Ο ΚΛΕΜΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

 

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ, 

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΜΒΟΛΙΑ, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΕ

ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΙ? ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ?

ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ

 ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ? ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΟΥ, ΜΕ

ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ, ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ? ΑΡΑ, ΕΣΥ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ, ΔΕΝ

ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΟΝ ΧΩΡΟ

 ΣΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ? ΑΡΑ, ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ

ΚΑΘΕ ΔΙΑΟΛΟΣ, ΚΑΘΕ

 ΒΡΩΜΟΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΚΑΘΕ ΡΥΠΑΡΟ ΓΕΝΟΣ?

ΒΡΩΜΙΣΕΣ, ΛΕΡΩΘΗΚΕΣ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ!!! ΔΕΝ ΕΜΑΘΕΣ ΝΑ ΠΛΕΝΕΙΣ ΤΑ

ΡΟΥΧΑ ΣΟΥ, ΔΕΝ ΕΜΑΘΕΣ

 ΝΑ ΠΛΕΝΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ

ΕΜΑΘΕΣ ΝΑ ΠΛΕΝΕΙΣ. ΕΜΑΘΕΣ ΜΟΝΟ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ

ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΣΟΥ, 

ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΓΩΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΠΑΡΣΗ: «ΞΕΡΕΙΣ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ?». ΕΝΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΕΙΣΑΙ, ΕΝΑ ΚΥΤΤΑΡΑΚΙ ΑΡΡΩΣΤΟ ΚΑΙ

ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ 

ΓΡΗΓΟΡΑ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΙΣ ΟΛΟ ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ ΤΩΝ

ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, ΠΡΙΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΑ

ΣΟΥ ΛΙΩΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.

ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΜΗΝΩΑ…

ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ, Ο ΜΗΝΩΑΣ, ΟΠΩΣ ΓΡΑΦΩ, ΜΕ ΤΟ ΩΡΑΛΟΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ, ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΕ, ΣΥΜΜΑΖΕΨΕ ΚΑΙ

ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΣΥΣΠΑΣΕΙΣ 

ΣΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ, ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ

ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΝ ΜΕΤΡΑΤΕ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ.

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣ ΛΕΝΕ

 ΜΕΡΙΚΟΙ ΟΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΡΟΝΙΟΣ, ΜΕ

ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΟΤΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΕΓΙΝΕ ΕΠΙ ΚΡΟΝΙΟΥ ΕΠΟΧΗ. ΟΧΙ

ΟΤΙ Ο ΚΡΟΝΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ

 ΣΧΕΣΗ ΠΟΥΘΕΝΑ. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ

ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ, ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ Η

ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ 

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ. ΔΗΛΑΔΗ, ΟΙ ΕΚΠΤΩΤΟΙ ΠΟΥ

ΕΖΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΕΚΙΝΑΝΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.

ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ, 

ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΡΙΝ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΑ ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ

ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ. ΠΡΕΠΕΙ

ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ 

ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕ ΕΝΑΝ

ΨΕΥΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ, ΠΟΥ ΤΟΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ. ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ

ΟΠΩΣ ΓΡΑΦΕΤΑΙ.

 ΕΔΩ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ

 ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΛΟΙ, ΟΤΙ ΜΟΝΟ Ο

ΜΗΝΩΑΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΕΙ ΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ, ΓΙΑΤΙ Ο

ΨΕΥΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΘΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ. Ο ΚΛΕΜΜΕΝΟΣ

ΧΡΟΝΟΣ, ΚΤΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΡΑΒΑΕΙ, 

ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΗΓΗΣ

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ. ΕΧΟΝΤΑΣ ΟΜΩΣ, ΤΟ ΟΠΛΟ ΚΑΙ ΤΟ

ΥΠΕΡΟΠΛΟ, ΑΚΟΜΗ

 ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ,

ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΕΙ ΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ Ο,ΤΙ

ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ, Ο,ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΧΑΡΑΞΕΙ, ΣΤΕΡΕΩΣΕΙ ΟΙ

ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΟΥΝ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

 ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΛΛΑΝΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ

ΜΗΝΩΑΣ Ο ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΠΗΓΗ 

 https://www.aitherikigrafi.gr/minoas-aitheriki-grafi

ΠΑΤΕΡΑΣ - ΠΑΤΕΡ

 

ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΑΠΟΣΤΑΤΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ, ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΠΕΡΙΤΡΑΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΕΝΩ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ, ΜΕ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΟΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΑΠΑΞΙΩΣΕΤΕ, ΝΑ ΤΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΤΕ.

ΜΕ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΡΟΠΟΥΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙΣ ΚΑΙ ΒΕΒΗΛΩΝΕΙΣ, ΑΦΑΝΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΘΕΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΟΥ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΕ ΕΣΕΝΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΑΝΘΡΩΠΕ!

ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ, ΣΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, Ο,ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ. ΕΤΣΙ, ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΝΑΝ ΠΑΠΑ Ή ΕΝΑΝ ΡΑΣΟΦΟΡΟ, ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΩΝΕΙΤΕ «ΠΑΤΕΡ», ΔΗΛΑΔΗ ΠΑΤΕΡΑ.

ΩΣ ΝΟΗΜΟΝΑ ΟΝΤΑ, ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΝΣΑΡΚΩΣΕ ΣΤΗΝ ΓΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΣΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΠΟΥ ΦΟΡΑΕΙ ΣΤΟΛΗ, ΜΑΥΡΟ ΧΙΤΩΝΑ, ΠΟΥ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΡΑΣΟΦΟΡΟΣ ΕΒΡΑΙΚΟΥ ΑΠΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ,

«ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ, ΑΝΘΡΩΠΕ, ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ. ΠΩΩΩΩΩ!!!»

ΚΑΙ ΕΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ, ΘΑ ΤΟΝ ΔΙΩΞΟΥΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥ. Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ, ΤΟΥ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΡΑΤΑΣ ΤΗΝ ΔΟΓΜΑΤΙΛΑ, ΤΗΝ ΕΒΡΑΙΛΑ, ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΤΙΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΥΒΡΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ. ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΟΙ ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟ, ΝΑ ΤΟ ΔΟΞΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΡΩΜΟΑΠΟΣΤΑΤΗ ΓΙΑΧΒΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΙΚΑ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΜΑΣ. ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΡΑΦΩ 555 ΜΕΡΕΣ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΝΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΤΟ ΑΦΗΣΩ ΣΕ ΕΣΑΣ, ΝΑ ΤΑ ΓΡΑΨΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΤΕ.

ΑΥΤΟΝ, ΛΟΙΠΟΝ, ΤΟΝ ΕΝΣΤΟΛΟ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ, ΟΠΟΥ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΕΡΕΙΣ «ΠΑΤΕΡΑ - ΠΑΤΕΡ». ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ, ΑΝΘΡΩΠΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ. ΕΑΝ ΤΩΡΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΠΟ ΜΙΚΡΑ ΤΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΕΠΙ ΠΟΙΝΗ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΝΑ ΛΕΝΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑ, ΤΟΝ ΡΑΣΟΦΟΡΟ, ΤΟΝ ΥΠΑΛΛΗΛΟ, ΤΟΝ ΕΝΣΤΟΛΟ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ, «ΠΑΤΕΡΑ - ΠΑΤΕΡ» ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΦΙΛΑΝΕ ΤΟ ΧΕΡΙ, ΟΠΩΣ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΜΑΓΙΣΤΡΟΥ, ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΜΑΦΙΑ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΝΟΝΟΥ. ΤΟ ΒΙΑΖΕΙΣ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΣΟΥ! ΤΟ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ ΩΣ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΠΡΟΓΟΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΤΟΝ ΡΑΣΟΦΟΡΟ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΑΤΩΝ, ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ. ΕΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΕΣΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΣΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ, ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΔΕΧΕΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΩΝΕΙΤΕ «ΠΑΤΕΡ - ΠΑΤΕΡΑ» ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ ΟΤΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΕΝΣΤΟΛΟΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΣ, ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ, ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΣΟΥ.

ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ? ΤΙ ΑΛΛΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙΣ? ΑΡΑ, ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ ΣΤΟ ΕΦ ΖΗΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΒΙΟ ΣΟΥ, ΣΤΟ ΖΗΝ, ΕΙΝΑΙ Ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΣΟΥ ΠΑΤΕΡΑΣ.

ΑΡΑ, ΜΕ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΒΟΥΛΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ ΤΟ ΑΠΟΣΤΑΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΤΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΖΕΙΣ, ΠΡΟΔΙΔΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΙΔΕΙΣ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΣΟΥ. ΠΟΥ? ΣΕ ΠΟΙΟΝ? ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ?

