενταθούν μετα το ξεπάτωμα των σαθρών εδαφών.

Θα βλέπουμε τις περιουσίες μας να χάνονται στη λάσπη και χωράφια με τις σοδειές να κολυμπούν στο νερό και αυτοί θα «νίπτουν τας χείρας τους» λέγοντας ότι έγιναν όλες οι απαραίτητες περιβαλλοντικές μελέτες.

Θα μας αφήνουν να ψηνόμαστε μετά την αλλαγή του μικροκλίματος που θα επιφέρουν οι τεραστίων διαστάσεων παρεμβάσεις τους στους ορεινούς όγκους και να διψάμε μετά την καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα ενώ αυτοί θα ενοχοποιούν για όλα την κλιματική αλλαγή!

Μόνο στις κορυφογραμμές της νερομάνας Πίνδου, της μεγαλύτερης οροσειράς της χώρας, την οποίαν οι επιστήμονες έχουν χαρακτηρίσει ως τον «θερμοστάτη» της Ελλάδας και την ασπίδα μας στη επερχόμενη κλιματική αλλαγή, σχεδιάζονται να εγκατασταθούν 2000 ανεμογεννήτριες!

Όταν κάθε τρεις και λίγο τα δάση μας θα γίνονται παρανάλωμά του πυρός από τα καλώδια μεταφοράς ρεύματος υψηλής τάσης, τότε θα κλαίμε και θα οδυρόμαστε γιατί επιτρέψαμε σε όλους αυτούς με τα ΨΕΜΜΑΤΑ τους, να διαλύσουν κυριολεκτικά την πατρίδα μας.

Τότε όμως θα είναι αργά και οι δικαιολογίες που θα ψελλίζουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας για τον τόπο που τους παραδώσαμε, θα είναι και αυτές ΨΕΜΜΑΤΑ.

Αθανάσιος Θεοδωρίδης



ΠΗΓΗ

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΜΑΣ

 ΩΣ ΕΘΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΜΑΣ

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑΓΜΕΝΗ.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΩΘΕΙΤΕ..

Η ΕΛΛΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΕΡΙΑ.

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ "ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ" ΠΟΥ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΑΝ ΜΕ ΑΡ. ΠΡΩΤ. 6199/4-9-2015 ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ. Η ΑΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ.

Ηλεκτρονική εφημερίδα "ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ"

Προγραμματικές δηλώσεις "ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ"

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

ΠΗΓΗ

https://esykamaterou2.blogspot.com/.../tote-omos-tha...