ΕΑΝ ΕΣΥ, ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΣΟΥ, ΤΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ. ΕΑΝ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΣ, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ.

ΜΟΝΟ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΚΑΤ΄ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΟΜΟΙΟ, ΤΟΝ ΙΔΙΟ, ΟΜΟΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ! ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙΣ.

ΩΣΤΟΣΟ, ΕΑΝ ΑΠΟΡΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΝΕΙΣ, ΚΟΙΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΕΚΤΕΙΝΕ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΛΛΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΟΥ, ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΤΙΣ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΝΕΙΣ ΜΕ ΒΟΥΛΗΣΗ.

ΑΡΑ, ΑΝΘΡΩΠΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ, ΣΠΑΣ, ΧΩΡΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΟΛΟΤΗΤΑ 3 ΤΡΙΑΔΑ ΜΟΝΑΔΑ Ι ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΛΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΣΟΥ ΤΙΣ ΠΡΟΔΙΔΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΙΔΕΙΣ, ΤΙΣ ΠΟΥΛΑΣ ΣΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ, ΣΕ ΨΕΥΤΟΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙΣ, ΩΣ ΟΛΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ 3 ΤΡΙΑΔΑ ΟΛΟΤΗΤΑ ΜΟΝΑΔΑ Ι ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΤΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΒΔΕΛΥΡΟ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΠΑΡΑΞΕΙΣ. ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ΠΟΤΕ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΑ ΣΟΥ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΒΙΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΤΕΘΕΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕ ΤΑ ΑΡΧΙΚΑ ΑΠΟΛΥΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ.

ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΣΥΝΤΟΜΑ. ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΡΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΚΡΙΒΗ ΣΟΥ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΤΗΝ ωα ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΟΥ! ΔΙΟΤΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΕΙΣΑΙ!

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΟΡΟ ΕΛΛΑΝΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

 

 

 

                                                Η ΟΛΟΤΗΤΑ ΤΡΙΑΔΑ ΩΣ ΜΟΝΑΔΑ Ι ΣΕΙΡΙΟΣ Α Β Γ

 

 https://esykozanisnea.blogspot.com/2020/12/blog-post_58.html

Δωδεκάδελτος της Γόρτυνας-Το αρχαιότερο & προοδευτικότερο νομοθετικό κείμενο στην Ευρώπη

 

Στην αρχαία Γόρτυνα έχει βρεθεί το αρχαιότερο νομοθετικό κείμενο της Ευρώπης. Πρόκειται για τον Κώδικα των Νόμων της πόλης, ο οποίος μας παρέχει σημαντικές πληροφορίες για τα ατομικά δικαιώματα ελεύθερων πολιτών αλλά και δούλων. 

Κυρίως όμως αποδεικνύει το σημαντικό ρόλο που είχε η γυναίκα στην τότε κοινωνία, ένα ρόλο που δεν συναντάμε σε άλλες περιοχές της Ελλάδας την ίδια χρονική περίοδο, δηλαδή γύρω στα 500 με 450 π.Χ.

Ο Κώδικας Νόμων της Γόρτυνας βρίσκεται σήμερα στο Ρωμαϊκό Ωδείο του αρχαιολογικού χώρου. Οι νόμοι είναι χαραγμένοι πάνω σε πλάκες από πωρόλιθο, οι οποίες αρχικά ήταν εντοιχισμένες σε άλλο κτίριο, ενδεχομένως στο Εκκλησιαστήριο.

Η Μεγάλη Επιγραφή ή αλλιώς η Δωδεκάδελτος της Γόρτυνας αποτελεί τον αρχαιότερο αστικό κώδικα, στον οποίο ταξινομήθηκαν παλιές και νέες διατάξεις νόμων, με κύριο χαρακτηριστικό το πνεύμα ελευθερίας και την προοδευτικότητα.  

Μάλιστα πολλοί έχουν αποδώσει αυτά τα χαρακτηριστικά στην ισχυρή μινωική κληρονομιά που είχε η Γόρτυνα.

Ο βασικός κορμός των ζητημάτων που πραγματεύεται ο Κώδικας νόμων της Γόρτυνας είναι η υιοθεσία, η διαδοχή και κληρονομιά, τα διαζύγια, τα εξώγαμα τέκνα, οι δωρεές, τα εγκλήματα κατά των ηθών, η υποθήκευση χρεών, οι πωλήσεις, αλλά και θέματα προσωπικής ελευθερίας για τους δούλους και τα δικαιώματα τους.

Εμείς θα σταθούμε κυρίως σε θέματα που αφορούν στις γυναίκες, ελεύθερες και δούλες, καθώς παρουσιάζουν ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Η θέση της γυναίκας στην κοινωνία της Γόρτυνας, ήταν πολύ καλύτερη από τη θέση της γυναίκας στην Αθήνα. Ενώ για παράδειγμα η Αθηναία δεν είχε προσωπική περιουσία και είχε την ανάγκη πάντα ενός προστάτη και εκπροσώπου της στην πόλη η Γορτύνια μπορούσε να έχει δική της περιουσία και μπορούσε επίσης να εμφανίζεται μόνη, χωρίς συμπαραστάτη, στα δικαστήρια για τις υποθέσεις της.

Το μόνο που δεν είχε, ήταν το δικαίωμα της υιοθεσίας. Είχε πάντως το δικαίωμα να διαθέτει κάθε πράγμα που της ανήκε, να αποφασίζει μόνη για το γάμο της και να διανέμει με τους αδελφούς της την πατρική κληρονομία.

Είναι σημαντικό επίσης το γεγονός πως ο γάμος δεν επηρέαζε τα δικαιώματα των συζύγων πάνω στην περιουσία τους, είτε αυτή αποκτήθηκε πριν από το γάμο είτε μετά. Αν ο σύζυγος προχωρούσε σε απαλλοτρίωση ή επιβάρυνση της περιουσίας της συζύγου, ήταν υποχρεωμένος να την επιστρέψει διπλή και να αποκαταστήσει τυχόν ζημιά.

Τα στοιχεία που παρουσιάζουμε προέρχονται από την μετάφραση στα νέα ελληνικά του Κώδικα, όπως εμφανίζεται στο βιβλίο του αρχαιολόγου Αντώνη Βασιλάκη με τίτλο «Η μεγάλη επιγραφή με τον Κώδικα των νόμων στη Γόρτυνα».

Αναφέρεται λοιπόν μεταξύ άλλων στον Κώδικα πως:

Αν ένα ανδρόγυνο διαξευχθεί, η γυναίκα να κρατάει τη δική της περιουσία με την οποία ήλθε σε γάμο και το μισό της παραγωγής, αν αυτή προήλθε από τη δική της περιουσία. Όμοια κρατάει από τα χειροτεχνήματα της τα μισά, ότι κι αν είναι αυτά, και επιπλέον πέντε στατήρες αν ο άνδρας είναι υπαίτιος του διαζυγίου.

Αν κάποιος βιάσει ελεύθερο ή ελεύθερη θα καταβάλει εκατό στατήρες. Αν ένας δούλος βιάσει ελεύθερο ή ελεύθερη θα καταβάλει τα διπλά από αυτά.

Αν κάποιος βιάσει μια δούλη οικόσιτη, να καταβάλει πέντε στατήρες. Αν όμως η δούλη έχει ήδη διακορευτεί, να καταβάλει έναν οβολό, αν τη βίασε την ημέρα και δύο οβολούς αν τη βίασε τη νύχτα, και η δούλη να καταθέσει ενόρκως.

Αν ένας άνδρας πεθάνει χωρίς να αφήσει τέκνα η γυναίκα του, αν θέλει, μπορεί να ξαναπαντρευτεί κρατώντας την περιουσία της και όσα της έχει δώσει επιπλέον ο άνδρας της, σύμφωνα με το νόμο, μπροστά σε τρείς ενήλικες μάρτυρες. Αν πάρει κάτι από τα τέκνα της αυτό να αποτελέσει θέμα δίκης.

Αν μια γυναίκα πεθάνει άτεκνη ο άνδρας να αποδώσει στους επιβάλλοντες την περιουσία της, τα μισά χειροτεχνήματα της και το μισό από το εισόδημα που προέρχεται από την περιουσία της.

Αν μια οικέα (δούλη) χωρίσει έναν οικέα, είτε εν ζωή ή μετά το θάνατο του, να διατηρεί την περιουσία της. Αν πάρει κάτι επιπλέον αυτό είναι θέμα δίκης.

Αν μια διαξευγμένη γυναίκα γεννήσει, πρέπει να φέρουν το παιδί στον πρώην σύζυγο της στο σπίτι του, με την παρουσία τριών μαρτύρων. Αν αυτός δεν το παραλάβει, το παιδί θα πρέπει να υπαχθεί στην εξουσία της μητέρας του, είτε για να ανατραφεί είτε για να εκτεθεί.

Αν μια μητέρα αποβιώσει αφήνοντας τέκνα, τη μητρική περιουσία να τη διαχειρίζεται ο πατέρας. Να μην την πουλά όμως και να μην την ενεχυριάζει αν δεν συναινέσουν τα τέκνα, όταν ενηλικιωθούν.

Αν ο άντρας νυμφευθεί άλλη γυναίκα τη διαχείριση της πατρικής περιουσίας να έχουν τα τέκνα.

Αν ένας δούλος (οικέας) έλθει σε σπίτι ελεύθερης και νυμφευθεί μια ελεύθερη γυναίκα τα τέκνα τους να είναι ελεύθερα. Αν όμως μια ελεύθερη γυναίκα έλθει σε σπίτι δούλου και  παντρευτεί έναν οικέα τα τέκνα να είναι δούλοι.

Αν η πατρούχος, (η θυγατέρα που ο πατέρας της πέθανε χωρίς να αφήσει αδελφούς. Ήταν υποχρεωμένη να παντρευτεί τον στενότερο εξ αίματος συγγενή του πατέρα της για να συνεχιστεί ο οίκος και το όνομα του πατέρα της) όντας σε εφηβική ηλικία δεν επιθυμεί να παντρευτεί τον επιβάλλοντα ή αν εκείνος είναι ανώριμος, και εκείνη δεν θέλει να τον περιμένει, το μεν σπίτι, αν υπάρχει, στην πόλη, να το έχει η πατρούχος, μαζί με όσα υπάρχουν μέσα σε αυτό και από την υπόλοιπη περιουσία να παίρνει τα μισά και να παντρευτεί άλλον, όποιον θέλει ή όποιον τη ζητήσει από τη φυλή της. Πρέπει να δώσει όμως σε εκείνον, που τελικώς δεν παντρεύτηκε, το αναλογούν μέρος της περιουσίας.


πηγη

Το τρίγωνο «ναός των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη – τέμενος της Αθηνάς Καμειράδος στην αρχαία Κάμειρο της Ρόδου – ναός του Απόλλωνα στην αρχαία πόλη της Ρόδου»

 

Η Νίκη της Σαμοθράκης είναι μαρμάρινο γλυπτό άγνωστου καλλιτέχνη της ελληνιστικής εποχής που βρέθηκε στο ναό των «Μεγάλων Θεών» ή Καβείρων στη Σαμοθράκη, και παριστάνει φτερωτή τη θεά Νίκη. Το γλυπτό εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου από το 1884.

Το άγαλμα έχει ύψος 3,28 μ. (με τα φτερά) και 5,58 μ. με την μαρμάρινη πρώρα ή πρύμνη  πλοίου πάνω στην οποία είναι τοποθετημένο. Στη βάση του αγάλματος,  δύο τεχνητές λίμνες συμπληρώνουν την ψευδαίσθηση της θριαμβευτικής εισόδου καραβιού σε λιμάνι μετά από νίκη. Τα φτερά της Νίκης είναι ακόμη διάπλατα ανοιγμένα,  ενώ ο λεπτός της χιτώνας και το βαρύ ιμάτιο κολλούν από την ορμή του αέρα στο σώμα της διαγράφοντάς το. Η Νίκη είναι η αλληγορία της πνευματικής αξίας και τα φτερά είναι, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, σύμβολα της ευφυϊας και εξύψωσης της ψυχής!

Ήταν αφιερωμένο στο Ιερό των Μεγάλων Θεών της Σαμοθράκης και χρονολογείται μεταξύ και 220 και 190 π.Χ. Στην αρχαιότητα εικάζεται ότι εκείνος που αφιέρωσε το έργο στο ναό της Σαμοθράκης (τόπο φημισμένο στην αρχαιότητα για την ιερότητά του) είχε δώσει παραγγελία να σχεδιαστεί ένα μικρό σύμπλεγμα θεάς και πλοίου. Το πλοίο ήταν από μάρμαρο Ρόδου (το γκριζωπό μάρμαρο της Λίνδου και συγκεκριμένα της Λάρδου). Σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι το αφιέρωσαν οι Ρόδιοι όταν το 191 π.Χ., συμμαχώντας με την Πέργαμο, νίκησαν τον Αντίοχο Γ΄ της Συρίας σε ναυμαχία στα ανοιχτά της Σίδης. (πηγή)

Το θέμα αυτό θα ανέλυσε η Δρ Αρχαιολογίας κα Μελίνα Φιλήμονος-Τσοποτού, Επίτιμη Διευθύντρια ΚΒ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, η οποία όταν ρωτήθηκε, σχετικά με το θέμα, είπε: «Η λίθινη πρώρα πλοίου, (…) ανήκει σε μία περιορισμένη ομάδα μνημείων σε σχήμα πρώρας ή πρύμνης πολεμικού πλοίου, που αποτελούσαν συνήθως βάσεις αγαλμάτων. Σε αυτήν την ομάδα ανήκουν η ενεπίγραφη πρώρα και η ανάγλυφη πρύμνη στην ακρόπολη της Λίνδου, αλλά και άλλα μνημεία που προέρχονται κυρίως από τη Ρόδο αλλά και την Κω. Ασφαλώς η σημαντικότερη γνωστή βάση σε σχήμα πρώρας πλοίου είναι αυτή του αγάλματος της Νίκης της Σαμοθράκης, η οποία βρέθηκε στο ιερό των Μεγάλων Θεών (στη Σαμοθράκη) πριν από 150 χρόνια και αποτελεί ένα από το πλέον προβεβλημένα εκθέματα του Μουσείου του Λούβρου. Με βάση το υλικό κατασκευής της που είναι ο ροδιακός λάρτιος λίθος, αλλά και άλλα στοιχεία, το γλυπτό θεωρήθηκε εξ αρχής ροδιακό έργο. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια από πολλούς ερευνητές εκφράζονται αμφιβολίες για τη ροδιακή προέλευση του μνημείου». (πηγή)

– Επιβεβαιώνεται η υπόθεση ότι το αγάλμα της Νίκης της Σαμοθράκης, η οποία βρέθηκε στο ιερό των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη είναι ροδιακής προέλευσης?

Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το Ιερό των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη και πλευρές έως α) το τέμενος της Αθηνάς Καμειράδος στην αρχαία Κάμειρο της Ρόδου  και β) το ναό του Απόλλωνα στην αρχαία πόλη της Ρόδου. Το ισοσκελές τρίγωνο έχει πλευρές μήκους 508,45 χιλιόμετρα (Ιερό των Μεγάλων Θεών Σαμοθράκη –  τέμενος της Αθηνάς Καμειράδος αρχαία Κάμειρος Ρόδου) και 508,83 χιλιόμετρα (ναός Μεγάλων Θεών  Σαμοθράκη– Ναός Απόλλωνα πόλη Ρόδου). Το εμβαδόν της επιφάνειας που καλύπτει είναι 7.224,72 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η περίμετρος 1.017,28 χιλιόμετρα.

Σημεία μετρήσεων

ΠΗΓΗ

 

ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

 

Από το βιβλίο του Θάνου Γ. Παπαθανασόπουλου
ΤΟ ΙΕΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ
(Εκδόσεις Καρδαμίτσα, Αθήνα 1993)

Στα δυτικά του κοίλου του Θεάτρου του Διονύσου, ανάμεσα στον Περίπατο και τον βράχο της Ακρόπολης βρίσκεται το Ασκληπιείο των Αθηνών,

Το Ασκληπιείο στη Νότια Κλιτύ της Ακρόπολης

που ιδρύθηκε στα τέλη του 5ου αι. π.χ., δηλαδή στα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου.

Μία πηγή μέσα σε κάποια σπηλιά του βράχου θα αποτέλεσε ασφαλώς το αίτιο της επιλογής αυτής της συγκεκριμένης θέσης για την ίδρυση του τεμένους, επειδή, όπως σημειώνει και ο Βιτρούβιος (Ι.2.7.), το “καθαρό νερό” ήταν απαραίτητο για τους καθαρμούς των ασθενών στα Ασκληπιεία. Πολλοί μελετητές υποθέτουν πως στην πηγή αυτή ο γιος του Ποσειδώνα Αλιρρόθιος ντρόπιασε την κόρη του ‘Αρη Αλκίππη, με αποτέλεσμα το ‘Αρης να τον σκοτώσει και να οδηγηθεί σε δίκη από τους Ολύμπιους θεούς στον ‘Αρειο Πάγο.

Υπάρχει και άλλη μία πηγή στα δυτικά του Ασκληπιείου, η οποία ήδη από τους αρχαϊκούς χρόνους είχε μετατραπεί σε, σχεδόν τετράγωνης διατομής, πηγάδι, βάθους περίπου 3μ.

 

Εικ. 77. Το κτιριακό συγκρότημα του Ασκληπιείου. Στο κέντρο ο ναός του Ασκληπιού, που είχε το λατρευτικό άγαλμα του θεού, και ανατολικότερα ο βωμός. Στη βόρεια πλευρά του ναού υπάρχει στα ανατολικά η διώροφη “Δωρική Στοά” και στα δυτικά η “Ιωνική”, όλα κτίσματα του τελευταίου τέταρτου του 5ου π.χ. αι. Στα νότια του ναού, το κορινθιακού ρυθμού πρόπυλο του ιερού των ρωμαϊκών χρόνων, που αντικατέστησε άλλο προγενέστερο, και η στοά, που εικάζεται ότι οικοδομήθηκε στα χρόνια της Ρωμαιοκρατίας. (Τραυλός, Fig. 171).

Τη λατρεία του θεού θεραπευτή Ασκληπιού την έφερε στην Αθήνα κάποιος Τηλέμαχος από την Επίδαυρο, όπου βρισκόταν το ονομαστό πανελλήνιο κέντρο του θεού. Ο τραγικός ποιητής Σοφοκλης ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την εισαγωγή της λατρείας του Ασκληπιού στην Αθήνα και ίσως να οφείλεται σε δικές του ενέργειες η εγκατάσταση του Ιερού του Ασκληπιού δίπλα ακριβώς στο Θέατρο του Διονύσου. Λέγεται ότι ο ποιητής είχε στο σπίτι του τη λατρευτική εικόνα του θεού και είχε ιδρύσει και βωμό γι’αυτόν. Ο Σοφοκλής είχε συνθέσει και παιάνα για τον θεό, που έψελναν οι Αθηναίοι επί αιώνες και μάλιστα, όταν ο μεγάλος δραματουργός πέθανε, τιμήθηκε με το όνομα Δεξίων, επειδή είχε “δεξιωθεί” τον Ασκληπιό.

Η αρχική ξύλινη λατρευτική εγκατάσταση του Τηλέμαχου αντικαταστάθηκε σταδιακά από λίθινα μεγαλοπρεπή κτίρια, των οποίων τα υπολείμματα είναι ορατά σήμερα.

Εικ. 78. Ασκληπιείο. Κατά πλάτος τομή της Δωρικής Στοάς. (Τραυλός Fig. 176A).

Στο συγκρότημα αυτών των αρχικών οικοδομημάτων του Ιερού περιλαμβάνονται ο ναός του Ασκληπιού, ο βωμός και το εγκοιμητήριο. Στους χρόνους της Ρωμαιοκρατίας προστέθηκε μία ακόμη μικρή στοά στα νότια του ναού. Από τον ναό, που θεωρείται του 4ου π.χ. αι., σώζονται τα θεμέλια, διαστάσεων 10,4 x 6μ. Ο ναός του Ασκληπιού κατέληγε στα ανατολικά του σε τετρακιόνια πρόσταση και ήταν ένας απλός σηκός που, όπως αναφέρει ο Παυσανίας, στέγαζε το άγαλμα του θεού και των παιδιών του. Μπροστά στον ναό, προς τα ανατολικά, υπήρχε ο βωμός του θεού, διαστάσεων 6 x 3,5 μ.

Εκτός από τον ναό, το πιο σημαντικό κτίριο του Ασκληπιείου ήταν το εγκοιμητήριο ή άβατο, που αποκαλείται και Δωρική Στοά (εικ. 77).

Εικ. 79. Το Ασκληπιείο από τα ανατολικά

Η Δωρική Στοά, διώροφη, μήκους 49,75μ. και πλάτος 9,75 μ., επικοινωνούσε με την πηγή της σπηλιάς και είχε στο ισόγειο μία εξωτερική κιονοστοιχία από 17 δωρικούς κίονες, και μία εσωτερική από κίονες ιωνικού ρυθμού (εικ. 78). Στη δυτική πλευρά, στο πίσω μέρος της, βρίσκεται ένα φρέαρ, αφιερωμένο πιθανόν στη λατρεία ηρώων.

Δυτικότερα από τη Δωρική βρίσκεται η Ιωνική Στοά, η οποία είναι μονώροφη και χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 5ου π.χ. αι. Η Ιωνική Στοά στέγαζε τέσσερα δωμάτια, πλευράς 6μ., τα οποία είχαν ανάκλιντρα για τους επισκέπτες. Η αρχαία ονομασία για τέτοιου είδους κτίρια, απαραίτητα στα Ασκληπιεία, ήταν “καταγώγια”.

Από τον Περίπατο έμπαινε κανείς στο Ασκληπιείο από ένα πρόπυλο, που βρισκόνταν λίγο πιο αριστερά από τη σημερινή είσοδο στο Ιερό.

Το Ιερό του Ασκληπιού στην Αθήνα, όπως και όλα τα Ασκληπιεία στην Ελλάδα, ήταν χώροι στους οποίους όχι μόνο λατρευόταν ο θεός αλλα συγχρόνως ήταν και θεραπευτήρια, όπου κατέφευγαν οι ασθενείς για να θεραπευτούν.

Εικ. 80. Η κάτοψη της τρίκλιτης παλαιοχριστιανικής βασιλικής των Αγίων Αναργύρων (Κοσμά και Δαμιανού), ενσωματωμένη στο ιερό του Ασκληπιού, του 5ου αι. (Τραυλός Fig. 172).

Το Ασκληπιείο της Αθήνας, όπως και όλα τα ιερά της Ελλάδας στα οποία λατρευόταν ο Ασκληπιός, ήταν στην πραγματικότητα θεραπευτήριο. Γιος τους Απόλλωνα ο Ασκληπιός έμαθε την ιατρική τέχνη από τον Κένταυρο Χείρωνα και θεράπευε τους ανθρώπους με φάρμακα, με χειρουργικές τομές ή ακόμα με συμβουλές που έδινε στους ασθενείς στον ύπνο τους. Η θεραπευτική μέθοδος που επικρατούσε στην αρχαιότητα ήταν η “εγκοίμηση” του ασθενούς μέσα στο εγκοιμητήριο, στη στοά δηλαδή όπου ο ασθενής κοιμότανε, αφού είχαν προηγηθεί οι θυσίες στον βωμό του θεού και ο καθιερωμένος εξαγνισμός με το νερό της ιερής πηγής. Κατά τη διάρκεια του ύπνου ο Ασκληπιός ερχόταν στα όνειρα και θεράπευε τον ασθενή ή τον συμβούλευε για τη θεραπεία του.

Συχνά οι ασθενείς αναπαριστούσαν σε μάρμαρο το μέλος του σώματός τους που έπασχε και έπρεπε να ιαθεί και αφιέρωναν το ομοίωμα στον Ασκληπιό. Πολλά από αυτά τα αφιερώματα των ασθενών, που στόχο είχαν να παρακαλέσουν ή να ευχαριστήσουν τον θεό για την ίασή τους, βρέθηκαν στις ανασκαφές που αποκάλυψαν το Ασκληπιείο, οι οποίες έγιναν το 1876 από την Αρχαιολογική Εταιρεία. Τότε βρέθηκαν, εκτός από το μεγάλο πλήθος των ακέραιων αρχιτεκτονικών μελών που προέρχονται από το μνημειακό συγκρότημα, χιλιάδες μαρμάρινα ή άλλα λίθινα θραύσματα αρχιτεκτονικών μελών, γλυπτών ή επιγραφών (εικ. 79), τα οποία και σήμερα ακόμα μελετώνται, ταξινομούνται και , όσα συνανήκουν, συγκολλούνται.

Το Ασκληπιείο φαίνεται ότι καταστράφηκε και αυτό από τους Ερούλους του 267 και ξαναχτίστηκε τον 4ο αι., προφανώς από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ιουλιανό (361-363).

Μετά το τέλος της αρχαιότητας, τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, το Ασκληπιείο παύει να λειτουργεί, ενώ τη θέση του έχει καταλάβει μία τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική αφιερωμένη στους Αγίους Αναργύρους, οι οποίοι, όπως είναι γνωστό, είναι οι θεράποντες άγιοι της χριστιανοσύνης. Η μεγάλη τρίκλιτη βασιλική του τέλους του 5ου ή των αρχών του 6ου αι., η οποία χτίστηκε κυρίως με το οικοδομικό υλικό που προερχόταν από το συγκρότημα των ειδωλολατρικών κτιρίων του Ασκληπιείου, περιλάμβανε στο κεντρικό της κλίτος το ναό και το βωμό του Ασκληπιού, ενώ για το βόρειο κλίτος της βασιλικής χρησιμοποιήθηκε ο στυλοβάτης και οι κίονες της δωρικής κιονοστοιχίας και για το νότιο οι κίονες της ρωμαϊκής στοάς (εικ. 80). Το νερό της πηγής χρησιμοποιήθηκε ως αγίασμα. Η ιερότητα της πηγής μεταδόθηκε σε όλη τη σπηλιά, η οποία, ως μικρή εκκλησία αφιερωμένη στη “Ζωοδόχο Πηγή”, λατρεύεται ως τις μέρες μας. Η μεγάλη τρίκλιτη βασιλική είναι άγνωστο πότε και γιατί καταστράφηκε.

Στα δυτικά του χώρου υπάρχουν δύο καμαροσκεπείς δεξαμενές των μεσαιωνικών χρόνων. Στη νοτιότερη, που είναι και η μεγαλύτερη, βάθους 5μ., έχουν σωρευθεί μαρμάρινα θραύσματα, κυρίως από τον χώρο της Νότιας Κλιτύος της Ακρόπολης.

πηγη

Ασκληπιεία – Τα νοσοκομεία της αρχαιότητας

 

Κάθε φορά που απολαμβάνω τα αγαθά της ιατρικής επιστήμης, κάθε φορά που κάποιος γνωστός μου θεραπεύεται από μία επώδυνη και επικίνδυνη ασθένεια, αναρωτιέμαι πώς στο καλό επιβίωναν οι άνθρωποι της αρχαιότητας χωρίς τα ισχυρά παυσίπονα και τα εξελιγμένα ιατρικά μηχανήματα που έχουμε σήμερα. Τι θα μπορούσατε να κάνετε 2.500 χρόνια πριν για ν’ αντιμετωπίσετε, ας πούμε, μία μόλυνση από ένα τραύμα;

Πρώτα θα έπρεπε να απευθυνθείτε στον θεραπευτή της γειτονιάς σας και αυτός θα σας έφτιαχνε κάποιο σιρόπι για τον πόνο, θα σας καθάριζε την πληγή και θα έφτιαχνε μία αλοιφή από κάποιο βότανο επιταχύνει την επούλωση. Μπορεί να τα κατάφερνε, μπορεί και όχι. Αν όχι, αν η πληγή σας χειροτέρευε και ο πόνος δεν υποχωρούσε, θα έπρεπε να κάνετε ένα ταξίδι για να συμβουλευτείτε τους «καθηγητές» της εποχής. Είναι η ώρα που θα επισκεφτείτε ένα Ασκληπιείο, ίσως κάποιο από τα πολύ διάσημα, αν έχετε τη δυνατότητα να το κάνετε.

Τα ταξίδια είναι δύσκολα αυτή την εποχή, αλλά αξίζει τον κόπο. Άλλωστε όλοι λένε τα καλύτερα λόγια για τον καλό γιατρό Ασκληπιό, τον θεό που μέσα στον ναό του θεραπεύει τους ανθρώπους ακόμα και από χρόνιες παθήσεις. Θα πάτε, λοιπόν, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι, και περπατώντας τα τελευταία μέτρα του δρόμου που οδηγούν στο ναό, θα σταθείτε και θα διαβάσετε τις επιγραφές που αφιέρωσαν στον ναό εκείνοι που θεραπεύτηκαν. Βρίσκονται στημένες στον δρόμο δεξιά κι αριστερά, τα πρώτα ιατρικά αρχεία που γνωρίζουμε. Όσο πιο πολλά διαβάσεις, λένε, τόσο περισσότερο σίγουρος είσαι για την επιτυχία της δικής σου θεραπείας.

Ο Ασκληπιός ήταν ο γιος του θεού Απόλλωνα και της θνητής Κορωνίδος. Η μητέρα του πέθανε στον τοκετό και την ώρα που άναβαν την πυρά για να κάψουν το σώμα της, ο Απόλλων τράβηξε το μωρό από τα σπλάχνα της και το έσωσε. Ύστερα παρέδωσε τον μικρό Ασκληπιό στον σοφό Κένταυρο Χείρωνα για να τον αναθρέψει. Αυτός τον δίδαξε την ιατρική τέχνη, αν και σύμφωνα με μία παράδοση, ήταν ένα φίδι που του αποκάλυψε τα απόκρυφα μυστικά που τον έκαναν τον σπουδαιότερο γιατρό του κόσμου. Τόσο βαθιά είχε κατανοήσει ο Ασκληπιός τη φύση του ανθρώπου, ώστε κατόρθωσε να επαναφέρει τους νεκρούς στη ζωή. Έτσι όμως η ισορροπία διαταράχτηκε και ο Άδης θύμωσε. Έτσι ο Δίας αναγκάστηκε να του πάρει τη ζωή, για να τον αναστήσει λίγο αργότερα. Αφού όμως του απέσπασε την υπόσχεση πως δεν θα επανέφερε κανέναν νεκρό πια στη ζωή, εκτός αν το ενέκρινε ο ίδιος.

Ο Ασκληπιός πέρασε στο συλλογικό υποσυνείδητο ως το αρχέτυπο της θεραπευτικής δύναμης που βρίσκεται μέσα μας. Μέσα σ’ ένα ελεγχόμενο περιβάλλον και τηρώντας πιστά ένα συγκεκριμένο τελετουργικό, οι ασθενείς της αρχαιότητας συντόνιζαν τις ψυχικές τους δυνάμεις με το παρόν. Επικεντρώνονταν στον εσωτερικό τους άνθρωπο και άφηναν την αρχετυπική δύναμη να επενεργήσει θεραπευτικά στο σώμα και στην ψυχή τους. Δεν είναι τυχαίο που οι κόρες του Ασκληπιού ήταν η Υγεία, η Πανάκεια, Ακεσώ, Αγλαΐα και Ιασώ. Οι κόρες του ήταν τα αποτελέσματα της τέχνης του.

Συνδυασμός πρακτικής ιατρικής και ψυχοθεραπείας

Το έργο του Ασκληπιού συνέχισαν οι γιοι του και κατόπιν άλλοι «θεραπευτές». Αρχικά, θεραπευτής λεγόταν αυτός που υπηρετεί τον θεό, αλλά σύντομα απέκτησε την έννοια που έχει και στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα, δηλαδή αυτός που προσφέρει ιατρική φροντίδα και αποκαθιστά την υγεία. Οι ασθενείς επισκέπτονταν τα Ασκληπιεία, που ήταν ναοί του Ασκληπιού και λειτουργούσαν ως θεραπευτικά κέντρα. Εκεί, ακολουθούσαν μία συγκεκριμένη διαδικασία που κατέληγε στην εγκοίμηση, μία κατάσταση μεταξύ αναισθησίας και ύπνωσης με έντονα όνειρα.

Το Ασκληπιείο της Επιδαύρου

Πίσω από το γνωστό θέατρο της Επιδαύρου υπήρχε ένα ιερό που χρονολογείται στους μυκηναϊκούς χρόνους. Εκεί οι ντόπιοι λάτρευαν κάποια θεά που σχετιζόταν με την ίαση και η λατρεία αυτή διήρκεσε από τον 16^ο ως τον 11^ο αι. Π.Κ.Χ. Στην ίδια θέση, τρεις αιώνες αργότερα ίδρυσαν ένα ιερό αφιερωμένο στον θεραπευτή Απόλλωνα Μαλεάτα και τον 6^ο αι. προστέθηκε και ένα ακόμα ιερό, αφιερωμένο στον γιο του Απόλλωνα, τον Ασκληπιό. Τη μεγαλύτερη άνθηση γνώρισε το Ασκληπιείο αυτό κατά τον 4^ο αι. Π.Κ.Χ, οπότε έγιναν έργα επέκτασης, ώστε να μπορέσει ο χώρος να εξυπηρετήσει το ολοένα και αυξανόμενο πλήθος που εισέρεε.

Ο ασθενής έφτανε στο Ασκληπιείο αποφασισμένος να θεραπευτεί. Οι επιγραφές, για τις οποίες είπαμε στην αρχή, περιέγραφαν τόσο εντυπωσιακές θεραπείες, ώστε ο νέος ασθενής είχε αποκτήσει την καλή διάθεση που ενισχύει κάθε φαρμακευτική αγωγή.

Μέσα στον ναό υπήρχαν δωμάτια για όσους έπρεπε να νοσηλευτούν κάποιες μέρες, αλλά υπήρχαν και εγκαταστάσεις που δεν βλέπουμε στα σύγχρονα νοσοκομεία: θέατρο, γυμναστήριο, λουτρά, αγάλματα και βωμοί. Ανάλογα με την περίπτωση, οι χώροι αυτοί αποτελούσαν μέρος της θεραπείας. Ωστόσο, οι ιερείς-θεραπευτές παρείχαν και συμβατική ιατρική φροντίδα. Έκαναν χειρουργικές επεμβάσεις, φρόντιζαν τα κατάγματα και τις θλάσεις, απολύμαναν πληγές και πολλά ακόμα. Και φυσικά παρασκεύαζαν φάρμακα για τους ασθενείς τους, χρησιμοποιώντας βότανα. Όμως η συμβατική ιατρική περίθαλψη δεν ήταν για εκείνους αρκετή.

Πριν οποιαδήποτε ενέργεια, οι ασθενείς επισκέπτονταν τα λουτρά. Έπρεπε να πλύνουν το σώμα τους, αλλά και να χαλαρώσουν. Αν η περίσταση το απαιτούσε, έμεναν δύο ή τρεις μέρες στο Ασκληπιείο και ακολουθούσαν μία ειδική διατροφή στην οποία πιθανότατα περιελάμβαναν και οπιούχα σκευάσματα.* Παράλληλα παρακολουθούσαν θεατρικές παραστάσεις και θυσίαζαν στους θεούς. Αν έχετε επισκεφθεί κάποιο από τα Ασκληπιεία που έχουν διασωθεί, θα διαπιστώσετε πως και μόνο η διαμονή σε ένα όμορφο φυσικό περιβάλλον με μπάνιο, θέατρο και ελαφριά τροφή είναι η μισή θεραπεία για κάποια περιστατικά.

Όταν ερχόταν η ώρα, οι ικέτες έμπαιναν στο άβατον. Εκεί έστρωναν το δέρμα του ζώου  που είχαν θυσιάσει, ξάπλωναν και περίμεναν την νύχτα που θα τους χάριζε το θεραπευτικό όνειρο. Στο κέντρο του χώρου δέσποζε το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Ασκληπιού, που κρατούσε το ραβδί του.** Έψελναν στον θεό και τον παρακαλούσαν να τους θεραπεύσει κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ο ιερέας έμπαινε στο άβατο και έκανε επικλήσεις προς τον θεό, με λόγια που οι άλλοι δεν κατανοούσαν. Όταν εκείνος έφευγε, άρχιζε ν’ ακούγεται από μακριά μία μελωδία από αυλό και κρουστά, τόσο ήπια και αργόσυρτη, που σύντομα οι ασθενείς βυθίζονταν σε έναν γλυκό, αλλά βαθύ ύπνο. Τότε, έμπαιναν μέσα οι θεραπευτές και πιθανότατα φρόντιζαν αθόρυβα τους ασθενείς. Έκαναν εντριβές σ’ εκείνους που υπέφεραν από μυοσκελετικούς πόνους ή καθάριζαν τα τραύματα και τις πληγές. Στο τέλος, άφηναν μέσα στο άβατο τα ιερά φίδια του Ασκληπιού, τους παρείες, να τριγυρνούν ανάμεσα στους ασθενείς.

Καταλαβαίνετε τι όνειρα έβλεπαν οι ασθενείς! Τα χέρια του θεού άγγιζαν το σώμα και τις πληγές τους. Άλλοτε, ο ίδιος ο θεός στεκόταν μεγαλοπρεπής από πάνω τους κρατώντας το ραβδί του, ακριβώς όπως στεκόταν το άγαλμά του. Σε μία από τις πινακίδες της Επιδαύρου μία κοπέλα ονόματι Αμβροσία περιγράφει την εμπειρία της:

«Η Αμβροσία από την Αθήνα, από το ένα μάτι τυφλή, ήρθε ως ικέτις στον θεό. Περιδιαβαίνοντας τον ναό χλεύαζε κάποιες ιάσεις, γιατί δεν μπορούσε να τις πιστέψει. Της φαινόταν αδύνατον, ένας παράλυτος ή ένας τυφλός να θεραπεύεται απλώς από ένα όνειρο. Όταν κοιμήθηκε είδε το εξής όνειρο: Σαν να στεκόταν δίπλα της ο θεός και να της είπε πως θα την θεραπεύσει. Ζήτησε όμως ως πληρωμή να αφιερώσει στον ναό ένα γουρούνι από ασήμι ως ενθύμιο της απιστίας της. Αφού είπε αυτό έσκισε το άρρωστο μἀτι και έχυσε μέσα ένα φάρμακο. Το πρωί η Αμβροσία εξήλθε υγιής».

Από τα όνειρα που είδε ο καθένας, οι ιερείς αποφάσιζαν την αγωγή την επόμενη μέρα. Οι πιο τυχεροί ήταν εκείνοι που είχαν δει στον ύπνο τους τα ιερά ζώα του Ασκληπιού, έναν πετεινό ή έναν σκύλο. Από τις επιγραφές, στις οποίες εξιστορεί ο κάθε ασθενής τη διαδικασία και το αποτέλεσμα που είχε στην περίπτωσή του, γνωρίζουμε ότι ακόμα και χρόνιες ασθένειες θεραπεύονταν με τον τρόπο αυτό. Και φυσικά, σε αυτές τις περιπτώσεις, ο ασθενής δεν αμελούσε να αφιερώσει κάτι στον ναό σε ένδειξη ευγνωμοσύνης.

Άλλα διάσημα Ασκληπιεία

Σε όλη την Ελλάδα υπήρχαν εκατοντάδες ασκληπιεία. Εκείνα όμως που έγιναν διάσημα για την αποτελεσματικότητά τους ήταν της Κω, της Τρίκκης, της Περγάμου και της Αθήνας.

Στην Κω πριν από την εγκατάσταση του Ασκληπιού, στον λόφο που βρίσκεται το αρχαίο θεραπευτήριο, υπήρχε ιερό αφιερωμένο στον θεραπευτή δαίμονα Παιήονα, και του Απόλλωνα. Το Ασκληπιείο άκμασε τον 4ο αι. και παρείχε περισσότερο ιατρικές, παρά ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες.

Η Πέργαμος ήταν ελληνική πόλη στα παράλια της Μ. Ασίας. Το Ασκληπιείο της ιδρύθηκε τον 4ο αι. Π.Κ.Χ από κάποιον που θεραπεύτηκε στην Επίδαυρο κι ήθελε να εξαπλώσει τη λατρεία του θαυματουργού θεού. Εκτός από τις κύριες εγκαταστάσεις διέθετε θέατρο και σπουδαία βιβλιοθήκη. Σε αυτό το ασκληπιείο εκπαιδεύτηκε ο διάσημος γιατρός του 2^ου αι. Κ.Χ Κλαύδιος Γαληνός.

Η αρχαία Τρίκκη (σημερινά Τρίκαλα) είναι η περιοχή της Θεσσαλίας όπου γεννήθηκε ο Ασκληπιός. Ο Όμηρος αναφέρει πως οι γιοι του, Μαχάων και Ποδαρείλιος, που ήταν επίσης θεραπευτές, ήταν επικεφαλής των πλοίων που έστειλε η πόλη αυτή στον τρωικό πόλεμο. Μία συνοικία των σύγχρονων Τρικάλων είναι χτισμένη επάνω από το Ασκληπιείο.

Από την Τρίκκη, η λατρεία του Ασκληπιού διαδόθηκε στην Αθήνα. Το Ασκληπιείο των Αθηνών ιδρύθηκε το 420 Π.Κ.Χ. και λειτούργησε περίπου χίλια χρόνια. Στα τέλη του 5ου αι. Κ.Χ. το Ασκληπιείο καταστράφηκε ολοσχερώς και στη θέση του ανεγέρθηκε χριστιανικός ναός αφιερωμένος στους θεραπευτές του χριστιανισμού, τους Αγίους Αναργύρους.

Πρόταση

Εκτός από τα διάσημα αυτά Ασκληπιεία, σας προτείνουμε ένα ακόμα, το οποίο ίσως δεν βρίσκεται στη λίστα του ταξιδιωτικού σας πράκτορα. Βρίσκεται στην αρχαία Γόρτυνα της Αρκαδίας (αρχική φωτογραφία). Η αρχαία πόλη ήταν χτισμένη δίπλα από ένα πανέμορφο ποτάμι, τον Λούσιο. Από εκεί περνούσαν οι αρχαίοι αθλητές της Σπάρτης που πήγαιναν να αγωνιστούν στην Ολυμπία. Ανάμεσα στους χώρους ταφής και τα απομεινάρια των δημόσιων κτιρίων, βρίσκονται και τα ερείπια του Ασκληπιείου της πόλης, το οποίο περιλαμβάνει και ιαματικά λουτρά. Ο ναός του θεραπευτή γιατρού ήταν τόσο ξακουστός, που ακόμα και ο Αλέξανδρος τον επισκέφτηκε το 335 π.Κ.Χ. και του αφιέρωσε τον θώρακα και το δόρυ του. Μπορεί τα απομεινάρια να είναι πενιχρά, σας υπόσχομαι όμως πως η εμπειρία που θα αποκομίσετε από τη βόλτα σας σε αυτό το περιβάλλον είναι ανεκτίμητη!

Η κληρονομιά του Ασκληπιού

Ο Ιπποκράτης, ο «πατέρας της ιατρικής» ήταν απόγονος ιερέων του Ασκληπιού. Τόσο ο παππούς του όσο και ο πατέρας του ήταν ιερείς στο Ασκληπιείο της Κω και πίστευαν πως η οικογένειά του καταγόταν από τον ίδιο το Ασκληπιό. Από τις επιγραφές των ασθενών, που ήταν το πρώτο και μοναδικό αρχείο ιατρικών ιστορικών της εποχής, συγκέντρωσε τις πληροφορίες για συγγράμματά του. Προσθέτοντας τα σχόλιά του και την εμπειρία του, ο Ιπποκράτης έθεσε τα θεμέλια της σύγχρονης ιατρικής.

Ο σπουδαιότερος γιατρός του ρωμαϊκού κόσμου, ο Γαληνός ακόλουθος του Ασκληπιού από την Πέργαμο. Ταξίδεψε και δίδαξε σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και μετά επέστρεψε στη Ρώμη ως ιδιωτικός ιατρός, ακόμα και αυτοκρατόρων. Ο Γαληνός συστηματοποίησε μία εκλογικευμένη ιατρική πρακτική που πατούσε στην κληρονομιά του Ιπποκράτη. Δεν είναι συναρπαστική η αναζήτηση των απαρχών της σύγχρονης επιστήμης?

 

* Η βακτηρία του Ασκληπιού με το φίδι που ελίσσεται επάνω της , είναι σήμερα το σύμβολο της ιατρικής σχεδόν παγκοσμίως. Η ράβδος συμβολίζει την σταθερότητα και το τυλιγμένο γύρω της φίδι, την μακροβιότητα και την αναγέννηση.

**Νηπενθές ήταν η ελληνική ονομασία του οπίου. Η λέξη συντίθεται από το νη- που δηλώνει άρνηση και το πένθος. Δηλαδή, είναι η ουσία που απαλλάσσει από το πένθος, από τη θλίψη, τον πόνο.

ΠΗΓΗ

MITLA IS THE PALACE OF THE ELLENES IN MEXICO

 

MITLA, THE PALACE OF THE ELLENES

By Spiros Makris

We have often mentioned that in the past, Ellas could be found all over the planet, much like a global culture.

Various sceptics’ tricks are trying to overturn this possibility, despite the plethora of evidence, documentation and proofs. 

Some evidence that survive to this day on stones and old structures are various symbols.

Those leitmotifs are, without a doubt, the most important decoration elements in the whole of Central America. 

Surely, even today, it is hard for someone to precisely decrypt the symbolism of such elaborate structures, given that the motifs we are looking at constitute one of the decoration characteristics of the wall of this archaeological site.

A number of studies have correlated data from philosophical, existential as well as spiritual endeavors of humankind; above all, the duality of the opposites, such as life and death, according to the worldview of the Zapotec, who live around the Oaxaca area, as well as the Ancient Ellenes. 

With a bit of research, one can find a lot of similarities between the Ellenes and the Amerindians. One of the most common of these are their symbols. 

For the area, this is a symbolic teaching, a philosophical idea of Toltecayotl, who is constantly reminding us of the “Basic Order” of human existence and its immediate connection to the spiritual and material world. 

They also constitute a variety of elements of the wider experience and architectural knowledge of the pre-Hispanic civilizations, in order to preserve and immortalize the thoughts and beliefs, both material and spiritual, with the highest respect to life, death, forces of nature and the Gods. 

Those designs and motifs are very familiar to us Ellenes, as we are able to recognize our most important ancient symbols.

They come from a historical and cultural heritage of our Ellene ancestors, and showcase that at some point back in time the whole planet had significant cultural influences from them. 

In fact, it could be possible that the whole Earth was a single civilisation, the Hellenic one.

The architectural leitmotifs, point to the Hellenic influence on this Mexican building on the following video. Obviously, it is not by chance that it was named ‘El palacio de las Grecas’ (The palace of the Ellenes). 

Watch the video here: 

Mitla, El Palacio de las Grecas 

 

 

ΠΗΓΗ

« Πόρτα κρυφή, πόρτα μαλαματένια…»

 « Πόρτα κρυφή, πόρτα μαλαματένια…»

Πρόλογος
Ένα παραμύθι για τη ζωή και το θάνατο.
Ένα ταξίδι στη χώρα της φαντασίας.
Ο αναγνώστης, μικρός και μεγάλος, θα επιστρέψει στην πραγματικότητα έχοντας αποκομίσει έναν πλούτο από εικόνες, συναισθήματα και μια διαφορετική οπτική της ζωής και του θανάτου.
Γιατί αν νικήσεις το φόβο του θανάτου, έχεις κερδίσει την ίδια τη ζωή…
«ΠΟΡΤΑ ΚΡΥΦΗ…ΠΟΡΤΑ ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ» 
« Άνοιξε πόρτα μου κρυφή, πόρτα μαλαματένια…»
Αυτό ήταν το σύνθημα, που έλεγε η Σμαράγδα, κάθε φορά που άνοιγε την πόρτα του δωματίου της γιαγιάς της και περίμενε με αγωνία να την ακούσει να λέει το παρασύνθημα:
« και δείξε μου τα μυστικά που ‘χεις καλά κρυμμένα…».

Τότε, έτρεχε στην αγκαλιά της και ξεκινούσαν τα υπέροχα ταξίδια τους στον κόσμο της φαντασίας.
Η γιαγιά με τα κάτασπρα μαλλιά και το χαμογελαστό, καλοσυνάτο πρόσωπο, δε βαριόταν ποτέ να σκαρφίζεται και να λέει ιστορίες στην εγγονούλα της.

Και πάντα, πριν τις ιστορίες, ζωγράφιζαν μια θολωτή πόρτα, γεμάτη περικοκλάδες, έλεγαν τα μυστικά λόγια και φανταζόταν, πως η πόρτα άνοιγε κι εμφανιζόταν το πλατύσκαλο των επιθυμιών, που θα τις οδηγούσε όπου η

φαντασία τους επιθυμούσε!

Όμως, τον τελευταίο καιρό, η γιαγιά είχε γίνει αδύναμη. Πολλές φορές δεν απαντούσε καν στο σύνθημα της Σμαράγδας κι εκείνη, ένιωθε μια βαθιά ανησυχία που της έφερνε δάκρυα…
Μια μέρα, η γιαγιά είπε στη Σμαράγδα: « Έλα κοντά μου, Σμαράγδα, θέλω να σου φανερώσω ένα σπουδαίο μυστικό. Θυμάσαι την κρυφή μας πόρτα; Θυμάσαι και το πλατύσκαλο των επιθυμιών, που στεκόμασταν και λέγαμε πού επιθυμούσαμε να μας πάει;

Μην τα ξεχάσεις ποτέ…κι όταν κάτι το θέλεις πάρα πολύ, να το ζητάς μέσα από την ψυχή σου. Υπάρχουν δυνάμεις που αφουγκράζονται τις αγνές επιθυμίες και κάνουν τα πάντα για να τις πραγματοποιήσουν…»
Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια της γιαγιάς, που έφυγε για πάντα, αφήνοντας στη Σμαράγδα έναν μεγάλο πόνο και μια μεγαλύτερη στενοχώρια…
Δεν ήθελε πια ούτε να παίξει, ούτε να βγει από το δωμάτιο της.
Κοιτούσε συνεχώς μια αγαπημένη φωτογραφία, όπου η γιαγιά ήταν νέα,  όμορφη, με καστανά, κυματιστά μαλλιά και φορούσε ένα μακρύ πράσινο φόρεμα.
Μέσα από την καρδιά της, η μικρή Σμαράγδα, ζητούσε από εκείνες τις δυνάμεις που  πραγματοποιούν τις επιθυμίες, να μπορέσει να ξαναδεί τη γιαγιά της.
Κι ένα βράδυ, συνέβη κάτι πολύ παράξενο…
Ένα σμήνος από φωτεινές πυγολαμπίδες άρχισαν να χορεύουν μπροστά της και να ζωγραφίζουν σχέδια, τα οποία κατέληξαν να σχηματίσουν μια λαμπερή, θολωτή πόρτα.
Η Σμαράγδα, που κάθε βράδυ περίμενε να συμβεί αυτό, χωρίς να χάσει χρόνο, στάθηκε με θάρρος μπροστά στην πόρτα και φώναξε τα μυστικά λόγια:
« Άνοιξε πόρτα μου κρυφή, πόρτα μαλαματένια και δείξε μου τα μυστικά που ‘χεις καλά κρυμμένα!»
Η πόρτα άνοιξε με ένα ελαφρύ τρίξιμο και ή Σμαράγδα πέρασε και στάθηκε στο φωτεινό πλατύσκαλο.

 

 «Θέλω να βρω τη γιαγιά μου» είπε με σιγουριά κι ευθύς, εμφανίστηκε μια φωτεινή σκάλα, η οποία άρχισε να κινείται, μια προς τα αριστερά και μια προς τα δεξιά, διαγράφοντας κύκλους και ημικύκλια, ώσπου στο τέλος σταμάτησε μπροστά σε ένα παράξενο ποτάμι.

 

 Η Σμαράγδα είχε δει πολλά ποτάμια και είχε παίξει ώρες ατελείωτες στις όχθες του Αλιάκμονα, αλλά ετούτο το ποτάμι ήταν πολύ ξεχωριστό.

Τα νερά του λαμπύριζαν λες και χιλιάδες άσβηστες φλόγες ακολουθούσαν τη ροή του χορεύοντας.
Το κελάρυσμα του ακουγόταν σαν μουρμουρητά πολλών ανθρώπων που έψαχναν να βρουν τον προορισμό τους.



Οι πελώριοι βράχοι που υψώνονταν δεξιά κι αριστερά στις όχθες του, έμοιαζαν με φύλακες αρχαίων μυστικών.

 

Σε μια στιγμή, νόμισε πως οι βράχοι κουνήθηκαν, αλλά όλο το μυστήριο του παράξενου τοπίου διέκοψε μια φωτεινή σφαίρα που στάθηκε  μπροστά της και μια φωνή ακούστηκε να λέει:

– « Άκουσα την επιθυμία σου Σμαράγδα. Άγγιξε με και θα σε  οδηγήσω εκεί που θες».

Άγγιξε τη σφαίρα κι ένιωσε να αιωρείται πάνω από το παράξενο ποτάμι, όπου αμέτρητες πηγές ξεπετάγονταν μέσα από τους βράχους και το βυθό, γεννώντας νέα μουρμουρητά…
– « Ποιο είναι αυτό το ποτάμι;» ρώτησε η Σμαράγδα.
– «Είναι το ποτάμι των ψυχών…Εδώ γεννιούνται οι ψυχές κι απ’ εδώ περνάνε στο θάνατο. Εδώ βρίσκονται όλες οι πύλες και της ζωής και του θανάτου. Είσαι έτοιμη να περάσουμε τη μαλαματένια πύλη που άνοιξε για εμάς στο βράχο; Κρατήσου καλά! »
Αστραπιαία, πέρασαν μέσα από μια ολόχρυση, λαμπερή πόρτα που σχηματίστηκε  στο βράχο και βρέθηκαν σε έναν πανέμορφο κήπο.
Ο αέρας ευωδίαζε από τα αρώματα των λουλουδιών και το γρασίδι είχε το πιο λαμπερό πράσινο χρώμα που όμοιο του η Σμαράγδα δεν είχε ξαναδεί. 
– « Θυμάσαι τί αγαπούσε περισσότερο η γιαγιά σου Σμαράγδα;»
– « Ναι, τα τριαντάφυλλα…»
– « Ψάξε …το παιχνίδι σου μόλις ξεκινάει…»

Η Σμαράγδα, προχώρησε πάνω στο γρασίδι, νιώθοντας μια βελούδινη αίσθηση στα γυμνά της πόδια.

Ο κήπος ήταν γεμάτος τριανταφυλλιές και κάθε τριαντάφυλλο, άνοιγε κι έκλεινε σ’ έναν αέναο χορό, σκορπίζοντας τριγύρω το μεθυστικό του άρωμα…
Στο βάθος, μια νέα γυναίκα, με καστανά, κυματιστά μαλλιά κι ένα μακρύ πράσινο φόρεμα περιποιόταν την τριανταφυλλιά με τα μεγάλα κόκκινα άνθη...
Κοντοστάθηκε…

Αυτή η εικόνα της ήταν τόσο γνωστή…ήταν ίδια με την αγαπημένη της φωτογραφία της γιαγιάς…

Η γυναίκα γύρισε και κοίταξε χαμογελώντας τη Σμαράγδα.
– « Γιαγιά…γιαγιά μου!!! » φώναξε η Σμαράγδα κι έτρεξε στην ανοιχτή αγκαλιά της…
Θεέ μου…πόση ευτυχία!!!
Η ψυχή της, σαν μπαλαρίνα, έκανε πιρουέτες και στροβιλιζόταν σε έναν άνεμο χαράς!!!
– « Μου έλειψες…» ψιθύρισε η Σμαράγδα και η γιαγιά την έσφιξε ακόμα περισσότερο στην αγκαλιά της.
Καθισμένες στο βελούδινο γρασίδι, δε σταμάτησαν ούτε στιγμή να μιλάνε, ώσπου η γιαγιά σηκώθηκε, άπλωσε το χέρι στη Σμαράγδα και είπε:
– « Έλα, θέλω να σου κάνω ένα δώρο…»
Περπάτησαν στον όμορφο κήπο και στάθηκαν μπροστά σε μια ολόχρυση τριανταφυλλιά.
Έκοψε προσεκτικά ένα λουλούδι και το χάρισε στη Σμαράγδα.
– « Μόνον εσύ Σμαράγδα μου θα μπορείς να δεις αυτό το λουλούδι.
Τώρα γνωρίζεις, πως όταν γεννιόμαστε, η Ζωή μας ανοίγει μια κρυφή πόρτα για να περάσουμε στον κόσμο.
 Όταν πεθαίνουμε, ο Θάνατος ανοίγει μια πόρτα μαλαματένια, για να μπούμε σε κήπους, ίσως τόσο όμορφους σαν ετούτον…
Ένα παιχνίδι εξερεύνησης και γνώσης είναι η Ζωή κι ο Θάνατος και περνάμε από τη μια πόρτα στην άλλη, αλλά έχει έναν βασικό όρο: Όταν περνάει κάποιος την πόρτα της Ζωής, γεννιέται και ξεκινάει από το μηδέν, χωρίς μνήμες, για να μπορέσει να ζήσει, να γνωρίσει, να νιώσει και να καταγράψει όσες περισσότερες εμπειρίες μπορεί.
Μα όταν με το θάνατο περνάει την μαλαματένια πόρτα, ευθύς θυμάται τα πάντα, καθώς και το σκοπό για τον οποίο είχε περάσει την πόρτα της ζωής.
Γι’ αυτό Σμαράγδα μου , να θυμάσαι πως κάθε μέρα που ο ήλιος φωτίζει για σένα πάνω στον κόσμο, είναι δώρο της Δημιουργίας!!!
Μην τη σπαταλάς με αδράνεια και στεναχώρια…
 Φρόντισε να πάρεις όσες περισσότερες εμπειρίες μπορείς, για να τις διηγείσαι στον δικό σου κήπο…»
Αγκαλιάστηκαν σε ένα στερνό αγκάλιασμα, όμως η Σμαράγδα ένιωθε ήρεμη και χαρούμενη.
Ένα παράξενο τράνταγμα την τράβηξε προς τα πίσω και την έκανε να ξυπνήσει.
« Δεν μπορεί να ήταν όνειρο…ήταν τόσο αληθινό!»
Όχι…δεν ήταν όνειρο…
 Στα χέρια της υπήρχε η φωτογραφία της γιαγιάς κι ένα ολόχρυσο τριαντάφυλλο!!!
Χαμογελαστή η Σμαράγδα, φόρεσε το ομορφότερο φόρεμα της, χτένισε τα μαλλιά της και βγήκε από το δωμάτιο έτοιμη να ζήσει, να γνωρίσει και να νιώσει, όσα το φως της μέρας θα της χάριζε!!!
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΡΑΝΙΚΟΥ

ΠΗΓΗ:https://www.e-synews.gr/wp/2020/07/04/porta-kryfi-porta-malamatenia/?fbclid=IwAR2Ev0X8W5MZzyJAymLKbUy1xWFD4eoYIT3SM3Nm3UqhJ5iueqwJ9QtcCVY